愤怒 🎲
因不公正或侮辱而感到极度不满和气愤。
Формы слова (1)
| 愤怒 | lemma |
Переводы на другие языки
العربية
يغضب
الشعور بالغضب أو الاستياء بسبب الظلم أو الإهانة.
«غضب من الطريقة التي عومل بها.»
Формы (46)
| يغضب | глагол, 3-е лицо, мужской род, единственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| تغضب | глагол, 3-е лицо, женский род, единственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| تغضب | глагол, 2-е лицо, мужской род, единственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| تغضبين | глагол, 2-е лицо, женский род, единственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| أغضب | глагол, 1-е лицо, единственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| نغضب | глагол, 1-е лицо, множественное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| يغضبون | глагол, 3-е лицо, мужской род, множественное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| يغضبن | глагол, 3-е лицо, женский род, множественное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| تغضبون | глагол, 2-е лицо, мужской род, множественное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| تغضبن | глагол, 2-е лицо, женский род, множественное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| يغضبان | глагол, 3-е лицо, мужской род, двойственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| تغضبان | глагол, 3-е лицо, женский род, двойственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| تغضبان | глагол, 2-е лицо, двойственное число, настоящее время, изъявительное наклонение |
| غضب | глагол, 3-е лицо, мужской род, единственное число, прошедшее время |
| غضبت | глагол, 3-е лицо, женский род, единственное число, прошедшее время |
| غضبت | глагол, 2-е лицо, мужской род, единственное число, прошедшее время |
| غضبت | глагол, 1-е лицо, единственное число, прошедшее время |
| غضبتما | глагол, 3-е лицо, мужской род, двойственное число, прошедшее время |
| غضبتا | глагол, 3-е лицо, женский род, двойственное число, прошедшее время |
| غضبتما | глагол, 2-е лицо, двойственное число, прошедшее время |
| غضبوا | глагол, 3-е лицо, мужской род, множественное число, прошедшее время |
| غضبن | глагол, 3-е лицо, женский род, множественное число, прошедшее время |
| غضبتم | глагол, 2-е лицо, мужской род, множественное число, прошедшее время |
| غضبتن | глагол, 2-е лицо, женский род, множественное число, прошедшее время |
| غضبنا | глагол, 1-е лицо, множественное число, прошедшее время |
| سأغضب | глагол, 1-е лицо, единственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضب | глагол, 3-е лицо, мужской род, единственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضب | глагол, 3-е лицо, женский род, единственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضب | глагол, 2-е лицо, мужской род, единственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضبين | глагол, 2-е лицо, женский род, единственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| سنغضب | глагол, 1-е лицо, множественное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| سيغضبون | глагол, 3-е лицо, мужской род, множественное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| سيغضبن | глагол, 3-е лицо, женский род, множественное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضبون | глагол, 2-е лицо, мужской род, множественное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضبن | глагол, 2-е лицо, женский род, множественное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| سيغضبان | глагол, 3-е лицо, мужской род, двойственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضبان | глагол, 3-е лицо, женский род, двойственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| ستغضبان | глагол, 2-е лицо, двойственное число, будущее время, изъявительное наклонение |
| غاضب | действительное причастие, мужской род, единственное число |
| مغضوب | страдательное причастие, мужской род, единственное число |
| اغضب | глагол, повелительное наклонение, 2-е лицо, мужской род, единственное число |
| اغضبي | глагол, повелительное наклонение, 2-е лицо, женский род, единственное число |
| اغضبا | глагол, повелительное наклонение, 2-е лицо, двойственное число |
| اغضبوا | глагол, повелительное наклонение, 2-е лицо, мужской род, множественное число |
| اغضبن | глагол, повелительное наклонение, 2-е лицо, женский род, множественное число |
| غضب | масдар, мужской род, единственное число |
de
empören
Sich zu empören bedeutet, starken Unmut oder Zorn über etwas zu empfinden.
Формы (1)
| empören | lemma |
English
to be indignant
Feeling or showing anger or annoyance at what is perceived as unfair treatment.
«She was indignant at the way she had been treated.»
Формы (9)
| to be indignant | infinitive |
| am indignant | present simple, 1st person singular |
| is indignant | present simple, 3rd person singular |
| are indignant | present simple, plural/2nd person |
| was indignant | past simple, 1st/3rd person singular |
| were indignant | past simple, plural/2nd person |
| being indignant | present participle/gerund |
| been indignant | past participle |
| be indignant | imperative/subjunctive |
Español
indignarse
Sentir o mostrar enojo o molestia por algo considerado injusto u ofensivo.
«Se indignó por la forma en que fue tratada.»
Формы (65)
| indignando | gerundio |
| me indigne | presente de subjuntivo, 1ª persona singular |
| te indignes | presente de subjuntivo, 2ª persona singular |
| se indigne | presente de subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos indignemos | presente de subjuntivo, 1ª persona plural |
| os indignéis | presente de subjuntivo, 2ª persona plural |
| se indignen | presente de subjuntivo, 3ª persona plural |
| me indignara | pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona singular |
| te indignaras | pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona singular |
| se indignara | pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos indignáramos | pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona plural |
| os indignarais | pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona plural |
| se indignaran | pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona plural |
| me indignase | pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona singular |
| te indignases | pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona singular |
| se indignase | pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos indignásemos | pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona plural |
| os indignaseis | pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona plural |
| se indignasen | pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona plural |
| me indignare | futuro de subjuntivo, 1ª persona singular |
| te indignares | futuro de subjuntivo, 2ª persona singular |
| se indignare | futuro de subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos indignáremos | futuro de subjuntivo, 1ª persona plural |
| os indignareis | futuro de subjuntivo, 2ª persona plural |
| se indignaren | futuro de subjuntivo, 3ª persona plural |
| indígnate | imperativo afirmativo, 2ª persona singular |
| indígnese | imperativo afirmativo, 3ª persona singular |
| indignémonos | imperativo afirmativo, 1ª persona plural |
| indignaos | imperativo afirmativo, 2ª persona plural |
| indígnense | imperativo afirmativo, 3ª persona plural |
| no te indignes | imperativo negativo, 2ª persona singular |
| no se indigne | imperativo negativo, 3ª persona singular |
| no nos indignemos | imperativo negativo, 1ª persona plural |
| no os indignéis | imperativo negativo, 2ª persona plural |
| no se indignen | imperativo negativo, 3ª persona plural |
| me indigno | presente de indicativo, 1ª persona singular |
| te indignas | presente de indicativo, 2ª persona singular |
| se indigna | presente de indicativo, 3ª persona singular |
| nos indignamos | presente de indicativo, 1ª persona plural |
| os indignáis | presente de indicativo, 2ª persona plural |
| se indignan | presente de indicativo, 3ª persona plural |
| me indignaba | pretérito imperfecto de indicativo, 1ª persona singular |
| te indignabas | pretérito imperfecto de indicativo, 2ª persona singular |
| se indignaba | pretérito imperfecto de indicativo, 3ª persona singular |
| nos indignábamos | pretérito imperfecto de indicativo, 1ª persona plural |
| os indignabais | pretérito imperfecto de indicativo, 2ª persona plural |
| se indignaban | pretérito imperfecto de indicativo, 3ª persona plural |
| me indigné | pretérito perfecto simple de indicativo, 1ª persona singular |
| te indignaste | pretérito perfecto simple de indicativo, 2ª persona singular |
| se indignó | pretérito perfecto simple de indicativo, 3ª persona singular |
| nos indignamos | pretérito perfecto simple de indicativo, 1ª persona plural |
| os indignasteis | pretérito perfecto simple de indicativo, 2ª persona plural |
| se indignaron | pretérito perfecto simple de indicativo, 3ª persona plural |
| me indignaré | futuro de indicativo, 1ª persona singular |
| te indignarás | futuro de indicativo, 2ª persona singular |
| se indignará | futuro de indicativo, 3ª persona singular |
| nos indignaremos | futuro de indicativo, 1ª persona plural |
| os indignaréis | futuro de indicativo, 2ª persona plural |
| se indignarán | futuro de indicativo, 3ª persona plural |
| me indignaría | condicional simple, 1ª persona singular |
| te indignarías | condicional simple, 2ª persona singular |
| se indignaría | condicional simple, 3ª persona singular |
| nos indignaríamos | condicional simple, 1ª persona plural |
| os indignaríais | condicional simple, 2ª persona plural |
| se indignarían | condicional simple, 3ª persona plural |
Français
s'indigner
Éprouver ou manifester de la colère ou du mécontentement face à ce qui est perçu comme injuste ou offensant.
«Elle s'est indignée de la façon dont elle avait été traitée.»
Формы (197)
| s'indigner | infinitif présent |
| s'être indigné | infinitif passé |
| s'indignant | participe présent |
| indigné | participe passé masculin singulier |
| indignée | participe passé féminin singulier |
| indignés | participe passé masculin pluriel |
| indignées | participe passé féminin pluriel |
| s'étant indigné | participe passé composé masculin singulier |
| s'étant indignée | participe passé composé féminin singulier |
| s'étant indignés | participe passé composé masculin pluriel |
| s'étant indignées | participe passé composé féminin pluriel |
| je m'indigne | indicatif présent 1ère personne singulier |
| tu t'indignes | indicatif présent 2ème personne singulier |
| il s'indigne | indicatif présent 3ème personne masculin singulier |
| elle s'indigne | indicatif présent 3ème personne féminin singulier |
| on s'indigne | indicatif présent 3ème personne singulier impersonnel |
| nous nous indignons | indicatif présent 1ère personne pluriel |
| vous vous indignez | indicatif présent 2ème personne pluriel |
| ils s'indignent | indicatif présent 3ème personne masculin pluriel |
| elles s'indignent | indicatif présent 3ème personne féminin pluriel |
| je m'indignais | indicatif imparfait 1ère personne singulier |
| tu t'indignais | indicatif imparfait 2ème personne singulier |
| il s'indignait | indicatif imparfait 3ème personne masculin singulier |
| elle s'indignait | indicatif imparfait 3ème personne féminin singulier |
| on s'indignait | indicatif imparfait 3ème personne singulier impersonnel |
| nous nous indignions | indicatif imparfait 1ère personne pluriel |
| vous vous indigniez | indicatif imparfait 2ème personne pluriel |
| ils s'indignaient | indicatif imparfait 3ème personne masculin pluriel |
| elles s'indignaient | indicatif imparfait 3ème personne féminin pluriel |
| je m'indignai | indicatif passé simple 1ère personne singulier |
| tu t'indignas | indicatif passé simple 2ème personne singulier |
| il s'indigna | indicatif passé simple 3ème personne masculin singulier |
| elle s'indigna | indicatif passé simple 3ème personne féminin singulier |
| on s'indigna | indicatif passé simple 3ème personne singulier impersonnel |
| nous nous indignâmes | indicatif passé simple 1ère personne pluriel |
| vous vous indignâtes | indicatif passé simple 2ème personne pluriel |
| ils s'indignèrent | indicatif passé simple 3ème personne masculin pluriel |
| elles s'indignèrent | indicatif passé simple 3ème personne féminin pluriel |
| je m'indignerai | indicatif futur simple 1ère personne singulier |
| tu t'indigneras | indicatif futur simple 2ème personne singulier |
| il s'indignera | indicatif futur simple 3ème personne masculin singulier |
| elle s'indignera | indicatif futur simple 3ème personne féminin singulier |
| on s'indignera | indicatif futur simple 3ème personne singulier impersonnel |
| nous nous indignerons | indicatif futur simple 1ère personne pluriel |
| vous vous indignerez | indicatif futur simple 2ème personne pluriel |
| ils s'indigneront | indicatif futur simple 3ème personne masculin pluriel |
| elles s'indigneront | indicatif futur simple 3ème personne féminin pluriel |
| je me suis indigné | indicatif passé composé 1ère personne masculin singulier |
| je me suis indignée | indicatif passé composé 1ère personne féminin singulier |
| tu t'es indigné | indicatif passé composé 2ème personne masculin singulier |
| tu t'es indignée | indicatif passé composé 2ème personne féminin singulier |
| il s'est indigné | indicatif passé composé 3ème personne masculin singulier |
| elle s'est indignée | indicatif passé composé 3ème personne féminin singulier |
| on s'est indigné | indicatif passé composé 3ème personne singulier impersonnel masculin |
| on s'est indignée | indicatif passé composé 3ème personne singulier impersonnel féminin |
| nous nous sommes indignés | indicatif passé composé 1ère personne masculin pluriel |
| nous nous sommes indignées | indicatif passé composé 1ère personne féminin pluriel |
| vous vous êtes indigné | indicatif passé composé 2ème personne masculin singulier |
| vous vous êtes indignée | indicatif passé composé 2ème personne féminin singulier |
| vous vous êtes indignés | indicatif passé composé 2ème personne masculin pluriel |
| vous vous êtes indignées | indicatif passé composé 2ème personne féminin pluriel |
| ils se sont indignés | indicatif passé composé 3ème personne masculin pluriel |
| elles se sont indignées | indicatif passé composé 3ème personne féminin pluriel |
| je m'étais indigné | indicatif plus-que-parfait 1ère personne masculin singulier |
| je m'étais indignée | indicatif plus-que-parfait 1ère personne féminin singulier |
| tu t'étais indigné | indicatif plus-que-parfait 2ème personne masculin singulier |
| tu t'étais indignée | indicatif plus-que-parfait 2ème personne féminin singulier |
| il s'était indigné | indicatif plus-que-parfait 3ème personne masculin singulier |
| elle s'était indignée | indicatif plus-que-parfait 3ème personne féminin singulier |
| on s'était indigné | indicatif plus-que-parfait 3ème personne singulier impersonnel masculin |
| on s'était indignée | indicatif plus-que-parfait 3ème personne singulier impersonnel féminin |
| nous nous étions indignés | indicatif plus-que-parfait 1ère personne masculin pluriel |
| nous nous étions indignées | indicatif plus-que-parfait 1ère personne féminin pluriel |
| vous vous étiez indigné | indicatif plus-que-parfait 2ème personne masculin singulier |
| vous vous étiez indignée | indicatif plus-que-parfait 2ème personne féminin singulier |
| vous vous étiez indignés | indicatif plus-que-parfait 2ème personne masculin pluriel |
| vous vous étiez indignées | indicatif plus-que-parfait 2ème personne féminin pluriel |
| ils s'étaient indignés | indicatif plus-que-parfait 3ème personne masculin pluriel |
| elles s'étaient indignées | indicatif plus-que-parfait 3ème personne féminin pluriel |
| je me fus indigné | indicatif passé antérieur 1ère personne masculin singulier |
| je me fus indignée | indicatif passé antérieur 1ère personne féminin singulier |
| tu te fus indigné | indicatif passé antérieur 2ème personne masculin singulier |
| tu te fus indignée | indicatif passé antérieur 2ème personne féminin singulier |
| il se fut indigné | indicatif passé antérieur 3ème personne masculin singulier |
| elle se fut indignée | indicatif passé antérieur 3ème personne féminin singulier |
| on se fut indigné | indicatif passé antérieur 3ème personne singulier impersonnel masculin |
| on se fut indignée | indicatif passé antérieur 3ème personne singulier impersonnel féminin |
| nous nous fûmes indignés | indicatif passé antérieur 1ère personne masculin pluriel |
| nous nous fûmes indignées | indicatif passé antérieur 1ère personne féminin pluriel |
| vous vous fûtes indigné | indicatif passé antérieur 2ème personne masculin singulier |
| vous vous fûtes indignée | indicatif passé antérieur 2ème personne féminin singulier |
| vous vous fûtes indignés | indicatif passé antérieur 2ème personne masculin pluriel |
| vous vous fûtes indignées | indicatif passé antérieur 2ème personne féminin pluriel |
| ils se furent indignés | indicatif passé antérieur 3ème personne masculin pluriel |
| elles se furent indignées | indicatif passé antérieur 3ème personne féminin pluriel |
| je me serai indigné | indicatif futur antérieur 1ère personne masculin singulier |
| je me serai indignée | indicatif futur antérieur 1ère personne féminin singulier |
| tu te seras indigné | indicatif futur antérieur 2ème personne masculin singulier |
| tu te seras indignée | indicatif futur antérieur 2ème personne féminin singulier |
| il se sera indigné | indicatif futur antérieur 3ème personne masculin singulier |
| elle se sera indignée | indicatif futur antérieur 3ème personne féminin singulier |
| on se sera indigné | indicatif futur antérieur 3ème personne singulier impersonnel masculin |
| on se sera indignée | indicatif futur antérieur 3ème personne singulier impersonnel féminin |
| nous nous serons indignés | indicatif futur antérieur 1ère personne masculin pluriel |
| nous nous serons indignées | indicatif futur antérieur 1ère personne féminin pluriel |
| vous vous serez indigné | indicatif futur antérieur 2ème personne masculin singulier |
| vous vous serez indignée | indicatif futur antérieur 2ème personne féminin singulier |
| vous vous serez indignés | indicatif futur antérieur 2ème personne masculin pluriel |
| vous vous serez indignées | indicatif futur antérieur 2ème personne féminin pluriel |
| ils se seront indignés | indicatif futur antérieur 3ème personne masculin pluriel |
| elles se seront indignées | indicatif futur antérieur 3ème personne féminin pluriel |
| que je m'indigne | subjonctif présent 1ère personne singulier |
| que tu t'indignes | subjonctif présent 2ème personne singulier |
| qu'il s'indigne | subjonctif présent 3ème personne masculin singulier |
| qu'elle s'indigne | subjonctif présent 3ème personne féminin singulier |
| qu'on s'indigne | subjonctif présent 3ème personne singulier impersonnel |
| que nous nous indignions | subjonctif présent 1ère personne pluriel |
| que vous vous indigniez | subjonctif présent 2ème personne pluriel |
| qu'ils s'indignent | subjonctif présent 3ème personne masculin pluriel |
| qu'elles s'indignent | subjonctif présent 3ème personne féminin pluriel |
| que je m'indignasse | subjonctif imparfait 1ère personne singulier |
| que tu t'indignasses | subjonctif imparfait 2ème personne singulier |
| qu'il s'indignât | subjonctif imparfait 3ème personne masculin singulier |
| qu'elle s'indignât | subjonctif imparfait 3ème personne féminin singulier |
| qu'on s'indignât | subjonctif imparfait 3ème personne singulier impersonnel |
| que nous nous indignassions | subjonctif imparfait 1ère personne pluriel |
| que vous vous indignassiez | subjonctif imparfait 2ème personne pluriel |
| qu'ils s'indignassent | subjonctif imparfait 3ème personne masculin pluriel |
| qu'elles s'indignassent | subjonctif imparfait 3ème personne féminin pluriel |
| que je me sois indigné | subjonctif passé 1ère personne masculin singulier |
| que je me sois indignée | subjonctif passé 1ère personne féminin singulier |
| que tu te sois indigné | subjonctif passé 2ème personne masculin singulier |
| que tu te sois indignée | subjonctif passé 2ème personne féminin singulier |
| qu'il se soit indigné | subjonctif passé 3ème personne masculin singulier |
| qu'elle se soit indignée | subjonctif passé 3ème personne féminin singulier |
| qu'on se soit indigné | subjonctif passé 3ème personne singulier impersonnel masculin |
| qu'on se soit indignée | subjonctif passé 3ème personne singulier impersonnel féminin |
| que nous nous soyons indignés | subjonctif passé 1ère personne masculin pluriel |
| que nous nous soyons indignées | subjonctif passé 1ère personne féminin pluriel |
| que vous vous soyez indigné | subjonctif passé 2ème personne masculin singulier |
| que vous vous soyez indignée | subjonctif passé 2ème personne féminin singulier |
| que vous vous soyez indignés | subjonctif passé 2ème personne masculin pluriel |
| que vous vous soyez indignées | subjonctif passé 2ème personne féminin pluriel |
| qu'ils se soient indignés | subjonctif passé 3ème personne masculin pluriel |
| qu'elles se soient indignées | subjonctif passé 3ème personne féminin pluriel |
| que je me fusse indigné | subjonctif plus-que-parfait 1ère personne masculin singulier |
| que je me fusse indignée | subjonctif plus-que-parfait 1ère personne féminin singulier |
| que tu te fusses indigné | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne masculin singulier |
| que tu te fusses indignée | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne féminin singulier |
| qu'il se fût indigné | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne masculin singulier |
| qu'elle se fût indignée | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne féminin singulier |
| qu'on se fût indigné | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne singulier impersonnel masculin |
| qu'on se fût indignée | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne singulier impersonnel féminin |
| que nous nous fussions indignés | subjonctif plus-que-parfait 1ère personne masculin pluriel |
| que nous nous fussions indignées | subjonctif plus-que-parfait 1ère personne féminin pluriel |
| que vous vous fussiez indigné | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne masculin singulier |
| que vous vous fussiez indignée | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne féminin singulier |
| que vous vous fussiez indignés | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne masculin pluriel |
| que vous vous fussiez indignées | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne féminin pluriel |
| qu'ils se fussent indignés | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne masculin pluriel |
| qu'elles se fussent indignées | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne féminin pluriel |
| je m'indignerais | conditionnel présent 1ère personne singulier |
| tu t'indignerais | conditionnel présent 2ème personne singulier |
| il s'indignerait | conditionnel présent 3ème personne masculin singulier |
| elle s'indignerait | conditionnel présent 3ème personne féminin singulier |
| on s'indignerait | conditionnel présent 3ème personne singulier impersonnel |
| nous nous indignerions | conditionnel présent 1ère personne pluriel |
| vous vous indagneriez | conditionnel présent 2ème personne pluriel |
| ils s'indigneraient | conditionnel présent 3ème personne masculin pluriel |
| elles s'indigneraient | conditionnel présent 3ème personne féminin pluriel |
| je me serais indigné | conditionnel passé 1ère personne masculin singulier |
| je me serais indignée | conditionnel passé 1ère personne féminin singulier |
| tu te serais indigné | conditionnel passé 2ème personne masculin singulier |
| tu te serais indignée | conditionnel passé 2ème personne féminin singulier |
| il se serait indigné | conditionnel passé 3ème personne masculin singulier |
| elle se serait indignée | conditionnel passé 3ème personne féminin singulier |
| on se serait indigné | conditionnel passé 3ème personne singulier impersonnel masculin |
| on se serait indignée | conditionnel passé 3ème personne singulier impersonnel féminin |
| nous nous serions indignés | conditionnel passé 1ère personne masculin pluriel |
| nous nous serions indignées | conditionnel passé 1ère personne féminin pluriel |
| vous vous seriez indigné | conditionnel passé 2ème personne masculin singulier |
| vous vous seriez indignée | conditionnel passé 2ème personne féminin singulier |
| vous vous seriez indignés | conditionnel passé 2ème personne masculin pluriel |
| vous vous seriez indignées | conditionnel passé 2ème personne féminin pluriel |
| ils se seraient indignés | conditionnel passé 3ème personne masculin pluriel |
| elles se seraient indignées | conditionnel passé 3ème personne féminin pluriel |
| indigne-toi | impératif présent 2ème personne singulier |
| indignons-nous | impératif présent 1ère personne pluriel |
| indignez-vous | impératif présent 2ème personne pluriel |
| sois indigné | impératif passé 2ème personne masculin singulier |
| sois indignée | impératif passé 2ème personne féminin singulier |
| soyons indignés | impératif passé 1ère personne masculin pluriel |
| soyons indignées | impératif passé 1ère personne féminin pluriel |
| soyez indigné | impératif passé 2ème personne masculin singulier |
| soyez indignée | impératif passé 2ème personne féminin singulier |
| soyez indignés | impératif passé 2ème personne masculin pluriel |
| soyez indignées | impératif passé 2ème personne féminin pluriel |
hi
रोष प्रकट करना
यह किसी अन्याय या अपमान पर तीव्र असंतोष और क्रोध व्यक्त करने की भावना है।
Формы (1)
| रोष प्रकट करना | lemma |
pt
Indignar
Expressar forte desaprovação ou raiva diante de uma injustiça.
Формы (1)
| Indignar | lemma |
tr
öfkelenmek
Bir duruma karşı yoğun bir kızgınlık veya öfke duymak.
Формы (1)
| öfkelenmek | lemma |
Чат словохаба — общий для всех языков
Пишите на своём языке — другие увидят перевод на свой. Сообщения проходят модерацию.
愤怒 — это слово, вокруг которого собрано всё, что с ним связано на сайте.
Здесь вы можете найти товары, услуги,
медиа (видео, аудио, текст), а также упоминания
в комментариях и статьях. Если вы хотите создать что-то своё — выберите
подходящий тип ниже. Ваш контент появится в разделе «Что есть» на этой же странице.
Что есть на сайте
Пока нет связанных полок. Скоро появятся.
Связи
Что можно создать на слово «愤怒»
Справочник-перевод
🌐 hi — रोष प्रकट करना
यह किसी अन्याय या अपमान पर तीव्र असंतोष और क्रोध व्यक्त करने की भावना है।
🌐 tr — öfkelenmek
Bir duruma karşı yoğun bir kızgınlık veya öfke duymak.
🌐 pt — Indignar
Expressar forte desaprovação ou raiva diante de uma injustiça.
🌐 de — empören
Sich zu empören bedeutet, starken Unmut oder Zorn über etwas zu empfinden.
🌐 Français — s'indigner
Éprouver ou manifester de la colère ou du mécontentement face à ce qui est perçu comme injuste ou offensant.
Примеры:
-
— Elle s'est indignée de la façon dont elle avait été traitée.
= 她对自己受到的对待感到愤慨。
-
— Il a nié l'accusation avec indignation.
= 他愤慨地否认了指控。
-
— Les ouvriers se sont indignés des nouvelles règles.
= 工人们对新规定感到愤慨。
🌐 العربية — يغضب
الشعور بالغضب أو الاستياء بسبب الظلم أو الإهانة.
Примеры:
-
— غضب من الطريقة التي عومل بها.
= 对受到的对待方式感到愤怒。
-
— نفى التهمة بغضب.
= 愤怒地否认了指控。
-
— غضب العمال من القواعد الجديدة.
= 工人们对新规定感到愤怒。
🌐 Español — indignarse
Sentir o mostrar enojo o molestia por algo considerado injusto u ofensivo.
Примеры:
-
— Se indignó por la forma en que fue tratada.
= 她对受到的对待感到愤慨。
-
— Negó la acusación indignado.
= 他愤慨地否认了指控。
-
— Los trabajadores se indignaron por las nuevas reglas.
= 工人们对新规定感到愤慨。
🌐 English — to be indignant
Feeling or showing anger or annoyance at what is perceived as unfair treatment.
Примеры:
-
— She was indignant at the way she had been treated.
= 她对受到的待遇感到愤慨。
-
— He indignantly denied the accusation.
= 他愤慨地否认了指控。
-
— The workers were indignant about the new rules.
= 工人们对新规定感到愤慨。
🌐 中文 — 愤怒
因不公正或侮辱而感到极度不满和气愤。
Примеры:
- — 他对这种不公平的待遇感到愤怒。
- — 她愤怒地驳斥了这些指控。
- — 工人们对新规定感到愤怒。
Пути
×
🔗 Связанные понятия:
кричать
возражать
прощать
чувство
обида
гнев
одобрять
ярость
справедливость
реакция
раздражение
осуждать
негодование
смиряться
равнодушие
несправедливость
протест
оскорбление
негодующий
возмутительный
агрессия
гневаться
порицание
эмоциональное состояние
фрустрация
моральное осуждение
нарушение норм
праведный гнев