turn out 🎲

To become known or discovered, often used impersonally: it turns out that...

Формы слова (4)
turn out lemma/base form, phrasal verb
turns out third-person singular present
turned out past tense, past participle
turning out present participle/gerund
Переводы на другие языки
العربية
اتضح
يعني أصبح معروفاً أو مكتشفاً، غالباً يستخدم في صيغة غير شخصية: اتضح أن...
«اتضح أنه كان على حق.»
Формы (44)
اتَّضَحَ lemma
يَتَّضِحُ мудари, 3 лицо, мужской род, единственное число
تَتَّضِحُ мудари, 3 лицо, женский род, единственное число
يَتَّضِحَ мудари, 3 лицо, мужской род, единственное число, мансуб
تَتَّضِحَ мудари, 3 лицо, женский род, единственное число, мансуб
يَتَّضِحْ мудари, 3 лицо, мужской род, единственное число, маджзум
تَتَّضِحْ мудари, 3 лицо, женский род, единственное число, маджзум
اتَّضِحْ амр, 2 лицо, мужской род, единственное число
اتَّضِحِي амр, 2 лицо, женский род, единственное число
اتَّضِحَا амр, 2 лицо, двойственное число
اتَّضِحُوا амр, 2 лицо, мужской род, множественное число
اتَّضِحْنَ амр, 2 лицо, женский род, множественное число
اتَّضَحَ мади, 3 лицо, мужской род, единственное число
اتَّضَحَتْ мади, 3 лицо, женский род, единственное число
اتَّضَحَا мади, 3 лицо, мужской род, двойственное число
اتَّضَحَتَا мади, 3 лицо, женский род, двойственное число
اتَّضَحُوا мади, 3 лицо, мужской род, множественное число
اتَّضَحْنَ мади, 3 лицо, женский род, множественное число
اتَّضَحْتَ мади, 2 лицо, мужской род, единственное число
اتَّضَحْتِ мади, 2 лицо, женский род, единственное число
اتَّضَحْتُمَا мади, 2 лицо, двойственное число
اتَّضَحْتُمْ мади, 2 лицо, мужской род, множественное число
اتَّضَحْتُنَّ мади, 2 лицо, женский род, множественное число
اتَّضَحْتُ мади, 1 лицо, единственное число
اتَّضَحْنَا мади, 1 лицо, множественное число
يَتَّضِحُ мудари, 3 лицо, мужской род, единственное число, марфу
تَتَّضِحُ мудари, 3 лицо, женский род, единственное число, марфу
يَتَّضِحَانِ мудари, 3 лицо, мужской род, двойственное число
تَتَّضِحَانِ мудари, 3 лицо, женский род, двойственное число
يَتَّضِحُونَ мудари, 3 лицо, мужской род, множественное число
يَتَّضِحْنَ мудари, 3 лицо, женский род, множественное число
تَتَّضِحُ мудари, 2 лицо, мужской род, единственное число
تَتَّضِحِينَ мудари, 2 лицо, женский род, единственное число
تَتَّضِحَانِ мудари, 2 лицо, двойственное число
تَتَّضِحُونَ мудари, 2 лицо, мужской род, множественное число
تَتَّضِحْنَ мудари, 2 лицо, женский род, множественное число
أَتَّضِحُ мудари, 1 лицо, единственное число
نَتَّضِحُ мудари, 1 лицо, множественное число
مُتَّضِح актив, причастие, мужской род, единственное число
مُتَّضِحَة актив, причастие, женский род, единственное число
مُتَّضِحَان актив, причастие, мужской род, двойственное число
مُتَّضِحَتَان актив, причастие, женский род, двойственное число
مُتَّضِحُون актив, причастие, мужской род, множественное число
مُتَّضِحَات актив, причастие, женский род, множественное число
de
sich herausstellen
Ein Vorgang, bei dem etwas durch Untersuchung oder Analyse klar wird.
Формы (90)
sich herausstellen lemma
stelle mich heraus Präsens/1.Person/Singular/Indikativ
stellst dich heraus Präsens/2.Person/Singular/Indikativ
stellt sich heraus Präsens/3.Person/Singular/Indikativ
stellen uns heraus Präsens/1.Person/Plural/Indikativ
stellt euch heraus Präsens/2.Person/Plural/Indikativ
stellen sich heraus Präsens/3.Person/Plural/Indikativ
stellte mich heraus Präteritum/1.Person/Singular/Indikativ
stelltest dich heraus Präteritum/2.Person/Singular/Indikativ
stellte sich heraus Präteritum/3.Person/Singular/Indikativ
stellten uns heraus Präteritum/1.Person/Plural/Indikativ
stelltet euch heraus Präteritum/2.Person/Plural/Indikativ
stellten sich heraus Präteritum/3.Person/Plural/Indikativ
habe mich herausgestellt Perfekt/1.Person/Singular/Indikativ
hast dich herausgestellt Perfekt/2.Person/Singular/Indikativ
hat sich herausgestellt Perfekt/3.Person/Singular/Indikativ
haben uns herausgestellt Perfekt/1.Person/Plural/Indikativ
habt euch herausgestellt Perfekt/2.Person/Plural/Indikativ
haben sich herausgestellt Perfekt/3.Person/Plural/Indikativ
hatte mich herausgestellt Plusquamperfekt/1.Person/Singular/Indikativ
hattest dich herausgestellt Plusquamperfekt/2.Person/Singular/Indikativ
hatte sich herausgestellt Plusquamperfekt/3.Person/Singular/Indikativ
hatten uns herausgestellt Plusquamperfekt/1.Person/Plural/Indikativ
hattet euch herausgestellt Plusquamperfekt/2.Person/Plural/Indikativ
hatten sich herausgestellt Plusquamperfekt/3.Person/Plural/Indikativ
werde mich herausstellen Futur I/1.Person/Singular/Indikativ
wirst dich herausstellen Futur I/2.Person/Singular/Indikativ
wird sich herausstellen Futur I/3.Person/Singular/Indikativ
werden uns herausstellen Futur I/1.Person/Plural/Indikativ
werdet euch herausstellen Futur I/2.Person/Plural/Indikativ
werden sich herausstellen Futur I/3.Person/Plural/Indikativ
werde mich herausgestellt haben Futur II/1.Person/Singular/Indikativ
wirst dich herausgestellt haben Futur II/2.Person/Singular/Indikativ
wird sich herausgestellt haben Futur II/3.Person/Singular/Indikativ
werden uns herausgestellt haben Futur II/1.Person/Plural/Indikativ
werdet euch herausgestellt haben Futur II/2.Person/Plural/Indikativ
werden sich herausgestellt haben Futur II/3.Person/Plural/Indikativ
stelle mich heraus Präsens/1.Person/Singular/Konjunktiv I
stellest dich heraus Präsens/2.Person/Singular/Konjunktiv I
stelle sich heraus Präsens/3.Person/Singular/Konjunktiv I
stellen uns heraus Präsens/1.Person/Plural/Konjunktiv I
stellet euch heraus Präsens/2.Person/Plural/Konjunktiv I
stellen sich heraus Präsens/3.Person/Plural/Konjunktiv I
habe mich herausgestellt Perfekt/1.Person/Singular/Konjunktiv I
habest dich herausgestellt Perfekt/2.Person/Singular/Konjunktiv I
habe sich herausgestellt Perfekt/3.Person/Singular/Konjunktiv I
haben uns herausgestellt Perfekt/1.Person/Plural/Konjunktiv I
habet euch herausgestellt Perfekt/2.Person/Plural/Konjunktiv I
haben sich herausgestellt Perfekt/3.Person/Plural/Konjunktiv I
werde mich herausstellen Futur I/1.Person/Singular/Konjunktiv I
werdest dich herausstellen Futur I/2.Person/Singular/Konjunktiv I
werde sich herausstellen Futur I/3.Person/Singular/Konjunktiv I
werden uns herausstellen Futur I/1.Person/Plural/Konjunktiv I
werdet euch herausstellen Futur I/2.Person/Plural/Konjunktiv I
werden sich herausstellen Futur I/3.Person/Plural/Konjunktiv I
werde mich herausgestellt haben Futur II/1.Person/Singular/Konjunktiv I
werdest dich herausgestellt haben Futur II/2.Person/Singular/Konjunktiv I
werde sich herausgestellt haben Futur II/3.Person/Singular/Konjunktiv I
werden uns herausgestellt haben Futur II/1.Person/Plural/Konjunktiv I
werdet euch herausgestellt haben Futur II/2.Person/Plural/Konjunktiv I
werden sich herausgestellt haben Futur II/3.Person/Plural/Konjunktiv I
stellte mich heraus Präteritum/1.Person/Singular/Konjunktiv II
stelltest dich heraus Präteritum/2.Person/Singular/Konjunktiv II
stellte sich heraus Präteritum/3.Person/Singular/Konjunktiv II
stellten uns heraus Präteritum/1.Person/Plural/Konjunktiv II
stelltet euch heraus Präteritum/2.Person/Plural/Konjunktiv II
stellten sich heraus Präteritum/3.Person/Plural/Konjunktiv II
hätte mich herausgestellt Plusquamperfekt/1.Person/Singular/Konjunktiv II
hättest dich herausgestellt Plusquamperfekt/2.Person/Singular/Konjunktiv II
hätte sich herausgestellt Plusquamperfekt/3.Person/Singular/Konjunktiv II
hätten uns herausgestellt Plusquamperfekt/1.Person/Plural/Konjunktiv II
hättet euch herausgestellt Plusquamperfekt/2.Person/Plural/Konjunktiv II
hätten sich herausgestellt Plusquamperfekt/3.Person/Plural/Konjunktiv II
würde mich herausstellen Futur I/1.Person/Singular/Konjunktiv II
würdest dich herausstellen Futur I/2.Person/Singular/Konjunktiv II
würde sich herausstellen Futur I/3.Person/Singular/Konjunktiv II
würden uns herausstellen Futur I/1.Person/Plural/Konjunktiv II
würdet euch herausstellen Futur I/2.Person/Plural/Konjunktiv II
würden sich herausstellen Futur I/3.Person/Plural/Konjunktiv II
würde mich herausgestellt haben Futur II/1.Person/Singular/Konjunktiv II
würdest dich herausgestellt haben Futur II/2.Person/Singular/Konjunktiv II
würde sich herausgestellt haben Futur II/3.Person/Singular/Konjunktiv II
würden uns herausgestellt haben Futur II/1.Person/Plural/Konjunktiv II
würdet euch herausgestellt haben Futur II/2.Person/Plural/Konjunktiv II
würden sich herausgestellt haben Futur II/3.Person/Plural/Konjunktiv II
stell dich heraus Imperativ/2.Person/Singular
stellt euch heraus Imperativ/2.Person/Plural
stellen Sie sich heraus Imperativ/3.Person/Plural/Höflichkeitsform
herausgestellt Partizip II
herausstellend Partizip I
Español
resultar
Llegar a saberse o descubrirse algo, a menudo usado impersonalmente: resulta que...
«Resultó que él tenía razón.»
Формы (52)
resultando gerundio
resulto indicativo/presente/1s
resultas indicativo/presente/2s
resulta indicativo/presente/3s
resultamos indicativo/presente/1p
resultáis indicativo/presente/2p
resultan indicativo/presente/3p
resulté indicativo/pretérito perfecto simple/1s
resultaste indicativo/pretérito perfecto simple/2s
resultó indicativo/pretérito perfecto simple/3s
resultamos indicativo/pretérito perfecto simple/1p
resultasteis indicativo/pretérito perfecto simple/2p
resultaron indicativo/pretérito perfecto simple/3p
resultaré indicativo/futuro simple/1s
resultarás indicativo/futuro simple/2s
resultará indicativo/futuro simple/3s
resultaremos indicativo/futuro simple/1p
resultaréis indicativo/futuro simple/2p
resultarán indicativo/futuro simple/3p
resultaría indicativo/condicional simple/1s
resultarías indicativo/condicional simple/2s
resultaría indicativo/condicional simple/3s
resultaríamos indicativo/condicional simple/1p
resultaríais indicativo/condicional simple/2p
resultarían indicativo/condicional simple/3p
resulte subjuntivo/presente/1s
resultes subjuntivo/presente/2s
resulte subjuntivo/presente/3s
resultemos subjuntivo/presente/1p
resultéis subjuntivo/presente/2p
resulten subjuntivo/presente/3p
resultare subjuntivo/futuro/1s
resultares subjuntivo/futuro/2s
resultare subjuntivo/futuro/3s
resultáremos subjuntivo/futuro/1p
resultareis subjuntivo/futuro/2p
resultaren subjuntivo/futuro/3p
resulta imperativo/2s
resultad imperativo/2p
habiendo resultado gerundio compuesto
habré resultado indicativo/futuro compuesto/1s
habrás resultado indicativo/futuro compuesto/2s
habrá resultado indicativo/futuro compuesto/3s
habremos resultado indicativo/futuro compuesto/1p
habréis resultado indicativo/futuro compuesto/2p
habrán resultado indicativo/futuro compuesto/3p
hubiere resultado subjuntivo/futuro compuesto/1s
hubieres resultado subjuntivo/futuro compuesto/2s
hubiere resultado subjuntivo/futuro compuesto/3s
hubiéremos resultado subjuntivo/futuro compuesto/1p
hubiereis resultado subjuntivo/futuro compuesto/2p
hubieren resultado subjuntivo/futuro compuesto/3p
Français
s'avérer
Devenir connu ou découvert, souvent utilisé impersonnellement : il s'avère que...
«Il s'est avéré qu'il avait raison.»
Формы (142)
s'avérer infinitif présent
s'avérer infinitif
s'avérant participe présent
s'être avéré infinitif passé
s'étant avéré participe passé composé
avéré participe passé masculin singulier
avérée participe passé féminin singulier
avérés participe passé masculin pluriel
avérées participe passé féminin pluriel
m'avère indicatif présent 1re personne singulier
t'avères indicatif présent 2e personne singulier
s'avère indicatif présent 3e personne singulier
nous avérons indicatif présent 1re personne pluriel
vous avérez indicatif présent 2e personne pluriel
s'avèrent indicatif présent 3e personne pluriel
m'avérais indicatif imparfait 1re personne singulier
t'avérais indicatif imparfait 2e personne singulier
s'avérait indicatif imparfait 3e personne singulier
nous avérions indicatif imparfait 1re personne pluriel
vous avériez indicatif imparfait 2e personne pluriel
s'avéraient indicatif imparfait 3e personne pluriel
m'avérai indicatif passé simple 1re personne singulier
t'avéras indicatif passé simple 2e personne singulier
s'avéra indicatif passé simple 3e personne singulier
nous avérâmes indicatif passé simple 1re personne pluriel
vous avérâtes indicatif passé simple 2e personne pluriel
s'avérèrent indicatif passé simple 3e personne pluriel
m'avérerai indicatif futur simple 1re personne singulier
t'avéreras indicatif futur simple 2e personne singulier
s'avérera indicatif futur simple 3e personne singulier
nous avérerons indicatif futur simple 1re personne pluriel
vous avérerez indicatif futur simple 2e personne pluriel
s'avéreront indicatif futur simple 3e personne pluriel
me suis avéré indicatif passé composé 1re personne singulier masculin
me suis avérée indicatif passé composé 1re personne singulier féminin
t'es avéré indicatif passé composé 2e personne singulier masculin
t'es avérée indicatif passé composé 2e personne singulier féminin
s'est avéré indicatif passé composé 3e personne singulier masculin
s'est avérée indicatif passé composé 3e personne singulier féminin
nous sommes avérés indicatif passé composé 1re personne pluriel masculin
nous sommes avérées indicatif passé composé 1re personne pluriel féminin
vous êtes avérés indicatif passé composé 2e personne pluriel masculin
vous êtes avérées indicatif passé composé 2e personne pluriel féminin
se sont avérés indicatif passé composé 3e personne pluriel masculin
se sont avérées indicatif passé composé 3e personne pluriel féminin
m'étais avéré indicatif plus-que-parfait 1re personne singulier masculin
m'étais avérée indicatif plus-que-parfait 1re personne singulier féminin
t'étais avéré indicatif plus-que-parfait 2e personne singulier masculin
t'étais avérée indicatif plus-que-parfait 2e personne singulier féminin
s'était avéré indicatif plus-que-parfait 3e personne singulier masculin
s'était avérée indicatif plus-que-parfait 3e personne singulier féminin
nous étions avérés indicatif plus-que-parfait 1re personne pluriel masculin
nous étions avérées indicatif plus-que-parfait 1re personne pluriel féminin
vous étiez avérés indicatif plus-que-parfait 2e personne pluriel masculin
vous étiez avérées indicatif plus-que-parfait 2e personne pluriel féminin
s'étaient avérés indicatif plus-que-parfait 3e personne pluriel masculin
s'étaient avérées indicatif plus-que-parfait 3e personne pluriel féminin
me fus avéré indicatif passé antérieur 1re personne singulier masculin
me fus avérée indicatif passé antérieur 1re personne singulier féminin
te fus avéré indicatif passé antérieur 2e personne singulier masculin
te fus avérée indicatif passé antérieur 2e personne singulier féminin
se fut avéré indicatif passé antérieur 3e personne singulier masculin
se fut avérée indicatif passé antérieur 3e personne singulier féminin
nous fûmes avérés indicatif passé antérieur 1re personne pluriel masculin
nous fûmes avérées indicatif passé antérieur 1re personne pluriel féminin
vous fûtes avérés indicatif passé antérieur 2e personne pluriel masculin
vous fûtes avérées indicatif passé antérieur 2e personne pluriel féminin
se furent avérés indicatif passé antérieur 3e personne pluriel masculin
se furent avérées indicatif passé antérieur 3e personne pluriel féminin
me serai avéré indicatif futur antérieur 1re personne singulier masculin
me serai avérée indicatif futur antérieur 1re personne singulier féminin
te seras avéré indicatif futur antérieur 2e personne singulier masculin
te seras avérée indicatif futur antérieur 2e personne singulier féminin
se sera avéré indicatif futur antérieur 3e personne singulier masculin
se sera avérée indicatif futur antérieur 3e personne singulier féminin
nous serons avérés indicatif futur antérieur 1re personne pluriel masculin
nous serons avérées indicatif futur antérieur 1re personne pluriel féminin
vous serez avérés indicatif futur antérieur 2e personne pluriel masculin
vous serez avérées indicatif futur antérieur 2e personne pluriel féminin
se seront avérés indicatif futur antérieur 3e personne pluriel masculin
se seront avérées indicatif futur antérieur 3e personne pluriel féminin
m'avérerais conditionnel présent 1re personne singulier
t'avérerais conditionnel présent 2e personne singulier
s'avérerait conditionnel présent 3e personne singulier
nous avérerions conditionnel présent 1re personne pluriel
vous avéreriez conditionnel présent 2e personne pluriel
s'avéreraient conditionnel présent 3e personne pluriel
me serais avéré conditionnel passé 1re personne singulier masculin
me serais avérée conditionnel passé 1re personne singulier féminin
te serais avéré conditionnel passé 2e personne singulier masculin
te serais avérée conditionnel passé 2e personne singulier féminin
se serait avéré conditionnel passé 3e personne singulier masculin
se serait avérée conditionnel passé 3e personne singulier féminin
nous serions avérés conditionnel passé 1re personne pluriel masculin
nous serions avérées conditionnel passé 1re personne pluriel féminin
vous seriez avérés conditionnel passé 2e personne pluriel masculin
vous seriez avérées conditionnel passé 2e personne pluriel féminin
se seraient avérés conditionnel passé 3e personne pluriel masculin
se seraient avérées conditionnel passé 3e personne pluriel féminin
que m'avère subjonctif présent 1re personne singulier
que t'avères subjonctif présent 2e personne singulier
qu'il s'avère subjonctif présent 3e personne singulier masculin
qu'elle s'avère subjonctif présent 3e personne singulier féminin
que nous avérions subjonctif présent 1re personne pluriel
que vous avériez subjonctif présent 2e personne pluriel
qu'ils s'avèrent subjonctif présent 3e personne pluriel masculin
qu'elles s'avèrent subjonctif présent 3e personne pluriel féminin
que m'avérasse subjonctif imparfait 1re personne singulier
que t'avérasses subjonctif imparfait 2e personne singulier
qu'il s'avérât subjonctif imparfait 3e personne singulier masculin
qu'elle s'avérât subjonctif imparfait 3e personne singulier féminin
que nous avérassions subjonctif imparfait 1re personne pluriel
que vous avérassiez subjonctif imparfait 2e personne pluriel
qu'ils s'avérassent subjonctif imparfait 3e personne pluriel masculin
qu'elles s'avérassent subjonctif imparfait 3e personne pluriel féminin
que me sois avéré subjonctif passé 1re personne singulier masculin
que me sois avérée subjonctif passé 1re personne singulier féminin
que te sois avéré subjonctif passé 2e personne singulier masculin
que te sois avérée subjonctif passé 2e personne singulier féminin
qu'il se soit avéré subjonctif passé 3e personne singulier masculin
qu'elle se soit avérée subjonctif passé 3e personne singulier féminin
que nous nous soyons avérés subjonctif passé 1re personne pluriel masculin
que nous nous soyons avérées subjonctif passé 1re personne pluriel féminin
que vous vous soyez avérés subjonctif passé 2e personne pluriel masculin
que vous vous soyez avérées subjonctif passé 2e personne pluriel féminin
qu'ils se soient avérés subjonctif passé 3e personne pluriel masculin
qu'elles se soient avérées subjonctif passé 3e personne pluriel féminin
que me fusse avéré subjonctif plus-que-parfait 1re personne singulier masculin
que me fusse avérée subjonctif plus-que-parfait 1re personne singulier féminin
que te fusses avéré subjonctif plus-que-parfait 2e personne singulier masculin
que te fusses avérée subjonctif plus-que-parfait 2e personne singulier féminin
qu'il se fût avéré subjonctif plus-que-parfait 3e personne singulier masculin
qu'elle se fût avérée subjonctif plus-que-parfait 3e personne singulier féminin
que nous nous fussions avérés subjonctif plus-que-parfait 1re personne pluriel masculin
que nous nous fussions avérées subjonctif plus-que-parfait 1re personne pluriel féminin
que vous vous fussiez avérés subjonctif plus-que-parfait 2e personne pluriel masculin
que vous vous fussiez avérées subjonctif plus-que-parfait 2e personne pluriel féminin
qu'ils se fussent avérés subjonctif plus-que-parfait 3e personne pluriel masculin
qu'elles se fussent avérées subjonctif plus-que-parfait 3e personne pluriel féminin
avère-toi impératif présent 2e personne singulier
avérons-nous impératif présent 1re personne pluriel
avérez-vous impératif présent 2e personne pluriel
hi
पता चलना
किसी बात का स्पष्ट हो जाना या ज्ञात होना।
Формы (59)
पता चलना lemma
पता चलता है present habitual masculine singular
पता चलती है present habitual feminine singular
पता चलते हैं present habitual masculine plural
पता चलती हैं present habitual feminine plural
पता चलता हूँ present habitual 1st person singular masculine
पता चलती हूँ present habitual 1st person singular feminine
पता चलते हैं present habitual 1st person plural
पता चलता है present habitual 2nd person singular masculine
पता चलती है present habitual 2nd person singular feminine
पता चलते हो present habitual 2nd person plural
पता चलता है present habitual 3rd person singular masculine
पता चलती है present habitual 3rd person singular feminine
पता चलते हैं present habitual 3rd person plural
पता चल रहा है present continuous masculine singular
पता चल रही है present continuous feminine singular
पता चल रहे हैं present continuous masculine plural
पता चल रही हैं present continuous feminine plural
पता चला simple past masculine singular
पता चली simple past feminine singular
पता चले simple past masculine plural
पता चलीं simple past feminine plural
पता चला था past perfect masculine singular
पता चली थी past perfect feminine singular
पता चले थे past perfect masculine plural
पता चली थीं past perfect feminine plural
पता चलेगा future masculine singular
पता चलेगी future feminine singular
पता चलेंगे future masculine plural
पता चलेंगी future feminine plural
पता चले subjunctive masculine singular
पता चले subjunctive feminine singular
पता चलें subjunctive plural
पता चल imperative informal singular
पता चलो imperative informal plural
पता चलिए imperative formal
पता चलता habitual participle masculine singular
पता चलती habitual participle feminine singular
पता चलते habitual participle masculine plural
पता चलतीं habitual participle feminine plural
पता चलना infinitive
पता चलने infinitive oblique
पता चलकर conjunctive participle
पता चलते हुए imperfective participle
पता चल चुका perfective participle masculine singular
पता चल चुकी perfective participle feminine singular
पता चल चुके perfective participle masculine plural
पता चल चुकीं perfective participle feminine plural
पता चलता है present presumptive masculine singular
पता चलती होगी present presumptive feminine singular
पता चलते होंगे present presumptive masculine plural
पता चलती होंगी present presumptive feminine plural
पता चला हो past presumptive masculine singular
पता चली हो past presumptive feminine singular
पता चले हों past presumptive plural
पता चलता contrafactual masculine singular
पता चलती contrafactual feminine singular
पता चलते contrafactual masculine plural
पता चलतीं contrafactual feminine plural
pt
descobrir-se
Processo de tornar-se claro ou evidente, revelando-se gradualmente.
Формы (52)
descobrir-se lemma/infinitive
descobrir-me infinitive/1sg
descobrir-te infinitive/2sg
descobrir-se infinitive/3sg
descobrir-nos infinitive/1pl
descobrir-vos infinitive/2pl
descobrirem-se infinitive/3pl
descubro-me present/1sg
descobres-te present/2sg
descobre-se present/3sg
descobrimo-nos present/1pl
descobris-vos present/2pl
descobrem-se present/3pl
descobrirei-me future/1sg
descobrirás-te future/2sg
descobrirá-se future/3sg
descobriremo-nos future/1pl
descobrireis-vos future/2pl
descobrirão-se future/3pl
descubra-me present_subjunctive/1sg
descubras-te present_subjunctive/2sg
descubra-se present_subjunctive/3sg
descubramo-nos present_subjunctive/1pl
descubrais-vos present_subjunctive/2pl
descubram-se present_subjunctive/3pl
descobrisse-me imperfect_subjunctive/1sg
descobrisses-te imperfect_subjunctive/2sg
descobrisse-se imperfect_subjunctive/3sg
descobríssemo-nos imperfect_subjunctive/1pl
descobrísseis-vos imperfect_subjunctive/2pl
descobrissem-se imperfect_subjunctive/3pl
descobrir-me personal_infinitive/1sg
descobrires-te personal_infinitive/2sg
descobrir-se personal_infinitive/3sg
descobrirmo-nos personal_infinitive/1pl
descobrirdes-vos personal_infinitive/2pl
descobrirem-se personal_infinitive/3pl
descobre-te imperative/2sg
descubra-se imperative/3sg
descubramo-nos imperative/1pl
descobri-vos imperative/2pl
descubram-se imperative/3pl
descobrir-me gerund/1sg
descobrindo-te gerund/2sg
descobrindo-se gerund/3sg
descobrindo-nos gerund/1pl
descobrindo-vos gerund/2pl
descobrindo-se gerund/3pl
descoberto past_participle/masc_sg
descoberta past_participle/fem_sg
descobertos past_participle/masc_pl
descobertas past_participle/fem_pl
tr
ortaya çıkmak
Bir durumun veya gerçeğin zamanla belirgin hale gelmesi.
Формы (60)
ortaya çıkmak lemma
ortaya çıkarım present simple, 1sg
ortaya çıkarsın present simple, 2sg
ortaya çıkar present simple, 3sg
ortaya çıkarız present simple, 1pl
ortaya çıkarsınız present simple, 2pl
ortaya çıkarlar present simple, 3pl
ortaya çıkıyorum present continuous, 1sg
ortaya çıkıyorsun present continuous, 2sg
ortaya çıkıyor present continuous, 3sg
ortaya çıkıyoruz present continuous, 1pl
ortaya çıkıyorsunuz present continuous, 2pl
ortaya çıkıyorlar present continuous, 3pl
ortaya çıktım past simple, 1sg
ortaya çıktın past simple, 2sg
ortaya çıktı past simple, 3sg
ortaya çıktık past simple, 1pl
ortaya çıktınız past simple, 2pl
ortaya çıktılar past simple, 3pl
ortaya çıkmışım past inferential, 1sg
ortaya çıkmışsın past inferential, 2sg
ortaya çıkmış past inferential, 3sg
ortaya çıkmışız past inferential, 1pl
ortaya çıkmışsınız past inferential, 2pl
ortaya çıkmışlar past inferential, 3pl
ortaya çıkıyordum past continuous, 1sg
ortaya çıkıyordun past continuous, 2sg
ortaya çıkıyordu past continuous, 3sg
ortaya çıkıyorduk past continuous, 1pl
ortaya çıkıyordunuz past continuous, 2pl
ortaya çıkıyorlardı past continuous, 3pl
ortaya çıkacağım future, 1sg
ortaya çıkacaksın future, 2sg
ortaya çıkacak future, 3sg
ortaya çıkacağız future, 1pl
ortaya çıkacaksınız future, 2pl
ortaya çıkacaklar future, 3pl
ortaya çık imperative, 2sg
ortaya çıksın imperative, 3sg
ortaya çıkın imperative, 2pl
ortaya çıksınlar imperative, 3pl
ortaya çıkmak infinitive
ortaya çıkan participle
ortaya çıktığı participle
ortaya çıkacak participle
ortaya çıkmış participle
ortaya çıkacak olan participle
ortaya çıkmamak negative infinitive
ortaya çıkmadım negative past simple, 1sg
ortaya çıkmadı negative past simple, 3sg
ortaya çıkmayacağım negative future, 1sg
ortaya çıkmayacak negative future, 3sg
ortaya çıkmıyorum negative present continuous, 1sg
ortaya çıkmıyor negative present continuous, 3sg
ortaya çıkma negative imperative, 2sg
ortaya çıkmasın negative imperative, 3sg
ortaya çıkmayın negative imperative, 2pl
ortaya çıkabilmek potential infinitive
ortaya çıkmakta locative verbal noun
ortaya çıkmakla instrumental verbal noun
Войдите, чтобы добавить личную заметку и отметить слово как «Учу» / «Изучено».
Чат словохаба — общий для всех языков
Пишите на своём языке — другие увидят перевод на свой. Сообщения проходят модерацию.
turn out — это слово, вокруг которого собрано всё, что с ним связано на сайте. Здесь вы можете найти товары, услуги, медиа (видео, аудио, текст), а также упоминания в комментариях и статьях. Если вы хотите создать что-то своё — выберите подходящий тип ниже. Ваш контент появится в разделе «Что есть» на этой же странице.
Что есть на сайте

Пока нет связанных полок. Скоро появятся.

Связи
Что можно создать на слово «turn out»
Справочник-перевод
🌐 Español — resultar

Llegar a saberse o descubrirse algo, a menudo usado impersonalmente: resulta que...

Примеры:
  • — Resultó que él tenía razón.
    = It turned out that he was right.
  • — Según resultó, la reunión fue cancelada.
    = As it turned out, the meeting was cancelled.
  • — A menudo resulta que la solución más simple es la mejor.
    = It often turns out that the simplest solution is the best.
🌐 Français — s'avérer

Devenir connu ou découvert, souvent utilisé impersonnellement : il s'avère que...

Примеры:
  • — Il s'est avéré qu'il avait raison.
    = It turned out that he was right.
  • — Comme il s'avère, la réunion a été annulée.
    = As it turns out, the meeting was cancelled.
  • — Il s'avère souvent que la solution la plus simple est la meilleure.
    = It often turns out that the simplest solution is the best.
🌐 中文 — 查明

指通过调查或了解后变得清楚、被发现,常用于无人称句:原来……

Примеры:
  • — 结果查明他说的对。
    = It turned out that he was right.
  • — 后来查明会议取消了。
    = Later it turned out that the meeting was canceled.
  • — 经常查明最简单的办法是最好的。
    = It often turns out that the simplest way is the best.
🌐 pt — descobrir-se

Processo de tornar-se claro ou evidente, revelando-se gradualmente.

🌐 de — sich herausstellen

Ein Vorgang, bei dem etwas durch Untersuchung oder Analyse klar wird.

🌐 hi — पता चलना

किसी बात का स्पष्ट हो जाना या ज्ञात होना।

🌐 tr — ortaya çıkmak

Bir durumun veya gerçeğin zamanla belirgin hale gelmesi.

🌐 English — turn out

To become known or discovered, often used impersonally: it turns out that...

Примеры:
  • — It turned out that he was right.
  • — As it turns out, the meeting was cancelled.
  • — It often turns out that the simplest solution is the best.
🌐 العربية — اتضح

يعني أصبح معروفاً أو مكتشفاً، غالباً يستخدم في صيغة غير شخصية: اتضح أن...

Примеры:
  • — اتضح أنه كان على حق.
    = It turned out he was right.
  • — كما اتضح، تم إلغاء الاجتماع.
    = As it turned out, the meeting was cancelled.
  • — غالباً ما يتضح أن أبسط حل هو الأفضل.
    = It often turns out that the simplest solution is the best.
Пути

🔗 Связанные понятия:
🔙 Входит в состав / Связи: