sacar 🎲

Hacer que algo caiga o se separe golpeándolo; también lograr algo con esfuerzo persistente.

Формы слова (62)
sacar infinitive
sacando gerund
sacado past participle
saco present indicative 1st person singular
sacas present indicative 2nd person singular
saca present indicative 3rd person singular
sacamos present indicative 1st person plural
sacáis present indicative 2nd person plural
sacan present indicative 3rd person plural
sacaba imperfect indicative 1st person singular
sacabas imperfect indicative 2nd person singular
sacaba imperfect indicative 3rd person singular
sacábamos imperfect indicative 1st person plural
sacabais imperfect indicative 2nd person plural
sacaban imperfect indicative 3rd person plural
saqué preterite 1st person singular
sacaste preterite 2nd person singular
sacó preterite 3rd person singular
sacamos preterite 1st person plural
sacasteis preterite 2nd person plural
sacaron preterite 3rd person plural
sacaré future indicative 1st person singular
sacarás future indicative 2nd person singular
sacará future indicative 3rd person singular
sacaremos future indicative 1st person plural
sacaréis future indicative 2nd person plural
sacarán future indicative 3rd person plural
sacaría conditional 1st person singular
sacarías conditional 2nd person singular
sacaría conditional 3rd person singular
sacaríamos conditional 1st person plural
sacaríais conditional 2nd person plural
sacarían conditional 3rd person plural
saque present subjunctive 1st person singular
saques present subjunctive 2nd person singular
saque present subjunctive 3rd person singular
saquemos present subjunctive 1st person plural
saquéis present subjunctive 2nd person plural
saquen present subjunctive 3rd person plural
sacara imperfect subjunctive 1st person singular
sacaras imperfect subjunctive 2nd person singular
sacara imperfect subjunctive 3rd person singular
sacáramos imperfect subjunctive 1st person plural
sacarais imperfect subjunctive 2nd person plural
sacaran imperfect subjunctive 3rd person plural
sacase imperfect subjunctive 1st person singular
sacases imperfect subjunctive 2nd person singular
sacase imperfect subjunctive 3rd person singular
sacásemos imperfect subjunctive 1st person plural
sacaseis imperfect subjunctive 2nd person plural
sacasen imperfect subjunctive 3rd person plural
sacare future subjunctive 1st person singular
sacares future subjunctive 2nd person singular
sacare future subjunctive 3rd person singular
sacáremos future subjunctive 1st person plural
sacareis future subjunctive 2nd person plural
sacaren future subjunctive 3rd person plural
saca imperative 2nd person singular
sacad imperative 2nd person plural
saque imperative 3rd person singular
saquemos imperative 1st person plural
saquen imperative 3rd person plural
Переводы на другие языки
العربية
يطرق
إسقاط شيء أو فصله بالضرب؛ أيضًا تحقيق شيء من خلال الجهد المستمر.
«طرق الغبار من السجادة.»
Формы (67)
يَطْرُقُ 3-е лицо, мужской род, единственное число, изъявительное наклонение, настоящее время
يَطْرُقَ 3-е лицо, мужской род, единственное число, сослагательное наклонение, настоящее время
يَطْرُقْ 3-е лицо, мужской род, единственное число, усечённое наклонение, настоящее время
يَطْرُقُ 3-е лицо, мужской род, единственное число, усечённое наклонение, настоящее время
يَطْرُقَا 3-е лицо, мужской род, двойственное число, изъявительное наклонение, настоящее время
يَطْرُقَا 3-е лицо, мужской род, двойственное число, сослагательное наклонение, настоящее время
يَطْرُقَا 3-е лицо, мужской род, двойственное число, усечённое наклонение, настоящее время
يَطْرُقُونَ 3-е лицо, мужской род, множественное число, изъявительное наклонение, настоящее время
يَطْرُقُوا 3-е лицо, мужской род, множественное число, сослагательное наклонение, настоящее время
يَطْرُقُوا 3-е лицо, мужской род, множественное число, усечённое наклонение, настоящее время
تَطْرُقُ 2-е лицо, мужской род, единственное число, изъявительное наклонение, настоящее время
تَطْرُقَ 2-е лицо, мужской род, единственное число, сослагательное наклонение, настоящее время
تَطْرُقْ 2-е лицо, мужской род, единственное число, усечённое наклонение, настоящее время
تَطْرُقُ 2-е лицо, мужской род, единственное число, усечённое наклонение, настоящее время
تَطْرُقَا 2-е лицо, мужской род, двойственное число, изъявительное наклонение, настоящее время
تَطْرُقَا 2-е лицо, мужской род, двойственное число, сослагательное наклонение, настоящее время
تَطْرُقَا 2-е лицо, мужской род, двойственное число, усечённое наклонение, настоящее время
تَطْرُقُونَ 2-е лицо, мужской род, множественное число, изъявительное наклонение, настоящее время
تَطْرُقُوا 2-е лицо, мужской род, множественное число, сослагательное наклонение, настоящее время
تَطْرُقُوا 2-е лицо, мужской род, множественное число, усечённое наклонение, настоящее время
تَطْرُقِينَ 2-е лицо, женский род, единственное число, изъявительное наклонение, настоящее время
تَطْرُقِي 2-е лицо, женский род, единственное число, сослагательное наклонение, настоящее время
تَطْرُقِي 2-е лицо, женский род, единственное число, усечённое наклонение, настоящее время
تَطْرُقَانِ 2-е лицо, женский род, двойственное число, изъявительное наклонение, настоящее время
تَطْرُقَا 2-е лицо, женский род, двойственное число, сослагательное наклонение, настоящее время
تَطْرُقَا 2-е лицо, женский род, двойственное число, усечённое наклонение, настоящее время
تَطْرُقْنَ 2-е лицо, женский род, множественное число, изъявительное наклонение, настоящее время
تَطْرُقْنَ 2-е лицо, женский род, множественное число, сослагательное наклонение, настоящее время
تَطْرُقْنَ 2-е лицо, женский род, множественное число, усечённое наклонение, настоящее время
أَطْرُقُ 1-е лицо, единственное число, изъявительное наклонение, настоящее время
أَطْرُقَ 1-е лицо, единственное число, сослагательное наклонение, настоящее время
أَطْرُقْ 1-е лицо, единственное число, усечённое наклонение, настоящее время
أَطْرُقُ 1-е лицо, единственное число, усечённое наклонение, настоящее время
نَطْرُقُ 1-е лицо, множественное число, изъявительное наклонение, настоящее время
نَطْرُقَ 1-е лицо, множественное число, сослагательное наклонение, настоящее время
نَطْرُقْ 1-е лицо, множественное число, усечённое наклонение, настоящее время
نَطْرُقُ 1-е лицо, множественное число, усечённое наклонение, настоящее время
يَطْرُقُ 3-е лицо, женский род, единственное число, изъявительное наклонение, настоящее время
تَطْرُقَ 3-е лицо, женский род, единственное число, сослагательное наклонение, настоящее время
تَطْرُقْ 3-е лицо, женский род, единственное число, усечённое наклонение, настоящее время
تَطْرُقُ 3-е лицо, женский род, единственное число, усечённое наклонение, настоящее время
تَطْرُقَانِ 3-е лицо, женский род, двойственное число, изъявительное наклонение, настоящее время
تَطْرُقَا 3-е лицо, женский род, двойственное число, сослагательное наклонение, настоящее время
تَطْرُقَا 3-е лицо, женский род, двойственное число, усечённое наклонение, настоящее время
يَطْرُقْنَ 3-е лицо, женский род, множественное число, изъявительное наклонение, настоящее время
يَطْرُقْنَ 3-е лицо, женский род, множественное число, сослагательное наклонение, настоящее время
يَطْرُقْنَ 3-е лицо, женский род, множественное число, усечённое наклонение, настоящее время
اِطْرُقْ 2-е лицо, мужской род, единственное число, повелительное наклонение
اِطْرُقَا 2-е лицо, мужской род, двойственное число, повелительное наклонение
اِطْرُقُوا 2-е лицо, мужской род, множественное число, повелительное наклонение
اِطْرُقِي 2-е лицо, женский род, единственное число, повелительное наклонение
اِطْرُقَا 2-е лицо, женский род, двойственное число, повелительное наклонение
اِطْرُقْنَ 2-е лицо, женский род, множественное число, повелительное наклонение
طَرَقَ 3-е лицо, мужской род, единственное число, прошедшее время
طَرَقَا 3-е лицо, мужской род, двойственное число, прошедшее время
طَرَقُوا 3-е лицо, мужской род, множественное число, прошедшее время
طَرَقَتْ 3-е лицо, женский род, единственное число, прошедшее время
طَرَقَتَا 3-е лицо, женский род, двойственное число, прошедшее время
طَرَقْنَ 3-е лицо, женский род, множественное число, прошедшее время
طَرَقْتَ 2-е лицо, мужской род, единственное число, прошедшее время
طَرَقْتُمَا 2-е лицо, мужской род, двойственное число, прошедшее время
طَرَقْتُمْ 2-е лицо, мужской род, множественное число, прошедшее время
طَرَقْتِ 2-е лицо, женский род, единственное число, прошедшее время
طَرَقْتُمَا 2-е лицо, женский род, двойственное число, прошедшее время
طَرَقْتُنَّ 2-е лицо, женский род, множественное число, прошедшее время
طَرَقْتُ 1-е лицо, единственное число, прошедшее время
طَرَقْنَا 1-е лицо, множественное число, прошедшее время
de
herausschlagen
Eine Ware oder einen Vorteil durch hartes Verhandeln oder Wettbewerb erlangen.
Формы (90)
herausschlagen lemma/infinitiv
schlage heraus präsens 1. person singular
schlägst heraus präsens 2. person singular
schlägt heraus präsens 3. person singular
schlagen heraus präsens 1. person plural
schlagt heraus präsens 2. person plural
schlagen heraus präsens 3. person plural
schlug heraus präteritum 1. person singular
schlugst heraus präteritum 2. person singular
schlug heraus präteritum 3. person singular
schlugen heraus präteritum 1. person plural
schlugt heraus präteritum 2. person plural
schlugen heraus präteritum 3. person plural
habe herausgeschlagen perfekt 1. person singular
hast herausgeschlagen perfekt 2. person singular
hat herausgeschlagen perfekt 3. person singular
haben herausgeschlagen perfekt 1. person plural
habt herausgeschlagen perfekt 2. person plural
haben herausgeschlagen perfekt 3. person plural
hatte herausgeschlagen plusquamperfekt 1. person singular
hattest herausgeschlagen plusquamperfekt 2. person singular
hatte herausgeschlagen plusquamperfekt 3. person singular
hatten herausgeschlagen plusquamperfekt 1. person plural
hattet herausgeschlagen plusquamperfekt 2. person plural
hatten herausgeschlagen plusquamperfekt 3. person plural
werde herausschlagen futur I 1. person singular
wirst herausschlagen futur I 2. person singular
wird herausschlagen futur I 3. person singular
werden herausschlagen futur I 1. person plural
werdet herausschlagen futur I 2. person plural
werden herausschlagen futur I 3. person plural
werde herausgeschlagen haben futur II 1. person singular
wirst herausgeschlagen haben futur II 2. person singular
wird herausgeschlagen haben futur II 3. person singular
werden herausgeschlagen haben futur II 1. person plural
werdet herausgeschlagen haben futur II 2. person plural
werden herausgeschlagen haben futur II 3. person plural
schlage heraus konjunktiv I präsens 1. person singular
schlagest heraus konjunktiv I präsens 2. person singular
schlage heraus konjunktiv I präsens 3. person singular
schlagen heraus konjunktiv I präsens 1. person plural
schlaget heraus konjunktiv I präsens 2. person plural
schlagen heraus konjunktiv I präsens 3. person plural
habe herausgeschlagen konjunktiv I perfekt 1. person singular
habest herausgeschlagen konjunktiv I perfekt 2. person singular
habe herausgeschlagen konjunktiv I perfekt 3. person singular
haben herausgeschlagen konjunktiv I perfekt 1. person plural
habet herausgeschlagen konjunktiv I perfekt 2. person plural
haben herausgeschlagen konjunktiv I perfekt 3. person plural
werde herausschlagen konjunktiv I futur I 1. person singular
werdest herausschlagen konjunktiv I futur I 2. person singular
werde herausschlagen konjunktiv I futur I 3. person singular
werden herausschlagen konjunktiv I futur I 1. person plural
werdet herausschlagen konjunktiv I futur I 2. person plural
werden herausschlagen konjunktiv I futur I 3. person plural
werde herausgeschlagen haben konjunktiv I futur II 1. person singular
werdest herausgeschlagen haben konjunktiv I futur II 2. person singular
werde herausgeschlagen haben konjunktiv I futur II 3. person singular
werden herausgeschlagen haben konjunktiv I futur II 1. person plural
werdet herausgeschlagen haben konjunktiv I futur II 2. person plural
werden herausgeschlagen haben konjunktiv I futur II 3. person plural
schläge heraus konjunktiv II präteritum 1. person singular
schlägest heraus konjunktiv II präteritum 2. person singular
schläge heraus konjunktiv II präteritum 3. person singular
schlägen heraus konjunktiv II präteritum 1. person plural
schläget heraus konjunktiv II präteritum 2. person plural
schlägen heraus konjunktiv II präteritum 3. person plural
hätte herausgeschlagen konjunktiv II plusquamperfekt 1. person singular
hättest herausgeschlagen konjunktiv II plusquamperfekt 2. person singular
hätte herausgeschlagen konjunktiv II plusquamperfekt 3. person singular
hätten herausgeschlagen konjunktiv II plusquamperfekt 1. person plural
hättet herausgeschlagen konjunktiv II plusquamperfekt 2. person plural
hätten herausgeschlagen konjunktiv II plusquamperfekt 3. person plural
würde herausschlagen konjunktiv II futur I 1. person singular
würdest herausschlagen konjunktiv II futur I 2. person singular
würde herausschlagen konjunktiv II futur I 3. person singular
würden herausschlagen konjunktiv II futur I 1. person plural
würdet herausschlagen konjunktiv II futur I 2. person plural
würden herausschlagen konjunktiv II futur I 3. person plural
würde herausgeschlagen haben konjunktiv II futur II 1. person singular
würdest herausgeschlagen haben konjunktiv II futur II 2. person singular
würde herausgeschlagen haben konjunktiv II futur II 3. person singular
würden herausgeschlagen haben konjunktiv II futur II 1. person plural
würdet herausgeschlagen haben konjunktiv II futur II 2. person plural
würden herausgeschlagen haben konjunktiv II futur II 3. person plural
schlag heraus imperativ singular (du)
schlagt heraus imperativ plural (ihr)
schlagen Sie heraus imperativ höflich (Sie)
herausschlagend partizip I
herausgeschlagen partizip II
English
to knock out
To cause something to fall out or separate by hitting it; also to achieve something through persistent effort.
«He knocked the dust out of the carpet.»
Формы (5)
knock out lemma
knocks out 3rd person singular present
knocked out past tense
knocked out past participle
knocking out present participle/gerund
Français
faire sortir
Faire tomber ou séparer quelque chose en le frappant ; aussi obtenir quelque chose par un effort persistant.
«Il a fait sortir la poussière du tapis.»
Формы (140)
faire sortir lemma
je fais sortir présent indicatif 1sg
tu fais sortir présent indicatif 2sg
il fait sortir présent indicatif 3sg
elle fait sortir présent indicatif 3sg f
nous faisons sortir présent indicatif 1pl
vous faites sortir présent indicatif 2pl
ils font sortir présent indicatif 3pl
elles font sortir présent indicatif 3pl f
je faisais sortir imparfait indicatif 1sg
tu faisais sortir imparfait indicatif 2sg
il faisait sortir imparfait indicatif 3sg
elle faisait sortir imparfait indicatif 3sg f
nous faisions sortir imparfait indicatif 1pl
vous faisiez sortir imparfait indicatif 2pl
ils faisaient sortir imparfait indicatif 3pl
elles faisaient sortir imparfait indicatif 3pl f
je fis sortir passé simple indicatif 1sg
tu fis sortir passé simple indicatif 2sg
il fit sortir passé simple indicatif 3sg
elle fit sortir passé simple indicatif 3sg f
nous fîmes sortir passé simple indicatif 1pl
vous fîtes sortir passé simple indicatif 2pl
ils firent sortir passé simple indicatif 3pl
elles firent sortir passé simple indicatif 3pl f
je ferai sortir futur simple indicatif 1sg
tu feras sortir futur simple indicatif 2sg
il fera sortir futur simple indicatif 3sg
elle fera sortir futur simple indicatif 3sg f
nous ferons sortir futur simple indicatif 1pl
vous ferez sortir futur simple indicatif 2pl
ils feront sortir futur simple indicatif 3pl
elles feront sortir futur simple indicatif 3pl f
j'ai fait sortir passé composé indicatif 1sg
tu as fait sortir passé composé indicatif 2sg
il a fait sortir passé composé indicatif 3sg
elle a fait sortir passé composé indicatif 3sg f
nous avons fait sortir passé composé indicatif 1pl
vous avez fait sortir passé composé indicatif 2pl
ils ont fait sortir passé composé indicatif 3pl
elles ont fait sortir passé composé indicatif 3pl f
j'avais fait sortir plus-que-parfait indicatif 1sg
tu avais fait sortir plus-que-parfait indicatif 2sg
il avait fait sortir plus-que-parfait indicatif 3sg
elle avait fait sortir plus-que-parfait indicatif 3sg f
nous avions fait sortir plus-que-parfait indicatif 1pl
vous aviez fait sortir plus-que-parfait indicatif 2pl
ils avaient fait sortir plus-que-parfait indicatif 3pl
elles avaient fait sortir plus-que-parfait indicatif 3pl f
je fus faire sortir passé antérieur indicatif 1sg
tu fus faire sortir passé antérieur indicatif 2sg
il fut faire sortir passé antérieur indicatif 3sg
elle fut faire sortir passé antérieur indicatif 3sg f
nous fûmes faire sortir passé antérieur indicatif 1pl
vous fûtes faire sortir passé antérieur indicatif 2pl
ils furent faire sortir passé antérieur indicatif 3pl
elles furent faire sortir passé antérieur indicatif 3pl f
j'aurai fait sortir futur antérieur indicatif 1sg
tu auras fait sortir futur antérieur indicatif 2sg
il aura fait sortir futur antérieur indicatif 3sg
elle aura fait sortir futur antérieur indicatif 3sg f
nous aurons fait sortir futur antérieur indicatif 1pl
vous aurez fait sortir futur antérieur indicatif 2pl
ils auront fait sortir futur antérieur indicatif 3pl
elles auront fait sortir futur antérieur indicatif 3pl f
que je fasse sortir présent subjonctif 1sg
que tu fasses sortir présent subjonctif 2sg
qu'il fasse sortir présent subjonctif 3sg
qu'elle fasse sortir présent subjonctif 3sg f
que nous fassions sortir présent subjonctif 1pl
que vous fassiez sortir présent subjonctif 2pl
qu'ils fassent sortir présent subjonctif 3pl
qu'elles fassent sortir présent subjonctif 3pl f
que je fisse sortir imparfait subjonctif 1sg
que tu fisses sortir imparfait subjonctif 2sg
qu'il fît sortir imparfait subjonctif 3sg
qu'elle fît sortir imparfait subjonctif 3sg f
que nous fissions sortir imparfait subjonctif 1pl
que vous fissiez sortir imparfait subjonctif 2pl
qu'ils fissent sortir imparfait subjonctif 3pl
qu'elles fissent sortir imparfait subjonctif 3pl f
que j'aie fait sortir passé subjonctif 1sg
que tu aies fait sortir passé subjonctif 2sg
qu'il ait fait sortir passé subjonctif 3sg
qu'elle ait fait sortir passé subjonctif 3sg f
que nous ayons fait sortir passé subjonctif 1pl
que vous ayez fait sortir passé subjonctif 2pl
qu'ils aient fait sortir passé subjonctif 3pl
qu'elles aient fait sortir passé subjonctif 3pl f
que j'eusse fait sortir plus-que-parfait subjonctif 1sg
que tu eusses fait sortir plus-que-parfait subjonctif 2sg
qu'il eût fait sortir plus-que-parfait subjonctif 3sg
qu'elle eût fait sortir plus-que-parfait subjonctif 3sg f
que nous eussions fait sortir plus-que-parfait subjonctif 1pl
que vous eussiez fait sortir plus-que-parfait subjonctif 2pl
qu'ils eussent fait sortir plus-que-parfait subjonctif 3pl
qu'elles eussent fait sortir plus-que-parfait subjonctif 3pl f
je ferais sortir conditionnel présent 1sg
tu ferais sortir conditionnel présent 2sg
il ferait sortir conditionnel présent 3sg
elle ferait sortir conditionnel présent 3sg f
nous ferions sortir conditionnel présent 1pl
vous feriez sortir conditionnel présent 2pl
ils feraient sortir conditionnel présent 3pl
elles feraient sortir conditionnel présent 3pl f
j'aurais fait sortir conditionnel passé 1sg
tu aurais fait sortir conditionnel passé 2sg
il aurait fait sortir conditionnel passé 3sg
elle aurait fait sortir conditionnel passé 3sg f
nous aurions fait sortir conditionnel passé 1pl
vous auriez fait sortir conditionnel passé 2pl
ils auraient fait sortir conditionnel passé 3pl
elles auraient fait sortir conditionnel passé 3pl f
fais sortir impératif présent 2sg
faisons sortir impératif présent 1pl
faites sortir impératif présent 2pl
aie fait sortir impératif passé 2sg
ayons fait sortir impératif passé 1pl
ayez fait sortir impératif passé 2pl
faire sortir infinitif présent
avoir fait sortir infinitif passé
faisant sortir participe présent
fait sortir participe passé invariable
ayant fait sortir participe passé composé
je vais faire sortir futur proche 1sg
tu vas faire sortir futur proche 2sg
il va faire sortir futur proche 3sg
elle va faire sortir futur proche 3sg f
nous allons faire sortir futur proche 1pl
vous allez faire sortir futur proche 2pl
ils vont faire sortir futur proche 3pl
elles vont faire sortir futur proche 3pl f
je viens de faire sortir passé récent 1sg
tu viens de faire sortir passé récent 2sg
il vient de faire sortir passé récent 3sg
elle vient de faire sortir passé récent 3sg f
nous venons de faire sortir passé récent 1pl
vous venez de faire sortir passé récent 2pl
ils viennent de faire sortir passé récent 3pl
elles viennent de faire sortir passé récent 3pl f
hi
पीटना
किसी वस्तु को बार बार मारकर बाहर निकालना या उसका आकार बनाना।
Формы (111)
पीटना lemma
पीटता participle/habitual-masculine-singular
पीटती participle/habitual-feminine-singular
पीटते participle/habitual-masculine-plural
पीटतीं participle/habitual-feminine-plural
पीटा perfective-participle-masculine-singular
पीटी perfective-participle-feminine-singular
पीटे perfective-participle-masculine-plural
पीटीं perfective-participle-feminine-plural
पीट conjunctive/imperative-informal
पीटना infinitive-oblique
पीटने infinitive-oblique/participle-oblique
पीटिए infinitive-formal-literary
पीटूँ subjunctive-present-1st-singular
पीटे subjunctive-present-2nd-singular
पीटो subjunctive-present-3rd-singular
पीटें subjunctive-present-1st-plural
पीटो subjunctive-present-2nd-plural
पीटें subjunctive-present-3rd-plural
पीटता हूँ present-habitual-1st-singular
पीटता है present-habitual-2nd-singular
पीटता है present-habitual-3rd-singular
पीटते हैं present-habitual-1st-plural
पीटते हैं present-habitual-2nd-plural
पीटते हैं present-habitual-3rd-plural
पीटती हूँ present-habitual-1st-singular-feminine
पीटती है present-habitual-2nd-singular-feminine
पीटती है present-habitual-3rd-singular-feminine
पीटती हैं present-habitual-1st-plural-feminine
पीटती हैं present-habitual-2nd-plural-feminine
पीटती हैं present-habitual-3rd-plural-feminine
पीट रहा हूँ present-progressive-1st-singular
पीट रहा है present-progressive-2nd-singular
पीट रहा है present-progressive-3rd-singular
पीट रहे हैं present-progressive-1st-plural
पीट रहे हैं present-progressive-2nd-plural
पीट रहे हैं present-progressive-3rd-plural
पीट रही हूँ present-progressive-1st-singular-feminine
पीट रही है present-progressive-2nd-singular-feminine
पीट रही है present-progressive-3rd-singular-feminine
पीट रही हैं present-progressive-1st-plural-feminine
पीट रही हैं present-progressive-2nd-plural-feminine
पीट रही हैं present-progressive-3rd-plural-feminine
पीटा simple-past-masculine-singular
पीटी simple-past-feminine-singular
पीटे simple-past-masculine-plural
पीटीं simple-past-feminine-plural
पीटूँगा future-1st-singular-masculine
पीटेगा future-2nd-singular-masculine
पीटेगा future-3rd-singular-masculine
पीटेंगे future-1st-plural-masculine
पीटेंगे future-2nd-plural-masculine
पीटेंगे future-3rd-plural-masculine
पीटूँगी future-1st-singular-feminine
पीटेगी future-2nd-singular-feminine
पीटेगी future-3rd-singular-feminine
पीटेंगी future-1st-plural-feminine
पीटेंगी future-2nd-plural-feminine
पीटेंगी future-3rd-plural-feminine
पीटता imperfective-participle-masculine-singular
पीटती imperfective-participle-feminine-singular
पीटते imperfective-participle-masculine-plural
पीटतीं imperfective-participle-feminine-plural
पीटना verbal-noun-masculine-singular
पीटने verbal-noun-masculine-plural/oblique
पीट imperative-2nd-singular-informal
पीटो imperative-2nd-plural
पीटिए imperative-2nd-plural-formal
पीटिये imperative-2nd-plural-formal-honorific
पीटे imperative-3rd-singular
पीटें imperative-3rd-plural
पीटता habitual-participle-masculine-singular
पीटती habitual-participle-feminine-singular
पीटते habitual-participle-masculine-plural
पीटतीं habitual-participle-feminine-plural
पीटा जाना passive-infinitive
पीटा जाता है passive-present-habitual-3rd-singular
पीटा गया passive-simple-past-masculine-singular
पीटी गई passive-simple-past-feminine-singular
पीटे गए passive-simple-past-masculine-plural
पीटी गईं passive-simple-past-feminine-plural
पीटा जाएगा passive-future-3rd-singular-masculine
पीटी जाएगी passive-future-3rd-singular-feminine
पीटे जाएँगे passive-future-3rd-plural-masculine
पीटी जाएँगी passive-future-3rd-plural-feminine
पिटना lemma-causative-base
पिटवाना causative-infinitive
पिटवाता causative-habitual-participle-masculine-singular
पिटवाती causative-habitual-participle-feminine-singular
पिटवाते causative-habitual-participle-masculine-plural
पिटवातीं causative-habitual-participle-feminine-plural
पिटवाया causative-perfective-participle-masculine-singular
पिटवाई causative-perfective-participle-feminine-singular
पिटवाए causative-perfective-participle-masculine-plural
पिटवाईं causative-perfective-participle-feminine-plural
पिटवाऊँगा causative-future-1st-singular-masculine
पिटवाएगा causative-future-2nd-singular-masculine
पिटवाएगा causative-future-3rd-singular-masculine
पिटवाएँगे causative-future-1st-plural-masculine
पिटवाएँगे causative-future-2nd-plural-masculine
पिटवाएँगे causative-future-3rd-plural-masculine
पिटवाऊँगी causative-future-1st-singular-feminine
पिटवाएगी causative-future-2nd-singular-feminine
पिटवाएगी causative-future-3rd-singular-feminine
पिटवाएँगी causative-future-1st-plural-feminine
पिटवाएँगी causative-future-2nd-plural-feminine
पिटवाएँगी causative-future-3rd-plural-feminine
पिटवाओ causative-imperative-2nd-plural
पिटवाइए causative-imperative-2nd-plural-formal
पिटवाए causative-imperative-3rd-singular
पिटवाएँ causative-imperative-3rd-plural
pt
desbloquear
Ação de liberar ou obter algo que estava bloqueado ou restrito.
Формы (77)
desbloquear lemma/infinitive
desbloqueio 1st person singular present indicative
desbloqueias 2nd person singular present indicative
desbloqueia 3rd person singular present indicative
desbloqueamos 1st person plural present indicative
desbloqueais 2nd person plural present indicative
desbloqueiam 3rd person plural present indicative
desbloqueava 1st person singular imperfect indicative
desbloqueavas 2nd person singular imperfect indicative
desbloqueava 3rd person singular imperfect indicative
desbloqueávamos 1st person plural imperfect indicative
desbloqueáveis 2nd person plural imperfect indicative
desbloqueavam 3rd person plural imperfect indicative
desbloqueei 1st person singular preterite indicative
desbloqueaste 2nd person singular preterite indicative
desbloqueou 3rd person singular preterite indicative
desbloqueamos 1st person plural preterite indicative
desbloqueastes 2nd person plural preterite indicative
desbloquearam 3rd person plural preterite indicative
desbloqueara 1st person singular pluperfect indicative
desbloquearas 2nd person singular pluperfect indicative
desbloqueara 3rd person singular pluperfect indicative
desbloqueáramos 1st person plural pluperfect indicative
desbloqueáreis 2nd person plural pluperfect indicative
desbloquearam 3rd person plural pluperfect indicative
desbloquearei 1st person singular future indicative
desbloquearás 2nd person singular future indicative
desbloqueará 3rd person singular future indicative
desbloquearemos 1st person plural future indicative
desbloqueareis 2nd person plural future indicative
desbloquearão 3rd person plural future indicative
desbloquearia 1st person singular conditional
desbloquearias 2nd person singular conditional
desbloquearia 3rd person singular conditional
desbloquearíamos 1st person plural conditional
desbloquearíeis 2nd person plural conditional
desbloqueariam 3rd person plural conditional
desbloqueie 1st person singular present subjunctive
desbloqueies 2nd person singular present subjunctive
desbloqueie 3rd person singular present subjunctive
desbloqueemos 1st person plural present subjunctive
desbloqueeis 2nd person plural present subjunctive
desbloqueiem 3rd person plural present subjunctive
desbloqueasse 1st person singular imperfect subjunctive
desbloqueasses 2nd person singular imperfect subjunctive
desbloqueasse 3rd person singular imperfect subjunctive
desbloqueássemos 1st person plural imperfect subjunctive
desbloqueásseis 2nd person plural imperfect subjunctive
desbloqueassem 3rd person plural imperfect subjunctive
desbloquear 1st person singular future subjunctive
desbloqueares 2nd person singular future subjunctive
desbloquear 3rd person singular future subjunctive
desbloquearmos 1st person plural future subjunctive
desbloqueardes 2nd person plural future subjunctive
desbloquearem 3rd person plural future subjunctive
desbloqueia 2nd person singular affirmative imperative
desbloqueie 3rd person singular affirmative imperative
desbloqueemos 1st person plural affirmative imperative
desbloqueai 2nd person plural affirmative imperative
desbloqueiem 3rd person plural affirmative imperative
desbloqueies 2nd person singular negative imperative
desbloqueie 3rd person singular negative imperative
desbloqueemos 1st person plural negative imperative
desbloqueeis 2nd person plural negative imperative
desbloqueiem 3rd person plural negative imperative
desbloquear 1st person singular personal infinitive
desbloqueares 2nd person singular personal infinitive
desbloquear 3rd person singular personal infinitive
desbloquearmos 1st person plural personal infinitive
desbloqueardes 2nd person plural personal infinitive
desbloquearem 3rd person plural personal infinitive
desbloqueando gerund
desbloqueado past participle masculine singular
desbloqueada past participle feminine singular
desbloqueados past participle masculine plural
desbloqueadas past participle feminine plural
desbloquear infinitive
tr
vurmak
Bir ürünü veya hizmeti pazarlık yaparak satın almak veya satmak anlamına gelen C2C kavramı.
Формы (48)
vurmak lemma/infinitive
vururum present/1sg
vurursun present/2sg
vurur present/3sg
vururuz present/1pl
vurursunuz present/2pl
vururlar present/3pl
vuruyorum present-continuous/1sg
vuruyorsun present-continuous/2sg
vuruyor present-continuous/3sg
vuruyoruz present-continuous/1pl
vuruyorsunuz present-continuous/2pl
vuruyorlar present-continuous/3pl
vurdum past/1sg
vurdun past/2sg
vurdu past/3sg
vurduk past/1pl
vurdunuz past/2pl
vurdular past/3pl
vuracağım future/1sg
vuracaksın future/2sg
vuracak future/3sg
vuracağız future/1pl
vuracaksınız future/2pl
vuracaklar future/3pl
vuruyordum past-continuous/1sg
vuruyordun past-continuous/2sg
vuruyordu past-continuous/3sg
vuruyorduk past-continuous/1pl
vuruyordunuz past-continuous/2pl
vuruyorlardı past-continuous/3pl
vursam subjunctive/1sg
vursan subjunctive/2sg
vursa subjunctive/3sg
vursak subjunctive/1pl
vursanız subjunctive/2pl
vursalar subjunctive/3pl
vurayım imperative/1sg
vur imperative/2sg
vursun imperative/3sg
vuralım imperative/1pl
vurun imperative/2pl
vursunlar imperative/3pl
vurmak infinitive
vurulmak passive-infinitive
vurdurmak causative-infinitive
vuruşmak reciprocal-infinitive
vurunmak reflexive-infinitive
Войдите, чтобы добавить личную заметку и отметить слово как «Учу» / «Изучено».
Чат словохаба — общий для всех языков
Пишите на своём языке — другие увидят перевод на свой. Сообщения проходят модерацию.
sacar — это слово, вокруг которого собрано всё, что с ним связано на сайте. Здесь вы можете найти товары, услуги, медиа (видео, аудио, текст), а также упоминания в комментариях и статьях. Если вы хотите создать что-то своё — выберите подходящий тип ниже. Ваш контент появится в разделе «Что есть» на этой же странице.
Что есть на сайте

Пока нет связанных полок. Скоро появятся.

Связи
Что можно создать на слово «sacar»
Справочник-перевод
🌐 Español — sacar

Hacer que algo caiga o se separe golpeándolo; también lograr algo con esfuerzo persistente.

Примеры:
  • — Sacó el polvo de la alfombra.
  • — Sacó al soldado enemigo de un puñetazo.
  • — Sacaron una victoria en los últimos minutos.
🌐 hi — पीटना

किसी वस्तु को बार बार मारकर बाहर निकालना या उसका आकार बनाना।

🌐 tr — vurmak

Bir ürünü veya hizmeti pazarlık yaparak satın almak veya satmak anlamına gelen C2C kavramı.

🌐 de — herausschlagen

Eine Ware oder einen Vorteil durch hartes Verhandeln oder Wettbewerb erlangen.

🌐 pt — desbloquear

Ação de liberar ou obter algo que estava bloqueado ou restrito.

🌐 English — to knock out

To cause something to fall out or separate by hitting it; also to achieve something through persistent effort.

Примеры:
  • — He knocked the dust out of the carpet.
    = Él sacudió el polvo de la alfombra.
  • — She knocked out the enemy soldier with one punch.
    = Ella noqueó al soldado enemigo de un solo puñetazo.
  • — They knocked out a victory in the final minutes.
    = Lograron una victoria en los últimos minutos.
🌐 中文 — 打出

通过击打使某物脱落或飞出;也指通过坚持不懈的努力获得某物。

Примеры:
  • — 他打出地毯上的灰尘。
    = Él sacudió el polvo de la alfombra.
  • — 她一拳打倒了敌人。
    = Ella derribó al enemigo de un solo puñetazo.
  • — 他们在最后几分钟打出了胜利。
    = Ellos arrebataron la victoria en los últimos minutos.
🌐 العربية — يطرق

إسقاط شيء أو فصله بالضرب؛ أيضًا تحقيق شيء من خلال الجهد المستمر.

Примеры:
  • — طرق الغبار من السجادة.
    = Sacudir el polvo de la alfombra.
  • — طرقت الجندي المعادي بلكمة واحدة.
    = El soldado tocó el tambor de un solo golpe.
  • — طرقوا نصرًا في الدقائق الأخيرة.
    = Lograron la victoria en los últimos minutos.
🌐 Français — faire sortir

Faire tomber ou séparer quelque chose en le frappant ; aussi obtenir quelque chose par un effort persistant.

Примеры:
  • — Il a fait sortir la poussière du tapis.
    = Él sacó el polvo de la alfombra.
  • — Elle a fait sortir le soldat ennemi d'un coup de poing.
    = Ella sacó al soldado enemigo de un puñetazo.
  • — Ils ont fait sortir une victoire dans les dernières minutes.
    = Ellos sacaron una victoria en los últimos minutos.
Пути

🔗 Связанные понятия:
🔙 Входит в состав / Связи: