s'indigner 🎲
Éprouver ou manifester de la colère ou du mécontentement face à ce qui est perçu comme injuste ou offensant.
Формы слова (197)
| s'indigner | infinitif présent |
| s'être indigné | infinitif passé |
| s'indignant | participe présent |
| indigné | participe passé masculin singulier |
| indignée | participe passé féminin singulier |
| indignés | participe passé masculin pluriel |
| indignées | participe passé féminin pluriel |
| s'étant indigné | participe passé composé masculin singulier |
| s'étant indignée | participe passé composé féminin singulier |
| s'étant indignés | participe passé composé masculin pluriel |
| s'étant indignées | participe passé composé féminin pluriel |
| je m'indigne | indicatif présent 1ère personne singulier |
| tu t'indignes | indicatif présent 2ème personne singulier |
| il s'indigne | indicatif présent 3ème personne masculin singulier |
| elle s'indigne | indicatif présent 3ème personne féminin singulier |
| on s'indigne | indicatif présent 3ème personne singulier impersonnel |
| nous nous indignons | indicatif présent 1ère personne pluriel |
| vous vous indignez | indicatif présent 2ème personne pluriel |
| ils s'indignent | indicatif présent 3ème personne masculin pluriel |
| elles s'indignent | indicatif présent 3ème personne féminin pluriel |
| je m'indignais | indicatif imparfait 1ère personne singulier |
| tu t'indignais | indicatif imparfait 2ème personne singulier |
| il s'indignait | indicatif imparfait 3ème personne masculin singulier |
| elle s'indignait | indicatif imparfait 3ème personne féminin singulier |
| on s'indignait | indicatif imparfait 3ème personne singulier impersonnel |
| nous nous indignions | indicatif imparfait 1ère personne pluriel |
| vous vous indigniez | indicatif imparfait 2ème personne pluriel |
| ils s'indignaient | indicatif imparfait 3ème personne masculin pluriel |
| elles s'indignaient | indicatif imparfait 3ème personne féminin pluriel |
| je m'indignai | indicatif passé simple 1ère personne singulier |
| tu t'indignas | indicatif passé simple 2ème personne singulier |
| il s'indigna | indicatif passé simple 3ème personne masculin singulier |
| elle s'indigna | indicatif passé simple 3ème personne féminin singulier |
| on s'indigna | indicatif passé simple 3ème personne singulier impersonnel |
| nous nous indignâmes | indicatif passé simple 1ère personne pluriel |
| vous vous indignâtes | indicatif passé simple 2ème personne pluriel |
| ils s'indignèrent | indicatif passé simple 3ème personne masculin pluriel |
| elles s'indignèrent | indicatif passé simple 3ème personne féminin pluriel |
| je m'indignerai | indicatif futur simple 1ère personne singulier |
| tu t'indigneras | indicatif futur simple 2ème personne singulier |
| il s'indignera | indicatif futur simple 3ème personne masculin singulier |
| elle s'indignera | indicatif futur simple 3ème personne féminin singulier |
| on s'indignera | indicatif futur simple 3ème personne singulier impersonnel |
| nous nous indignerons | indicatif futur simple 1ère personne pluriel |
| vous vous indignerez | indicatif futur simple 2ème personne pluriel |
| ils s'indigneront | indicatif futur simple 3ème personne masculin pluriel |
| elles s'indigneront | indicatif futur simple 3ème personne féminin pluriel |
| je me suis indigné | indicatif passé composé 1ère personne masculin singulier |
| je me suis indignée | indicatif passé composé 1ère personne féminin singulier |
| tu t'es indigné | indicatif passé composé 2ème personne masculin singulier |
| tu t'es indignée | indicatif passé composé 2ème personne féminin singulier |
| il s'est indigné | indicatif passé composé 3ème personne masculin singulier |
| elle s'est indignée | indicatif passé composé 3ème personne féminin singulier |
| on s'est indigné | indicatif passé composé 3ème personne singulier impersonnel masculin |
| on s'est indignée | indicatif passé composé 3ème personne singulier impersonnel féminin |
| nous nous sommes indignés | indicatif passé composé 1ère personne masculin pluriel |
| nous nous sommes indignées | indicatif passé composé 1ère personne féminin pluriel |
| vous vous êtes indigné | indicatif passé composé 2ème personne masculin singulier |
| vous vous êtes indignée | indicatif passé composé 2ème personne féminin singulier |
| vous vous êtes indignés | indicatif passé composé 2ème personne masculin pluriel |
| vous vous êtes indignées | indicatif passé composé 2ème personne féminin pluriel |
| ils se sont indignés | indicatif passé composé 3ème personne masculin pluriel |
| elles se sont indignées | indicatif passé composé 3ème personne féminin pluriel |
| je m'étais indigné | indicatif plus-que-parfait 1ère personne masculin singulier |
| je m'étais indignée | indicatif plus-que-parfait 1ère personne féminin singulier |
| tu t'étais indigné | indicatif plus-que-parfait 2ème personne masculin singulier |
| tu t'étais indignée | indicatif plus-que-parfait 2ème personne féminin singulier |
| il s'était indigné | indicatif plus-que-parfait 3ème personne masculin singulier |
| elle s'était indignée | indicatif plus-que-parfait 3ème personne féminin singulier |
| on s'était indigné | indicatif plus-que-parfait 3ème personne singulier impersonnel masculin |
| on s'était indignée | indicatif plus-que-parfait 3ème personne singulier impersonnel féminin |
| nous nous étions indignés | indicatif plus-que-parfait 1ère personne masculin pluriel |
| nous nous étions indignées | indicatif plus-que-parfait 1ère personne féminin pluriel |
| vous vous étiez indigné | indicatif plus-que-parfait 2ème personne masculin singulier |
| vous vous étiez indignée | indicatif plus-que-parfait 2ème personne féminin singulier |
| vous vous étiez indignés | indicatif plus-que-parfait 2ème personne masculin pluriel |
| vous vous étiez indignées | indicatif plus-que-parfait 2ème personne féminin pluriel |
| ils s'étaient indignés | indicatif plus-que-parfait 3ème personne masculin pluriel |
| elles s'étaient indignées | indicatif plus-que-parfait 3ème personne féminin pluriel |
| je me fus indigné | indicatif passé antérieur 1ère personne masculin singulier |
| je me fus indignée | indicatif passé antérieur 1ère personne féminin singulier |
| tu te fus indigné | indicatif passé antérieur 2ème personne masculin singulier |
| tu te fus indignée | indicatif passé antérieur 2ème personne féminin singulier |
| il se fut indigné | indicatif passé antérieur 3ème personne masculin singulier |
| elle se fut indignée | indicatif passé antérieur 3ème personne féminin singulier |
| on se fut indigné | indicatif passé antérieur 3ème personne singulier impersonnel masculin |
| on se fut indignée | indicatif passé antérieur 3ème personne singulier impersonnel féminin |
| nous nous fûmes indignés | indicatif passé antérieur 1ère personne masculin pluriel |
| nous nous fûmes indignées | indicatif passé antérieur 1ère personne féminin pluriel |
| vous vous fûtes indigné | indicatif passé antérieur 2ème personne masculin singulier |
| vous vous fûtes indignée | indicatif passé antérieur 2ème personne féminin singulier |
| vous vous fûtes indignés | indicatif passé antérieur 2ème personne masculin pluriel |
| vous vous fûtes indignées | indicatif passé antérieur 2ème personne féminin pluriel |
| ils se furent indignés | indicatif passé antérieur 3ème personne masculin pluriel |
| elles se furent indignées | indicatif passé antérieur 3ème personne féminin pluriel |
| je me serai indigné | indicatif futur antérieur 1ère personne masculin singulier |
| je me serai indignée | indicatif futur antérieur 1ère personne féminin singulier |
| tu te seras indigné | indicatif futur antérieur 2ème personne masculin singulier |
| tu te seras indignée | indicatif futur antérieur 2ème personne féminin singulier |
| il se sera indigné | indicatif futur antérieur 3ème personne masculin singulier |
| elle se sera indignée | indicatif futur antérieur 3ème personne féminin singulier |
| on se sera indigné | indicatif futur antérieur 3ème personne singulier impersonnel masculin |
| on se sera indignée | indicatif futur antérieur 3ème personne singulier impersonnel féminin |
| nous nous serons indignés | indicatif futur antérieur 1ère personne masculin pluriel |
| nous nous serons indignées | indicatif futur antérieur 1ère personne féminin pluriel |
| vous vous serez indigné | indicatif futur antérieur 2ème personne masculin singulier |
| vous vous serez indignée | indicatif futur antérieur 2ème personne féminin singulier |
| vous vous serez indignés | indicatif futur antérieur 2ème personne masculin pluriel |
| vous vous serez indignées | indicatif futur antérieur 2ème personne féminin pluriel |
| ils se seront indignés | indicatif futur antérieur 3ème personne masculin pluriel |
| elles se seront indignées | indicatif futur antérieur 3ème personne féminin pluriel |
| que je m'indigne | subjonctif présent 1ère personne singulier |
| que tu t'indignes | subjonctif présent 2ème personne singulier |
| qu'il s'indigne | subjonctif présent 3ème personne masculin singulier |
| qu'elle s'indigne | subjonctif présent 3ème personne féminin singulier |
| qu'on s'indigne | subjonctif présent 3ème personne singulier impersonnel |
| que nous nous indignions | subjonctif présent 1ère personne pluriel |
| que vous vous indigniez | subjonctif présent 2ème personne pluriel |
| qu'ils s'indignent | subjonctif présent 3ème personne masculin pluriel |
| qu'elles s'indignent | subjonctif présent 3ème personne féminin pluriel |
| que je m'indignasse | subjonctif imparfait 1ère personne singulier |
| que tu t'indignasses | subjonctif imparfait 2ème personne singulier |
| qu'il s'indignât | subjonctif imparfait 3ème personne masculin singulier |
| qu'elle s'indignât | subjonctif imparfait 3ème personne féminin singulier |
| qu'on s'indignât | subjonctif imparfait 3ème personne singulier impersonnel |
| que nous nous indignassions | subjonctif imparfait 1ère personne pluriel |
| que vous vous indignassiez | subjonctif imparfait 2ème personne pluriel |
| qu'ils s'indignassent | subjonctif imparfait 3ème personne masculin pluriel |
| qu'elles s'indignassent | subjonctif imparfait 3ème personne féminin pluriel |
| que je me sois indigné | subjonctif passé 1ère personne masculin singulier |
| que je me sois indignée | subjonctif passé 1ère personne féminin singulier |
| que tu te sois indigné | subjonctif passé 2ème personne masculin singulier |
| que tu te sois indignée | subjonctif passé 2ème personne féminin singulier |
| qu'il se soit indigné | subjonctif passé 3ème personne masculin singulier |
| qu'elle se soit indignée | subjonctif passé 3ème personne féminin singulier |
| qu'on se soit indigné | subjonctif passé 3ème personne singulier impersonnel masculin |
| qu'on se soit indignée | subjonctif passé 3ème personne singulier impersonnel féminin |
| que nous nous soyons indignés | subjonctif passé 1ère personne masculin pluriel |
| que nous nous soyons indignées | subjonctif passé 1ère personne féminin pluriel |
| que vous vous soyez indigné | subjonctif passé 2ème personne masculin singulier |
| que vous vous soyez indignée | subjonctif passé 2ème personne féminin singulier |
| que vous vous soyez indignés | subjonctif passé 2ème personne masculin pluriel |
| que vous vous soyez indignées | subjonctif passé 2ème personne féminin pluriel |
| qu'ils se soient indignés | subjonctif passé 3ème personne masculin pluriel |
| qu'elles se soient indignées | subjonctif passé 3ème personne féminin pluriel |
| que je me fusse indigné | subjonctif plus-que-parfait 1ère personne masculin singulier |
| que je me fusse indignée | subjonctif plus-que-parfait 1ère personne féminin singulier |
| que tu te fusses indigné | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne masculin singulier |
| que tu te fusses indignée | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne féminin singulier |
| qu'il se fût indigné | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne masculin singulier |
| qu'elle se fût indignée | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne féminin singulier |
| qu'on se fût indigné | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne singulier impersonnel masculin |
| qu'on se fût indignée | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne singulier impersonnel féminin |
| que nous nous fussions indignés | subjonctif plus-que-parfait 1ère personne masculin pluriel |
| que nous nous fussions indignées | subjonctif plus-que-parfait 1ère personne féminin pluriel |
| que vous vous fussiez indigné | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne masculin singulier |
| que vous vous fussiez indignée | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne féminin singulier |
| que vous vous fussiez indignés | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne masculin pluriel |
| que vous vous fussiez indignées | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne féminin pluriel |
| qu'ils se fussent indignés | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne masculin pluriel |
| qu'elles se fussent indignées | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne féminin pluriel |
| je m'indignerais | conditionnel présent 1ère personne singulier |
| tu t'indignerais | conditionnel présent 2ème personne singulier |
| il s'indignerait | conditionnel présent 3ème personne masculin singulier |
| elle s'indignerait | conditionnel présent 3ème personne féminin singulier |
| on s'indignerait | conditionnel présent 3ème personne singulier impersonnel |
| nous nous indignerions | conditionnel présent 1ère personne pluriel |
| vous vous indagneriez | conditionnel présent 2ème personne pluriel |
| ils s'indigneraient | conditionnel présent 3ème personne masculin pluriel |
| elles s'indigneraient | conditionnel présent 3ème personne féminin pluriel |
| je me serais indigné | conditionnel passé 1ère personne masculin singulier |
| je me serais indignée | conditionnel passé 1ère personne féminin singulier |
| tu te serais indigné | conditionnel passé 2ème personne masculin singulier |
| tu te serais indignée | conditionnel passé 2ème personne féminin singulier |
| il se serait indigné | conditionnel passé 3ème personne masculin singulier |
| elle se serait indignée | conditionnel passé 3ème personne féminin singulier |
| on se serait indigné | conditionnel passé 3ème personne singulier impersonnel masculin |
| on se serait indignée | conditionnel passé 3ème personne singulier impersonnel féminin |
| nous nous serions indignés | conditionnel passé 1ère personne masculin pluriel |
| nous nous serions indignées | conditionnel passé 1ère personne féminin pluriel |
| vous vous seriez indigné | conditionnel passé 2ème personne masculin singulier |
| vous vous seriez indignée | conditionnel passé 2ème personne féminin singulier |
| vous vous seriez indignés | conditionnel passé 2ème personne masculin pluriel |
| vous vous seriez indignées | conditionnel passé 2ème personne féminin pluriel |
| ils se seraient indignés | conditionnel passé 3ème personne masculin pluriel |
| elles se seraient indignées | conditionnel passé 3ème personne féminin pluriel |
| indigne-toi | impératif présent 2ème personne singulier |
| indignons-nous | impératif présent 1ère personne pluriel |
| indignez-vous | impératif présent 2ème personne pluriel |
| sois indigné | impératif passé 2ème personne masculin singulier |
| sois indignée | impératif passé 2ème personne féminin singulier |
| soyons indignés | impératif passé 1ère personne masculin pluriel |
| soyons indignées | impératif passé 1ère personne féminin pluriel |
| soyez indigné | impératif passé 2ème personne masculin singulier |
| soyez indignée | impératif passé 2ème personne féminin singulier |
| soyez indignés | impératif passé 2ème personne masculin pluriel |
| soyez indignées | impératif passé 2ème personne féminin pluriel |
Формы (46)
| يغضب | глагол, 3-е лицо, мужской род, единственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| تغضب | глагол, 3-е лицо, женский род, единственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| تغضب | глагол, 2-е лицо, мужской род, единственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| تغضبين | глагол, 2-е лицо, женский род, единственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| أغضب | глагол, 1-е лицо, единственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| نغضب | глагол, 1-е лицо, множественное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| يغضبون | глагол, 3-е лицо, мужской род, множественное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| يغضبن | глагол, 3-е лицо, женский род, множественное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| تغضبون | глагол, 2-е лицо, мужской род, множественное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| تغضبن | глагол, 2-е лицо, женский род, множественное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| يغضبان | глагол, 3-е лицо, мужской род, двойственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| تغضبان | глагол, 3-е лицо, женский род, двойственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| تغضبان | глагол, 2-е лицо, двойственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| غضب | глагол, 3-е лицо, мужской род, единственное число, прошедшее время |
| غضبت | глагол, 3-е лицо, женский род, единственное число, прошедшее время |
| غضبت | глагол, 2-е лицо, мужской род, единственное число, прошедшее время |
| غضبت | глагол, 1-е лицо, единственное число, прошедшее время |
| غضبتما | глагол, 3-е лицо, мужской род, двойственное число, прошедшее время |
| غضبتا | глагол, 3-е лицо, женский род, двойственное число, прошедшее время |
| غضبتما | глагол, 2-е лицо, двойственное число, прошедшее время |
| غضبوا | глагол, 3-е лицо, мужской род, множественное число, прошедшее время |
| غضبن | глагол, 3-е лицо, женский род, множественное число, прошедшее время |
| غضبتم | глагол, 2-е лицо, мужской род, множественное число, прошедшее время |
| غضبتن | глагол, 2-е лицо, женский род, множественное число, прошедшее время |
| غضبنا | глагол, 1-е лицо, множественное число, прошедшее время |
| سأغضب | глагол, 1-е лицо, единственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضب | глагол, 3-е лицо, мужской род, единственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضب | глагол, 3-е лицо, женский род, единственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضب | глагол, 2-е лицо, мужской род, единственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضبين | глагол, 2-е лицо, женский род, единственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| سنغضب | глагол, 1-е лицо, множественное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| سيغضبون | глагол, 3-е лицо, мужской род, множественное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| سيغضبن | глагол, 3-е лицо, женский род, множественное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضبون | глагол, 2-е лицо, мужской род, множественное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضبن | глагол, 2-е лицо, женский род, множественное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| سيغضبان | глагол, 3-е лицо, мужской род, двойственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضبان | глагол, 3-е лицо, женский род, двойственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضبان | глагол, 2-е лицо, двойственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| غاضب | действительное причастие, мужской род, единственное число |
| مغضوب | страдательное причастие, мужской род, единственное число |
| اغضب | глагол, повелительное наклонение, 2-е лицо, мужской род, единственное число |
| اغضبي | глагол, повелительное наклонение, 2-е лицо, женский род, единственное число |
| اغضبا | глагол, повелительное наклонение, 2-е лицо, двойственное число |
| اغضبوا | глагол, повелительное наклонение, 2-е лицо, мужской род, множественное число |
| اغضبن | глагол, повелительное наклонение, 2-е лицо, женский род, множественное число |
| غضب | масдар, мужской род, единственное число |
Формы (1)
| empören | lemma |
Формы (9)
| to be indignant | infinitive |
| am indignant | present simple, 1st person singular |
| is indignant | present simple, 3rd person singular |
| are indignant | present simple, plural/2nd person |
| was indignant | past simple, 1st/3rd person singular |
| were indignant | past simple, plural/2nd person |
| being indignant | present participle/gerund |
| been indignant | past participle |
| be indignant | imperative/subjunctive |
Формы (65)
| indignando | gerundio |
| me indigne | presente de subjuntivo, 1ª persona singular |
| te indignes | presente de subjuntivo, 2ª persona singular |
| se indigne | presente de subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos indignemos | presente de subjuntivo, 1ª persona plural |
| os indignéis | presente de subjuntivo, 2ª persona plural |
| se indignen | presente de subjuntivo, 3ª persona plural |
| me indignara | pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona singular |
| te indignaras | pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona singular |
| se indignara | pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos indignáramos | pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona plural |
| os indignarais | pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona plural |
| se indignaran | pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona plural |
| me indignase | pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona singular |
| te indignases | pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona singular |
| se indignase | pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos indignásemos | pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona plural |
| os indignaseis | pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona plural |
| se indignasen | pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona plural |
| me indignare | futuro de subjuntivo, 1ª persona singular |
| te indignares | futuro de subjuntivo, 2ª persona singular |
| se indignare | futuro de subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos indignáremos | futuro de subjuntivo, 1ª persona plural |
| os indignareis | futuro de subjuntivo, 2ª persona plural |
| se indignaren | futuro de subjuntivo, 3ª persona plural |
| indígnate | imperativo afirmativo, 2ª persona singular |
| indígnese | imperativo afirmativo, 3ª persona singular |
| indignémonos | imperativo afirmativo, 1ª persona plural |
| indignaos | imperativo afirmativo, 2ª persona plural |
| indígnense | imperativo afirmativo, 3ª persona plural |
| no te indignes | imperativo negativo, 2ª persona singular |
| no se indigne | imperativo negativo, 3ª persona singular |
| no nos indignemos | imperativo negativo, 1ª persona plural |
| no os indignéis | imperativo negativo, 2ª persona plural |
| no se indignen | imperativo negativo, 3ª persona plural |
| me indigno | presente de indicativo, 1ª persona singular |
| te indignas | presente de indicativo, 2ª persona singular |
| se indigna | presente de indicativo, 3ª persona singular |
| nos indignamos | presente de indicativo, 1ª persona plural |
| os indignáis | presente de indicativo, 2ª persona plural |
| se indignan | presente de indicativo, 3ª persona plural |
| me indignaba | pretérito imperfecto de indicativo, 1ª persona singular |
| te indignabas | pretérito imperfecto de indicativo, 2ª persona singular |
| se indignaba | pretérito imperfecto de indicativo, 3ª persona singular |
| nos indignábamos | pretérito imperfecto de indicativo, 1ª persona plural |
| os indignabais | pretérito imperfecto de indicativo, 2ª persona plural |
| se indignaban | pretérito imperfecto de indicativo, 3ª persona plural |
| me indigné | pretérito perfecto simple de indicativo, 1ª persona singular |
| te indignaste | pretérito perfecto simple de indicativo, 2ª persona singular |
| se indignó | pretérito perfecto simple de indicativo, 3ª persona singular |
| nos indignamos | pretérito perfecto simple de indicativo, 1ª persona plural |
| os indignasteis | pretérito perfecto simple de indicativo, 2ª persona plural |
| se indignaron | pretérito perfecto simple de indicativo, 3ª persona plural |
| me indignaré | futuro de indicativo, 1ª persona singular |
| te indignarás | futuro de indicativo, 2ª persona singular |
| se indignará | futuro de indicativo, 3ª persona singular |
| nos indignaremos | futuro de indicativo, 1ª persona plural |
| os indignaréis | futuro de indicativo, 2ª persona plural |
| se indignarán | futuro de indicativo, 3ª persona plural |
| me indignaría | condicional simple, 1ª persona singular |
| te indignarías | condicional simple, 2ª persona singular |
| se indignaría | condicional simple, 3ª persona singular |
| nos indignaríamos | condicional simple, 1ª persona plural |
| os indignaríais | condicional simple, 2ª persona plural |
| se indignarían | condicional simple, 3ª persona plural |
Формы (1)
| रोष प्रकट करना | lemma |
Формы (1)
| Indignar | lemma |
Формы (1)
| öfkelenmek | lemma |
Формы (1)
| 愤怒 | lemma |
Пока нет связанных полок. Скоро появятся.
🌐 hi — रोष प्रकट करना
यह किसी अन्याय या अपमान पर तीव्र असंतोष और क्रोध व्यक्त करने की भावना है।
🌐 tr — öfkelenmek
Bir duruma karşı yoğun bir kızgınlık veya öfke duymak.
🌐 pt — Indignar
Expressar forte desaprovação ou raiva diante de uma injustiça.
🌐 de — empören
Sich zu empören bedeutet, starken Unmut oder Zorn über etwas zu empfinden.
🌐 Français — s'indigner
Éprouver ou manifester de la colère ou du mécontentement face à ce qui est perçu comme injuste ou offensant.
- — Elle s'est indignée de la façon dont elle avait été traitée.
- — Il a nié l'accusation avec indignation.
- — Les ouvriers se sont indignés des nouvelles règles.
🌐 العربية — يغضب
الشعور بالغضب أو الاستياء بسبب الظلم أو الإهانة.
-
— غضب من الطريقة التي عومل بها.
= En colère contre la façon dont il a été traité.
-
— نفى التهمة بغضب.
= Il a nié l'accusation avec colère.
-
— غضب العمال من القواعد الجديدة.
= Les travailleurs sont en colère contre les nouvelles règles.
🌐 Español — indignarse
Sentir o mostrar enojo o molestia por algo considerado injusto u ofensivo.
-
— Se indignó por la forma en que fue tratada.
= Elle s'est indignée de la façon dont elle a été traitée.
-
— Negó la acusación indignado.
= Il a nié l'accusation avec indignation.
-
— Los trabajadores se indignaron por las nuevas reglas.
= Les travailleurs se sont indignés des nouvelles règles.
🌐 English — to be indignant
Feeling or showing anger or annoyance at what is perceived as unfair treatment.
-
— She was indignant at the way she had been treated.
= Elle était indignée de la façon dont elle avait été traitée.
-
— He indignantly denied the accusation.
= Il a nié l'accusation avec indignation.
-
— The workers were indignant about the new rules.
= Les travailleurs étaient indignés par les nouvelles règles.
🌐 中文 — 愤怒
因不公正或侮辱而感到极度不满和气愤。
-
— 他对这种不公平的待遇感到愤怒。
= Il est indigné par ce traitement injuste.
-
— 她愤怒地驳斥了这些指控。
= Elle a réfuté avec colère ces accusations.
-
— 工人们对新规定感到愤怒。
= Les travailleurs sont indignés par les nouveaux règlements.