задеть 🎲

Задеть — значит слегка коснуться кого-либо или что-либо, а также переносно: оскорбить, обидеть, затронуть чувства. Употребляется как в прямом физическом смысле, так и в эмоциональном.

Переводы на другие языки
العربية
لمس، جرح، أهان
أن تلمس شيئًا بلطف، أو أن تجرح مشاعر شخص ما وتسيء إليه.
«لمس يده عن غير قصد.»
Формы (177)
لَمَسَ past, 3rd person, masculine, singular
لَمَسَا past, 3rd person, masculine, dual
لَمَسُوا past, 3rd person, masculine, plural
لَمَسَتْ past, 3rd person, feminine, singular
لَمَسَتَا past, 3rd person, feminine, dual
لَمَسْنَ past, 3rd person, feminine, plural
لَمَسْتَ past, 2nd person, masculine, singular
لَمَسْتُمَا past, 2nd person, dual
لَمَسْتُمْ past, 2nd person, masculine, plural
لَمَسْتِ past, 2nd person, feminine, singular
لَمَسْتُنَّ past, 2nd person, feminine, plural
لَمَسْتُ past, 1st person, singular
لَمَسْنَا past, 1st person, plural
يَلْمَسُ present, 3rd person, masculine, singular, indicative
يَلْمَسَانِ present, 3rd person, masculine, dual, indicative
يَلْمَسُونَ present, 3rd person, masculine, plural, indicative
تَلْمَسُ present, 3rd person, feminine, singular, indicative
تَلْمَسَانِ present, 3rd person, feminine, dual, indicative
يَلْمَسْنَ present, 3rd person, feminine, plural, indicative
تَلْمَسُ present, 2nd person, masculine, singular, indicative
تَلْمَسَانِ present, 2nd person, dual, indicative
تَلْمَسُونَ present, 2nd person, masculine, plural, indicative
تَلْمَسِينَ present, 2nd person, feminine, singular, indicative
تَلْمَسْنَ present, 2nd person, feminine, plural, indicative
أَلْمَسُ present, 1st person, singular, indicative
نَلْمَسُ present, 1st person, plural, indicative
يَلْمَسَ present, 3rd person, masculine, singular, subjunctive
يَلْمَسَا present, 3rd person, masculine, dual, subjunctive
يَلْمَسُوا present, 3rd person, masculine, plural, subjunctive
تَلْمَسَ present, 3rd person, feminine, singular, subjunctive
تَلْمَسَا present, 3rd person, feminine, dual, subjunctive
يَلْمَسْنَ present, 3rd person, feminine, plural, subjunctive
تَلْمَسَ present, 2nd person, masculine, singular, subjunctive
تَلْمَسَا present, 2nd person, dual, subjunctive
تَلْمَسُوا present, 2nd person, masculine, plural, subjunctive
تَلْمَسِي present, 2nd person, feminine, singular, subjunctive
تَلْمَسْنَ present, 2nd person, feminine, plural, subjunctive
أَلْمَسَ present, 1st person, singular, subjunctive
نَلْمَسَ present, 1st person, plural, subjunctive
يَلْمَسْ present, 3rd person, masculine, singular, jussive
يَلْمَسَا present, 3rd person, masculine, dual, jussive
يَلْمَسُوا present, 3rd person, masculine, plural, jussive
تَلْمَسْ present, 3rd person, feminine, singular, jussive
تَلْمَسَا present, 3rd person, feminine, dual, jussive
يَلْمَسْنَ present, 3rd person, feminine, plural, jussive
تَلْمَسْ present, 2nd person, masculine, singular, jussive
تَلْمَسَا present, 2nd person, dual, jussive
تَلْمَسُوا present, 2nd person, masculine, plural, jussive
تَلْمَسِي present, 2nd person, feminine, singular, jussive
تَلْمَسْنَ present, 2nd person, feminine, plural, jussive
أَلْمَسْ present, 1st person, singular, jussive
نَلْمَسْ present, 1st person, plural, jussive
اِلْمَسْ imperative, 2nd person, masculine, singular
اِلْمَسَا imperative, 2nd person, dual
اِلْمَسُوا imperative, 2nd person, masculine, plural
اِلْمَسِي imperative, 2nd person, feminine, singular
اِلْمَسْنَ imperative, 2nd person, feminine, plural
لَامِس active participle, masculine, singular
مَلْمُوس passive participle, masculine, singular
جَرَحَ past, 3rd person, masculine, singular
جَرَحَا past, 3rd person, masculine, dual
جَرَحُوا past, 3rd person, masculine, plural
جَرَحَتْ past, 3rd person, feminine, singular
جَرَحَتَا past, 3rd person, feminine, dual
جَرَحْنَ past, 3rd person, feminine, plural
جَرَحْتَ past, 2nd person, masculine, singular
جَرَحْتُمَا past, 2nd person, dual
جَرَحْتُمْ past, 2nd person, masculine, plural
جَرَحْتِ past, 2nd person, feminine, singular
جَرَحْتُنَّ past, 2nd person, feminine, plural
جَرَحْتُ past, 1st person, singular
جَرَحْنَا past, 1st person, plural
يَجْرَحُ present, 3rd person, masculine, singular, indicative
يَجْرَحَانِ present, 3rd person, masculine, dual, indicative
يَجْرَحُونَ present, 3rd person, masculine, plural, indicative
تَجْرَحُ present, 3rd person, feminine, singular, indicative
تَجْرَحَانِ present, 3rd person, feminine, dual, indicative
يَجْرَحْنَ present, 3rd person, feminine, plural, indicative
تَجْرَحُ present, 2nd person, masculine, singular, indicative
تَجْرَحَانِ present, 2nd person, dual, indicative
تَجْرَحُونَ present, 2nd person, masculine, plural, indicative
تَجْرَحِينَ present, 2nd person, feminine, singular, indicative
تَجْرَحْنَ present, 2nd person, feminine, plural, indicative
أَجْرَحُ present, 1st person, singular, indicative
نَجْرَحُ present, 1st person, plural, indicative
يَجْرَحَ present, 3rd person, masculine, singular, subjunctive
يَجْرَحَا present, 3rd person, masculine, dual, subjunctive
يَجْرَحُوا present, 3rd person, masculine, plural, subjunctive
تَجْرَحَ present, 3rd person, feminine, singular, subjunctive
تَجْرَحَا present, 3rd person, feminine, dual, subjunctive
يَجْرَحْنَ present, 3rd person, feminine, plural, subjunctive
تَجْرَحَ present, 2nd person, masculine, singular, subjunctive
تَجْرَحَا present, 2nd person, dual, subjunctive
تَجْرَحُوا present, 2nd person, masculine, plural, subjunctive
تَجْرَحِي present, 2nd person, feminine, singular, subjunctive
تَجْرَحْنَ present, 2nd person, feminine, plural, subjunctive
أَجْرَحَ present, 1st person, singular, subjunctive
نَجْرَحَ present, 1st person, plural, subjunctive
يَجْرَحْ present, 3rd person, masculine, singular, jussive
يَجْرَحَا present, 3rd person, masculine, dual, jussive
يَجْرَحُوا present, 3rd person, masculine, plural, jussive
تَجْرَحْ present, 3rd person, feminine, singular, jussive
تَجْرَحَا present, 3rd person, feminine, dual, jussive
يَجْرَحْنَ present, 3rd person, feminine, plural, jussive
تَجْرَحْ present, 2nd person, masculine, singular, jussive
تَجْرَحَا present, 2nd person, dual, jussive
تَجْرَحُوا present, 2nd person, masculine, plural, jussive
تَجْرَحِي present, 2nd person, feminine, singular, jussive
تَجْرَحْنَ present, 2nd person, feminine, plural, jussive
أَجْرَحْ present, 1st person, singular, jussive
نَجْرَحْ present, 1st person, plural, jussive
اِجْرَحْ imperative, 2nd person, masculine, singular
اِجْرَحَا imperative, 2nd person, dual
اِجْرَحُوا imperative, 2nd person, masculine, plural
اِجْرَحِي imperative, 2nd person, feminine, singular
اِجْرَحْنَ imperative, 2nd person, feminine, plural
جَارِح active participle, masculine, singular
مَجْرُوح passive participle, masculine, singular
أَهَانَ past, 3rd person, masculine, singular
أَهَانَا past, 3rd person, masculine, dual
أَهَانُوا past, 3rd person, masculine, plural
أَهَانَتْ past, 3rd person, feminine, singular
أَهَانَتَا past, 3rd person, feminine, dual
أَهَنَّ past, 3rd person, feminine, plural
أَهَنْتَ past, 2nd person, masculine, singular
أَهَنْتُمَا past, 2nd person, dual
أَهَنْتُمْ past, 2nd person, masculine, plural
أَهَنْتِ past, 2nd person, feminine, singular
أَهَنْتُنَّ past, 2nd person, feminine, plural
أَهَنْتُ past, 1st person, singular
أَهَنَّا past, 1st person, plural
يُهِينُ present, 3rd person, masculine, singular, indicative
يُهِينَانِ present, 3rd person, masculine, dual, indicative
يُهِينُونَ present, 3rd person, masculine, plural, indicative
تُهِينُ present, 3rd person, feminine, singular, indicative
تُهِينَانِ present, 3rd person, feminine, dual, indicative
يُهِنَّ present, 3rd person, feminine, plural, indicative
تُهِينُ present, 2nd person, masculine, singular, indicative
تُهِينَانِ present, 2nd person, dual, indicative
تُهِينُونَ present, 2nd person, masculine, plural, indicative
تُهِينِينَ present, 2nd person, feminine, singular, indicative
تُهِنَّ present, 2nd person, feminine, plural, indicative
أُهِينُ present, 1st person, singular, indicative
نُهِينُ present, 1st person, plural, indicative
يُهِينَ present, 3rd person, masculine, singular, subjunctive
يُهِينَا present, 3rd person, masculine, dual, subjunctive
يُهِينُوا present, 3rd person, masculine, plural, subjunctive
تُهِينَ present, 3rd person, feminine, singular, subjunctive
تُهِينَا present, 3rd person, feminine, dual, subjunctive
يُهِنَّ present, 3rd person, feminine, plural, subjunctive
تُهِينَ present, 2nd person, masculine, singular, subjunctive
تُهِينَا present, 2nd person, dual, subjunctive
تُهِينُوا present, 2nd person, masculine, plural, subjunctive
تُهِينِي present, 2nd person, feminine, singular, subjunctive
تُهِنَّ present, 2nd person, feminine, plural, subjunctive
أُهِينَ present, 1st person, singular, subjunctive
نُهِينَ present, 1st person, plural, subjunctive
يُهِنْ present, 3rd person, masculine, singular, jussive
يُهِينَا present, 3rd person, masculine, dual, jussive
يُهِينُوا present, 3rd person, masculine, plural, jussive
تُهِنْ present, 3rd person, feminine, singular, jussive
تُهِينَا present, 3rd person, feminine, dual, jussive
يُهِنَّ present, 3rd person, feminine, plural, jussive
تُهِنْ present, 2nd person, masculine, singular, jussive
تُهِينَا present, 2nd person, dual, jussive
تُهِينُوا present, 2nd person, masculine, plural, jussive
تُهِينِي present, 2nd person, feminine, singular, jussive
تُهِنَّ present, 2nd person, feminine, plural, jussive
أُهِنْ present, 1st person, singular, jussive
نُهِنْ present, 1st person, plural, jussive
أَهِينْ imperative, 2nd person, masculine, singular
أَهِينَا imperative, 2nd person, dual
أَهِينُوا imperative, 2nd person, masculine, plural
أَهِينِي imperative, 2nd person, feminine, singular
أَهِينَّ imperative, 2nd person, feminine, plural
مُهِين active participle, masculine, singular
مُهَان passive participle, masculine, singular
de
berühren
Etwas oder jemanden leicht berühren, oft unabsichtlich oder gefühlsmäßig treffen.
Формы (31)
berühren infinitive
berühre 1st person singular present
berührst 2nd person singular present
berührt 3rd person singular present
berühren 1st person plural present
berührt 2nd person plural present
berühren 3rd person plural present
berührte 1st person singular past
berührtest 2nd person singular past
berührte 3rd person singular past
berührten 1st person plural past
berührtet 2nd person plural past
berührten 3rd person plural past
berühre 1st person singular subjunctive I
berührest 2nd person singular subjunctive I
berühre 3rd person singular subjunctive I
berühren 1st person plural subjunctive I
berühret 2nd person plural subjunctive I
berühren 3rd person plural subjunctive I
berührte 1st person singular subjunctive II
berührtest 2nd person singular subjunctive II
berührte 3rd person singular subjunctive II
berührten 1st person plural subjunctive II
berührtet 2nd person plural subjunctive II
berührten 3rd person plural subjunctive II
berühr 2nd person singular imperative
berühre 2nd person singular imperative
berührt 2nd person plural imperative
berühren 1st person plural imperative
berührend present participle
berührt past participle
English
to touch, to hurt, to offend
To touch slightly or to hurt someone's feelings; to offend or wound emotionally.
«He accidentally touched her hand.»
Формы (18)
touch lemma
touches 3rd person singular present
touched past tense
touched past participle
touching present participle
to touch infinitive
hurt lemma
hurts 3rd person singular present
hurt past tense
hurt past participle
hurting present participle
to hurt infinitive
offend lemma
offends 3rd person singular present
offended past tense
offended past participle
offending present participle
to offend infinitive
Español
tocar, herir, ofender
Tocar ligeramente o herir los sentimientos de alguien; ofender o lastimar emocionalmente.
«Él tocó su mano sin querer.»
Формы (168)
tocar infinitive
tocando gerund
tocado past participle masculine singular
tocada past participle feminine singular
tocados past participle masculine plural
tocadas past participle feminine plural
toco indicative present 1st person singular
tocas indicative present 2nd person singular
toca indicative present 3rd person singular
tocamos indicative present 1st person plural
tocáis indicative present 2nd person plural
tocan indicative present 3rd person plural
tocaba indicative imperfect 1st/3rd person singular
tocabas indicative imperfect 2nd person singular
tocábamos indicative imperfect 1st person plural
tocabais indicative imperfect 2nd person plural
tocaban indicative imperfect 3rd person plural
toqué indicative preterite 1st person singular
tocaste indicative preterite 2nd person singular
tocó indicative preterite 3rd person singular
tocamos indicative preterite 1st person plural
tocasteis indicative preterite 2nd person plural
tocaron indicative preterite 3rd person plural
tocaré indicative future 1st person singular
tocarás indicative future 2nd person singular
tocará indicative future 3rd person singular
tocaremos indicative future 1st person plural
tocaréis indicative future 2nd person plural
tocarán indicative future 3rd person plural
tocaría indicative conditional 1st/3rd person singular
tocarías indicative conditional 2nd person singular
tocaríamos indicative conditional 1st person plural
tocaríais indicative conditional 2nd person plural
tocarían indicative conditional 3rd person plural
toque subjunctive present 1st/3rd person singular
toques subjunctive present 2nd person singular
toquemos subjunctive present 1st person plural
toquéis subjunctive present 2nd person plural
toquen subjunctive present 3rd person plural
tocara subjunctive imperfect 1st/3rd person singular
tocaras subjunctive imperfect 2nd person singular
tocáramos subjunctive imperfect 1st person plural
tocarais subjunctive imperfect 2nd person plural
tocaran subjunctive imperfect 3rd person plural
tocase subjunctive imperfect 2 1st/3rd person singular
tocases subjunctive imperfect 2 2nd person singular
tocásemos subjunctive imperfect 2 1st person plural
tocaseis subjunctive imperfect 2 2nd person plural
tocasen subjunctive imperfect 2 3rd person plural
tocare subjunctive future 1st/3rd person singular
tocares subjunctive future 2nd person singular
tocáremos subjunctive future 1st person plural
tocareis subjunctive future 2nd person plural
tocaren subjunctive future 3rd person plural
toca imperative 2nd person singular
tocad imperative 2nd person plural
herir infinitive
hiriendo gerund
herido past participle masculine singular
herida past participle feminine singular
heridos past participle masculine plural
heridas past participle feminine plural
hiero indicative present 1st person singular
hieres indicative present 2nd person singular
hiere indicative present 3rd person singular
herimos indicative present 1st person plural
herís indicative present 2nd person plural
hieren indicative present 3rd person plural
hería indicative imperfect 1st/3rd person singular
herías indicative imperfect 2nd person singular
heríamos indicative imperfect 1st person plural
heríais indicative imperfect 2nd person plural
herían indicative imperfect 3rd person plural
herí indicative preterite 1st person singular
heriste indicative preterite 2nd person singular
hirió indicative preterite 3rd person singular
herimos indicative preterite 1st person plural
heristeis indicative preterite 2nd person plural
hirieron indicative preterite 3rd person plural
heriré indicative future 1st person singular
herirás indicative future 2nd person singular
herirá indicative future 3rd person singular
heriremos indicative future 1st person plural
heriréis indicative future 2nd person plural
herirán indicative future 3rd person plural
heriría indicative conditional 1st/3rd person singular
herirías indicative conditional 2nd person singular
heriríamos indicative conditional 1st person plural
heriríais indicative conditional 2nd person plural
herirían indicative conditional 3rd person plural
hiera subjunctive present 1st/3rd person singular
hieras subjunctive present 2nd person singular
hiramos subjunctive present 1st person plural
hiráis subjunctive present 2nd person plural
hieran subjunctive present 3rd person plural
hiriera subjunctive imperfect 1st/3rd person singular
hirieras subjunctive imperfect 2nd person singular
hiriéramos subjunctive imperfect 1st person plural
hirierais subjunctive imperfect 2nd person plural
hirieran subjunctive imperfect 3rd person plural
hiriese subjunctive imperfect 2 1st/3rd person singular
hirieses subjunctive imperfect 2 2nd person singular
hiriésemos subjunctive imperfect 2 1st person plural
hirieseis subjunctive imperfect 2 2nd person plural
hiriesen subjunctive imperfect 2 3rd person plural
hiriere subjunctive future 1st/3rd person singular
hirieres subjunctive future 2nd person singular
hiriéremos subjunctive future 1st person plural
hiriereis subjunctive future 2nd person plural
hirieren subjunctive future 3rd person plural
hiere imperative 2nd person singular
herid imperative 2nd person plural
ofender infinitive
ofendiendo gerund
ofendido past participle masculine singular
ofendida past participle feminine singular
ofendidos past participle masculine plural
ofendidas past participle feminine plural
ofendo indicative present 1st person singular
ofendes indicative present 2nd person singular
ofende indicative present 3rd person singular
ofendemos indicative present 1st person plural
ofendéis indicative present 2nd person plural
ofenden indicative present 3rd person plural
ofendía indicative imperfect 1st/3rd person singular
ofendías indicative imperfect 2nd person singular
ofendíamos indicative imperfect 1st person plural
ofendíais indicative imperfect 2nd person plural
ofendían indicative imperfect 3rd person plural
ofendí indicative preterite 1st person singular
ofendiste indicative preterite 2nd person singular
ofendió indicative preterite 3rd person singular
ofendimos indicative preterite 1st person plural
ofendisteis indicative preterite 2nd person plural
ofendieron indicative preterite 3rd person plural
ofenderé indicative future 1st person singular
ofenderás indicative future 2nd person singular
ofenderá indicative future 3rd person singular
ofenderemos indicative future 1st person plural
ofenderéis indicative future 2nd person plural
ofenderán indicative future 3rd person plural
ofendería indicative conditional 1st/3rd person singular
ofenderías indicative conditional 2nd person singular
ofenderíamos indicative conditional 1st person plural
ofenderíais indicative conditional 2nd person plural
ofenderían indicative conditional 3rd person plural
ofenda subjunctive present 1st/3rd person singular
ofendas subjunctive present 2nd person singular
ofendamos subjunctive present 1st person plural
ofendáis subjunctive present 2nd person plural
ofendan subjunctive present 3rd person plural
ofendiera subjunctive imperfect 1st/3rd person singular
ofendieras subjunctive imperfect 2nd person singular
ofendiéramos subjunctive imperfect 1st person plural
ofendierais subjunctive imperfect 2nd person plural
ofendieran subjunctive imperfect 3rd person plural
ofendiese subjunctive imperfect 2 1st/3rd person singular
ofendieses subjunctive imperfect 2 2nd person singular
ofendiésemos subjunctive imperfect 2 1st person plural
ofendieseis subjunctive imperfect 2 2nd person plural
ofendiesen subjunctive imperfect 2 3rd person plural
ofendiere subjunctive future 1st/3rd person singular
ofendieres subjunctive future 2nd person singular
ofendiéremos subjunctive future 1st person plural
ofendiereis subjunctive future 2nd person plural
ofendieren subjunctive future 3rd person plural
ofende imperative 2nd person singular
ofended imperative 2nd person plural
Français
toucher, blesser, offenser
Toucher légèrement ou blesser les sentiments de quelqu'un ; offenser ou faire de la peine.
«Il a touché sa main par accident.»
Формы (279)
toucher infinitive
touche participle passé
touchant participle présent
je touche indicatif présent 1sg
tu touches indicatif présent 2sg
il touche indicatif présent 3sg
nous touchons indicatif présent 1pl
vous touchez indicatif présent 2pl
ils touchent indicatif présent 3pl
je touchais indicatif imparfait 1sg
tu touchais indicatif imparfait 2sg
il touchait indicatif imparfait 3sg
nous touchions indicatif imparfait 1pl
vous touchiez indicatif imparfait 2pl
ils touchaient indicatif imparfait 3pl
je touchai indicatif passé simple 1sg
tu touchas indicatif passé simple 2sg
il toucha indicatif passé simple 3sg
nous touchâmes indicatif passé simple 1pl
vous touchâtes indicatif passé simple 2pl
ils touchèrent indicatif passé simple 3pl
je toucherai indicatif futur 1sg
tu toucheras indicatif futur 2sg
il touchera indicatif futur 3sg
nous toucherons indicatif futur 1pl
vous toucherez indicatif futur 2pl
ils toucheront indicatif futur 3pl
j'ai touché indicatif passé composé 1sg
tu as touché indicatif passé composé 2sg
il a touché indicatif passé composé 3sg
nous avons touché indicatif passé composé 1pl
vous avez touché indicatif passé composé 2pl
ils ont touché indicatif passé composé 3pl
j'avais touché indicatif plus-que-parfait 1sg
tu avais touché indicatif plus-que-parfait 2sg
il avait touché indicatif plus-que-parfait 3sg
nous avions touché indicatif plus-que-parfait 1pl
vous aviez touché indicatif plus-que-parfait 2pl
ils avaient touché indicatif plus-que-parfait 3pl
j'eus touché indicatif passé antérieur 1sg
tu eus touché indicatif passé antérieur 2sg
il eut touché indicatif passé antérieur 3sg
nous eûmes touché indicatif passé antérieur 1pl
vous eûtes touché indicatif passé antérieur 2pl
ils eurent touché indicatif passé antérieur 3pl
j'aurai touché indicatif futur antérieur 1sg
tu auras touché indicatif futur antérieur 2sg
il aura touché indicatif futur antérieur 3sg
nous aurons touché indicatif futur antérieur 1pl
vous aurez touché indicatif futur antérieur 2pl
ils auront touché indicatif futur antérieur 3pl
je toucherais conditionnel présent 1sg
tu toucherais conditionnel présent 2sg
il toucherait conditionnel présent 3sg
nous toucherions conditionnel présent 1pl
vous toucheriez conditionnel présent 2pl
ils toucheraient conditionnel présent 3pl
j'aurais touché conditionnel passé 1sg
tu aurais touché conditionnel passé 2sg
il aurait touché conditionnel passé 3sg
nous aurions touché conditionnel passé 1pl
vous auriez touché conditionnel passé 2pl
ils auraient touché conditionnel passé 3pl
que je touche subjonctif présent 1sg
que tu touches subjonctif présent 2sg
qu'il touche subjonctif présent 3sg
que nous touchions subjonctif présent 1pl
que vous touchiez subjonctif présent 2pl
qu'ils touchent subjonctif présent 3pl
que je touchasse subjonctif imparfait 1sg
que tu touchasses subjonctif imparfait 2sg
qu'il touchât subjonctif imparfait 3sg
que nous touchassions subjonctif imparfait 1pl
que vous touchassiez subjonctif imparfait 2pl
qu'ils touchassent subjonctif imparfait 3pl
que j'aie touché subjonctif passé 1sg
que tu aies touché subjonctif passé 2sg
qu'il ait touché subjonctif passé 3sg
que nous ayons touché subjonctif passé 1pl
que vous ayez touché subjonctif passé 2pl
qu'ils aient touché subjonctif passé 3pl
que j'eusse touché subjonctif plus-que-parfait 1sg
que tu eusses touché subjonctif plus-que-parfait 2sg
qu'il eût touché subjonctif plus-que-parfait 3sg
que nous eussions touché subjonctif plus-que-parfait 1pl
que vous eussiez touché subjonctif plus-que-parfait 2pl
qu'ils eussent touché subjonctif plus-que-parfait 3pl
touche impératif présent 2sg
touchons impératif présent 1pl
touchez impératif présent 2pl
aie touché impératif passé 2sg
ayons touché impératif passé 1pl
ayez touché impératif passé 2pl
blesser infinitive
blesse participle passé
blessant participle présent
je blesse indicatif présent 1sg
tu blesses indicatif présent 2sg
il blesse indicatif présent 3sg
nous blessons indicatif présent 1pl
vous blessez indicatif présent 2pl
ils blessent indicatif présent 3pl
je blessais indicatif imparfait 1sg
tu blessais indicatif imparfait 2sg
il blessait indicatif imparfait 3sg
nous blessions indicatif imparfait 1pl
vous blessiez indicatif imparfait 2pl
ils blessaient indicatif imparfait 3pl
je blessai indicatif passé simple 1sg
tu blessas indicatif passé simple 2sg
il blessa indicatif passé simple 3sg
nous blessâmes indicatif passé simple 1pl
vous blessâtes indicatif passé simple 2pl
ils blessèrent indicatif passé simple 3pl
je blesserai indicatif futur 1sg
tu blesseras indicatif futur 2sg
il blessera indicatif futur 3sg
nous blesserons indicatif futur 1pl
vous blesserez indicatif futur 2pl
ils blesseront indicatif futur 3pl
j'ai blessé indicatif passé composé 1sg
tu as blessé indicatif passé composé 2sg
il a blessé indicatif passé composé 3sg
nous avons blessé indicatif passé composé 1pl
vous avez blessé indicatif passé composé 2pl
ils ont blessé indicatif passé composé 3pl
j'avais blessé indicatif plus-que-parfait 1sg
tu avais blessé indicatif plus-que-parfait 2sg
il avait blessé indicatif plus-que-parfait 3sg
nous avions blessé indicatif plus-que-parfait 1pl
vous aviez blessé indicatif plus-que-parfait 2pl
ils avaient blessé indicatif plus-que-parfait 3pl
j'eus blessé indicatif passé antérieur 1sg
tu eus blessé indicatif passé antérieur 2sg
il eut blessé indicatif passé antérieur 3sg
nous eûmes blessé indicatif passé antérieur 1pl
vous eûtes blessé indicatif passé antérieur 2pl
ils eurent blessé indicatif passé antérieur 3pl
j'aurai blessé indicatif futur antérieur 1sg
tu auras blessé indicatif futur antérieur 2sg
il aura blessé indicatif futur antérieur 3sg
nous aurons blessé indicatif futur antérieur 1pl
vous aurez blessé indicatif futur antérieur 2pl
ils auront blessé indicatif futur antérieur 3pl
je blesserais conditionnel présent 1sg
tu blesserais conditionnel présent 2sg
il blesserait conditionnel présent 3sg
nous blesserions conditionnel présent 1pl
vous blesseriez conditionnel présent 2pl
ils blesseraient conditionnel présent 3pl
j'aurais blessé conditionnel passé 1sg
tu aurais blessé conditionnel passé 2sg
il aurait blessé conditionnel passé 3sg
nous aurions blessé conditionnel passé 1pl
vous auriez blessé conditionnel passé 2pl
ils auraient blessé conditionnel passé 3pl
que je blesse subjonctif présent 1sg
que tu blesses subjonctif présent 2sg
qu'il blesse subjonctif présent 3sg
que nous blessions subjonctif présent 1pl
que vous blessiez subjonctif présent 2pl
qu'ils blessent subjonctif présent 3pl
que je blessasse subjonctif imparfait 1sg
que tu blessasses subjonctif imparfait 2sg
qu'il blessât subjonctif imparfait 3sg
que nous blessassions subjonctif imparfait 1pl
que vous blessassiez subjonctif imparfait 2pl
qu'ils blessassent subjonctif imparfait 3pl
que j'aie blessé subjonctif passé 1sg
que tu aies blessé subjonctif passé 2sg
qu'il ait blessé subjonctif passé 3sg
que nous ayons blessé subjonctif passé 1pl
que vous ayez blessé subjonctif passé 2pl
qu'ils aient blessé subjonctif passé 3pl
que j'eusse blessé subjonctif plus-que-parfait 1sg
que tu eusses blessé subjonctif plus-que-parfait 2sg
qu'il eût blessé subjonctif plus-que-parfait 3sg
que nous eussions blessé subjonctif plus-que-parfait 1pl
que vous eussiez blessé subjonctif plus-que-parfait 2pl
qu'ils eussent blessé subjonctif plus-que-parfait 3pl
blesse impératif présent 2sg
blessons impératif présent 1pl
blessez impératif présent 2pl
aie blessé impératif passé 2sg
ayons blessé impératif passé 1pl
ayez blessé impératif passé 2pl
offenser infinitive
offensé participle passé
offensant participle présent
j'offense indicatif présent 1sg
tu offenses indicatif présent 2sg
il offense indicatif présent 3sg
nous offensons indicatif présent 1pl
vous offensez indicatif présent 2pl
ils offensent indicatif présent 3pl
j'offensais indicatif imparfait 1sg
tu offensais indicatif imparfait 2sg
il offensait indicatif imparfait 3sg
nous offensions indicatif imparfait 1pl
vous offensiez indicatif imparfait 2pl
ils offensaient indicatif imparfait 3pl
j'offensai indicatif passé simple 1sg
tu offensas indicatif passé simple 2sg
il offensa indicatif passé simple 3sg
nous offensâmes indicatif passé simple 1pl
vous offensâtes indicatif passé simple 2pl
ils offensèrent indicatif passé simple 3pl
j'offenserai indicatif futur 1sg
tu offenseras indicatif futur 2sg
il offensera indicatif futur 3sg
nous offenserons indicatif futur 1pl
vous offenserez indicatif futur 2pl
ils offenseront indicatif futur 3pl
j'ai offensé indicatif passé composé 1sg
tu as offensé indicatif passé composé 2sg
il a offensé indicatif passé composé 3sg
nous avons offensé indicatif passé composé 1pl
vous avez offensé indicatif passé composé 2pl
ils ont offensé indicatif passé composé 3pl
j'avais offensé indicatif plus-que-parfait 1sg
tu avais offensé indicatif plus-que-parfait 2sg
il avait offensé indicatif plus-que-parfait 3sg
nous avions offensé indicatif plus-que-parfait 1pl
vous aviez offensé indicatif plus-que-parfait 2pl
ils avaient offensé indicatif plus-que-parfait 3pl
j'eus offensé indicatif passé antérieur 1sg
tu eus offensé indicatif passé antérieur 2sg
il eut offensé indicatif passé antérieur 3sg
nous eûmes offensé indicatif passé antérieur 1pl
vous eûtes offensé indicatif passé antérieur 2pl
ils eurent offensé indicatif passé antérieur 3pl
j'aurai offensé indicatif futur antérieur 1sg
tu auras offensé indicatif futur antérieur 2sg
il aura offensé indicatif futur antérieur 3sg
nous aurons offensé indicatif futur antérieur 1pl
vous aurez offensé indicatif futur antérieur 2pl
ils auront offensé indicatif futur antérieur 3pl
j'offenserais conditionnel présent 1sg
tu offenserais conditionnel présent 2sg
il offenserait conditionnel présent 3sg
nous offenserions conditionnel présent 1pl
vous offenseriez conditionnel présent 2pl
ils offenseraient conditionnel présent 3pl
j'aurais offensé conditionnel passé 1sg
tu aurais offensé conditionnel passé 2sg
il aurait offensé conditionnel passé 3sg
nous aurions offensé conditionnel passé 1pl
vous auriez offensé conditionnel passé 2pl
ils auraient offensé conditionnel passé 3pl
que j'offense subjonctif présent 1sg
que tu offenses subjonctif présent 2sg
qu'il offense subjonctif présent 3sg
que nous offensions subjonctif présent 1pl
que vous offensiez subjonctif présent 2pl
qu'ils offensent subjonctif présent 3pl
que j'offensasse subjonctif imparfait 1sg
que tu offensasses subjonctif imparfait 2sg
qu'il offensât subjonctif imparfait 3sg
que nous offensassions subjonctif imparfait 1pl
que vous offensassiez subjonctif imparfait 2pl
qu'ils offensassent subjonctif imparfait 3pl
que j'aie offensé subjonctif passé 1sg
que tu aies offensé subjonctif passé 2sg
qu'il ait offensé subjonctif passé 3sg
que nous ayons offensé subjonctif passé 1pl
que vous ayez offensé subjonctif passé 2pl
qu'ils aient offensé subjonctif passé 3pl
que j'eusse offensé subjonctif plus-que-parfait 1sg
que tu eusses offensé subjonctif plus-que-parfait 2sg
qu'il eût offensé subjonctif plus-que-parfait 3sg
que nous eussions offensé subjonctif plus-que-parfait 1pl
que vous eussiez offensé subjonctif plus-que-parfait 2pl
qu'ils eussent offensé subjonctif plus-que-parfait 3pl
offense impératif présent 2sg
offensons impératif présent 1pl
offensez impératif présent 2pl
aie offensé impératif passé 2sg
ayons offensé impératif passé 1pl
ayez offensé impératif passé 2pl
hi
छूना
किसी की भावनाओं को ठेस पहुँचाना या मन को आहत करना।
Формы (104)
छूना lemma
छूना infinitive
छूने infinitive-oblique
छूने masculine-plural-direct
छूने masculine-oblique
छूने masculine-vocative
छूनी feminine-singular-direct
छूनी feminine-plural-direct
छूनी feminine-oblique
छूनी feminine-vocative
छूता masculine-singular-direct
छूती feminine-singular-direct
छूते masculine-plural-direct
छूती feminine-plural-direct
छूता present-habitual-masculine-singular-3rd
छूती present-habitual-feminine-singular-3rd
छूते present-habitual-masculine-plural-3rd
छूती present-habitual-feminine-plural-3rd
छूता present-habitual-masculine-singular-2nd
छूती present-habitual-feminine-singular-2nd
छूते present-habitual-masculine-plural-2nd
छूती present-habitual-feminine-plural-2nd
छूता present-habitual-masculine-singular-1st
छूती present-habitual-feminine-singular-1st
छूते present-habitual-masculine-plural-1st
छूती present-habitual-feminine-plural-1st
छूता present-perfective-masculine-singular-3rd
छूती present-perfective-feminine-singular-3rd
छूते present-perfective-masculine-plural-3rd
छूती present-perfective-feminine-plural-3rd
छूता present-perfective-masculine-singular-2nd
छूती present-perfective-feminine-singular-2nd
छूते present-perfective-masculine-plural-2nd
छूती present-perfective-feminine-plural-2nd
छूता present-perfective-masculine-singular-1st
छूती present-perfective-feminine-singular-1st
छूते present-perfective-masculine-plural-1st
छूती present-perfective-feminine-plural-1st
छूता present-progressive-masculine-singular-3rd
छूती present-progressive-feminine-singular-3rd
छूते present-progressive-masculine-plural-3rd
छूती present-progressive-feminine-plural-3rd
छूता present-progressive-masculine-singular-2nd
छूती present-progressive-feminine-singular-2nd
छूते present-progressive-masculine-plural-2nd
छूती present-progressive-feminine-plural-2nd
छूता present-progressive-masculine-singular-1st
छूती present-progressive-feminine-singular-1st
छूते present-progressive-masculine-plural-1st
छूती present-progressive-feminine-plural-1st
छूता past-habitual-masculine-singular-3rd
छूती past-habitual-feminine-singular-3rd
छूते past-habitual-masculine-plural-3rd
छूती past-habitual-feminine-plural-3rd
छूता past-habitual-masculine-singular-2nd
छूती past-habitual-feminine-singular-2nd
छूते past-habitual-masculine-plural-2nd
छूती past-habitual-feminine-plural-2nd
छूता past-habitual-masculine-singular-1st
छूती past-habitual-feminine-singular-1st
छूते past-habitual-masculine-plural-1st
छूती past-habitual-feminine-plural-1st
छूया past-perfective-masculine-singular-3rd
छूई past-perfective-feminine-singular-3rd
छूए past-perfective-masculine-plural-3rd
छूईं past-perfective-feminine-plural-3rd
छूया past-perfective-masculine-singular-2nd
छूई past-perfective-feminine-singular-2nd
छूए past-perfective-masculine-plural-2nd
छूईं past-perfective-feminine-plural-2nd
छूया past-perfective-masculine-singular-1st
छूई past-perfective-feminine-singular-1st
छूए past-perfective-masculine-plural-1st
छूईं past-perfective-feminine-plural-1st
छूऊँ subjunctive-present-1st
छूए subjunctive-present-2nd
छूओ subjunctive-present-2nd-plural
छूए subjunctive-present-3rd
छूएँ subjunctive-present-1st-plural
छूएँ subjunctive-present-3rd-plural
छू imperative-singular-2nd
छूओ imperative-plural-2nd
छूइए imperative-formal-2nd
छूइएगा future-masculine-singular-2nd
छूइएगी future-feminine-singular-2nd
छूइएगे future-masculine-plural-2nd
छूइएगी future-feminine-plural-2nd
छूऊँगा future-masculine-singular-1st
छूऊँगी future-feminine-singular-1st
छूएँगे future-masculine-plural-1st
छूएँगी future-feminine-plural-1st
छूएगा future-masculine-singular-3rd
छूएगी future-feminine-singular-3rd
छूएँगे future-masculine-plural-3rd
छूएँगी future-feminine-plural-3rd
छूकर conjunctive-participle
छूकर perfective-participle
छूते imperfective-participle-masculine-plural
छूती imperfective-participle-feminine
छूता imperfective-participle-masculine-singular
छूना infinitive-noun-masculine-singular-direct
छूने infinitive-noun-masculine-singular-oblique
छूने infinitive-noun-masculine-plural-direct
छूने infinitive-noun-masculine-plural-oblique
pt
ofender
Causar dano emocional ou mágoa a alguém com palavras ou ações.
Формы (66)
ofender infinitivo pessoal 1ª/3ª pessoa singular
ofendermos infinitivo pessoal 1ª pessoa plural
ofenderdes infinitivo pessoal 2ª pessoa plural
ofenderem infinitivo pessoal 3ª pessoa plural
ofendido particípio masculino singular
ofendida particípio feminino singular
ofendidos particípio masculino plural
ofendidas particípio feminino plural
ofendo presente do indicativo 1ª pessoa singular
ofendes presente do indicativo 2ª pessoa singular
ofende presente do indicativo 3ª pessoa singular
ofendemos presente do indicativo 1ª pessoa plural
ofendeis presente do indicativo 2ª pessoa plural
ofendem presente do indicativo 3ª pessoa plural
ofendia pretérito imperfeito do indicativo 1ª/3ª pessoa singular
ofendias pretérito imperfeito do indicativo 2ª pessoa singular
ofendíamos pretérito imperfeito do indicativo 1ª pessoa plural
ofendíeis pretérito imperfeito do indicativo 2ª pessoa plural
ofendiam pretérito imperfeito do indicativo 3ª pessoa plural
ofendi pretérito perfeito do indicativo 1ª pessoa singular
ofendeste pretérito perfeito do indicativo 2ª pessoa singular
ofendeu pretérito perfeito do indicativo 3ª pessoa singular
ofendemos pretérito perfeito do indicativo 1ª pessoa plural
ofendestes pretérito perfeito do indicativo 2ª pessoa plural
ofenderam pretérito perfeito do indicativo 3ª pessoa plural
ofendera pretérito mais-que-perfeito do indicativo 1ª/3ª pessoa singular
ofenderas pretérito mais-que-perfeito do indicativo 2ª pessoa singular
ofendêramos pretérito mais-que-perfeito do indicativo 1ª pessoa plural
ofendêreis pretérito mais-que-perfeito do indicativo 2ª pessoa plural
ofenderam pretérito mais-que-perfeito do indicativo 3ª pessoa plural
ofenderei futuro do presente do indicativo 1ª pessoa singular
ofenderás futuro do presente do indicativo 2ª pessoa singular
ofenderá futuro do presente do indicativo 3ª pessoa singular
ofenderemos futuro do presente do indicativo 1ª pessoa plural
ofendereis futuro do presente do indicativo 2ª pessoa plural
ofenderão futuro do presente do indicativo 3ª pessoa plural
ofenderia futuro do pretérito do indicativo 1ª/3ª pessoa singular
ofenderias futuro do pretérito do indicativo 2ª pessoa singular
ofenderíamos futuro do pretérito do indicativo 1ª pessoa plural
ofenderíeis futuro do pretérito do indicativo 2ª pessoa plural
ofenderiam futuro do pretérito do indicativo 3ª pessoa plural
ofenda presente do subjuntivo 1ª/3ª pessoa singular
ofendas presente do subjuntivo 2ª pessoa singular
ofendamos presente do subjuntivo 1ª pessoa plural
ofendais presente do subjuntivo 2ª pessoa plural
ofendam presente do subjuntivo 3ª pessoa plural
ofendesse pretérito imperfeito do subjuntivo 1ª/3ª pessoa singular
ofendesses pretérito imperfeito do subjuntivo 2ª pessoa singular
ofendêssemos pretérito imperfeito do subjuntivo 1ª pessoa plural
ofendêsseis pretérito imperfeito do subjuntivo 2ª pessoa plural
ofendessem pretérito imperfeito do subjuntivo 3ª pessoa plural
ofender futuro do subjuntivo 1ª/3ª pessoa singular
ofenderes futuro do subjuntivo 2ª pessoa singular
ofendermos futuro do subjuntivo 1ª pessoa plural
ofenderdes futuro do subjuntivo 2ª pessoa plural
ofenderem futuro do subjuntivo 3ª pessoa plural
ofende imperativo afirmativo 2ª pessoa singular
ofenda imperativo afirmativo 3ª pessoa singular
ofendamos imperativo afirmativo 1ª pessoa plural
ofendei imperativo afirmativo 2ª pessoa plural
ofendam imperativo afirmativo 3ª pessoa plural
não ofendas imperativo negativo 2ª pessoa singular
não ofenda imperativo negativo 3ª pessoa singular
não ofendamos imperativo negativo 1ª pessoa plural
não ofendais imperativo negativo 2ª pessoa plural
não ofendam imperativo negativo 3ª pessoa plural
tr
dokunmak
Bir kişinin duygularını incitmek veya hassas bir noktasına değinmek anlamına gelen kavram.
Формы (89)
dokunmak lemma
dokunurum present/1sg
dokunursun present/2sg
dokunur present/3sg
dokunuruz present/1pl
dokunursunuz present/2pl
dokunurlar present/3pl
dokunmam present/neg/1sg
dokunmazsın present/neg/2sg
dokunmaz present/neg/3sg
dokunmayız present/neg/1pl
dokunmazsınız present/neg/2pl
dokunmazlar present/neg/3pl
dokundum past/1sg
dokundun past/2sg
dokundu past/3sg
dokunduk past/1pl
dokundunuz past/2pl
dokundular past/3pl
dokunmadım past/neg/1sg
dokunmadın past/neg/2sg
dokunmadı past/neg/3sg
dokunmadık past/neg/1pl
dokunmadınız past/neg/2pl
dokunmadılar past/neg/3pl
dokunacağım future/1sg
dokunacaksın future/2sg
dokunacak future/3sg
dokunacağız future/1pl
dokunacaksınız future/2pl
dokunacaklar future/3pl
dokunmayacağım future/neg/1sg
dokunmayacaksın future/neg/2sg
dokunmayacak future/neg/3sg
dokunmayacağız future/neg/1pl
dokunmayacaksınız future/neg/2pl
dokunmayacaklar future/neg/3pl
dokunurdum aorist-past/1sg
dokunurdun aorist-past/2sg
dokunurdu aorist-past/3sg
dokunurduk aorist-past/1pl
dokunurdunuz aorist-past/2pl
dokunurlardı aorist-past/3pl
dokunmazdım aorist-past/neg/1sg
dokunmazdın aorist-past/neg/2sg
dokunmazdı aorist-past/neg/3sg
dokunmazdık aorist-past/neg/1pl
dokunmazdınız aorist-past/neg/2pl
dokunmazlardı aorist-past/neg/3pl
dokunuyordum progressive-past/1sg
dokunuyordun progressive-past/2sg
dokunuyordu progressive-past/3sg
dokunuyorduk progressive-past/1pl
dokunuyordunuz progressive-past/2pl
dokunuyorlardı progressive-past/3pl
dokunmuyordum progressive-past/neg/1sg
dokunmuyordun progressive-past/neg/2sg
dokunmuyordu progressive-past/neg/3sg
dokunmuyorduk progressive-past/neg/1pl
dokunmuyordunuz progressive-past/neg/2pl
dokunmuyorlardı progressive-past/neg/3pl
dokunaydım optative-past/1sg
dokunaydın optative-past/2sg
dokunaydı optative-past/3sg
dokunaydık optative-past/1pl
dokunaydınız optative-past/2pl
dokunaydılar optative-past/3pl
dokun imperative/2sg
dokunsun imperative/3sg
dokunun imperative/2pl
dokunsunlar imperative/3pl
dokunma imperative/neg/2sg
dokunmasın imperative/neg/3sg
dokunmayın imperative/neg/2pl
dokunmasınlar imperative/neg/3pl
dokunmak infinitive
dokunan participle/present
dokunmuş participle/past
dokunacak participle/future
dokunur participle/aorist
dokunmaz participle/aorist-neg
dokunmuş participle/neg
dokundukça converb/as-long-as
dokunmakla converb/instrumental
dokunmakta locative-infinitive
dokunmaktan ablative-infinitive
dokunmaya dative-infinitive
dokunmayı accusative-infinitive
dokunmanın genitive-infinitive
Войдите, чтобы добавить личную заметку и отметить слово как «Учу» / «Изучено».
Чат словохаба — общий для всех языков
Пишите на своём языке — другие увидят перевод на свой. Сообщения проходят модерацию.
задеть — это слово, вокруг которого собрано всё, что с ним связано на сайте. Здесь вы можете найти товары, услуги, медиа (видео, аудио, текст), а также упоминания в комментариях и статьях. Если вы хотите создать что-то своё — выберите подходящий тип ниже. Ваш контент появится в разделе «Что есть» на этой же странице.
Что есть на сайте

Пока нет связанных полок. Скоро появятся.

Связи
Что можно создать на слово «задеть»
Справочник-перевод
🌐 English — to touch, to hurt, to offend

To touch slightly or to hurt someone's feelings; to offend or wound emotionally.

Примеры:
  • — He accidentally touched her hand.
    = Он случайно коснулся её руки.
  • — Her words really hurt me.
    = Её слова действительно меня ранили.
  • — Don't offend him with your jokes.
    = Не обижай его своими шутками.
🌐 Español — tocar, herir, ofender

Tocar ligeramente o herir los sentimientos de alguien; ofender o lastimar emocionalmente.

Примеры:
  • — Él tocó su mano sin querer.
    = Он случайно коснулся её руки.
  • — Sus palabras realmente me hirieron.
    = Его слова действительно меня ранили.
  • — No lo ofendas con tus bromas.
    = Не обижай его своими шутками.
🌐 Français — toucher, blesser, offenser

Toucher légèrement ou blesser les sentiments de quelqu'un ; offenser ou faire de la peine.

Примеры:
  • — Il a touché sa main par accident.
    = Он случайно коснулся её руки.
  • — Ses paroles m'ont vraiment blessé.
    = Его слова действительно меня ранили.
  • — Ne l'offense pas avec tes blagues.
    = Не обижай его своими шутками.
🌐 中文 — 碰,触;伤害,冒犯

轻轻接触;或指言语行为伤害他人感情,使人感到受辱或不快。

Примеры:
  • — 他无意中碰到了她的手。
    = Он случайно коснулся её руки.
  • — 她的话真的伤到了我。
    = Её слова действительно задели меня.
  • — 别用你的玩笑冒犯他。
    = Не оскорбляй его своими шутками.
🌐 العربية — لمس، جرح، أهان

أن تلمس شيئًا بلطف، أو أن تجرح مشاعر شخص ما وتسيء إليه.

Примеры:
  • — لمس يده عن غير قصد.
    = Его рука коснулась меня нечаянно.
  • — كلماته جرحتني حقًا.
    = Его слова действительно ранили меня.
  • — لا تهنه بمزاحك.
    = Не унижай меня своими шутками.
🌐 de — berühren

Etwas oder jemanden leicht berühren, oft unabsichtlich oder gefühlsmäßig treffen.

🌐 tr — dokunmak

Bir kişinin duygularını incitmek veya hassas bir noktasına değinmek anlamına gelen kavram.

🌐 pt — ofender

Causar dano emocional ou mágoa a alguém com palavras ou ações.

🌐 hi — छूना

किसी की भावनाओं को ठेस पहुँचाना या मन को आहत करना।

Пути

🔗 Связанные понятия:
🔙 Входит в состав / Связи: