rougir 🎲
Devenir rouge au visage, souvent par embarras, honte ou timidité.
Формы слова (49)
| rougir | infinitive |
| rougissant | participle present |
| rougi | participle past |
| rouge | past participle (alternate) |
| rougis | indicative present 1st person singular |
| rougis | indicative present 2nd person singular |
| rougit | indicative present 3rd person singular |
| rougissons | indicative present 1st person plural |
| rougissez | indicative present 2nd person plural |
| rougissent | indicative present 3rd person plural |
| rougissais | indicative imperfect 1st person singular |
| rougissais | indicative imperfect 2nd person singular |
| rougissait | indicative imperfect 3rd person singular |
| rougissions | indicative imperfect 1st person plural |
| rougissiez | indicative imperfect 2nd person plural |
| rougissaient | indicative imperfect 3rd person plural |
| rougis | indicative past historic 1st person singular |
| rougis | indicative past historic 2nd person singular |
| rougit | indicative past historic 3rd person singular |
| rougîmes | indicative past historic 1st person plural |
| rougîtes | indicative past historic 2nd person plural |
| rougirent | indicative past historic 3rd person plural |
| rougirai | indicative future 1st person singular |
| rougiras | indicative future 2nd person singular |
| rougira | indicative future 3rd person singular |
| rougirons | indicative future 1st person plural |
| rougirez | indicative future 2nd person plural |
| rougiront | indicative future 3rd person plural |
| rougirais | conditional present 1st person singular |
| rougirais | conditional present 2nd person singular |
| rougirait | conditional present 3rd person singular |
| rougirions | conditional present 1st person plural |
| rougiriez | conditional present 2nd person plural |
| rougiraient | conditional present 3rd person plural |
| rougisse | subjunctive present 1st person singular |
| rougisses | subjunctive present 2nd person singular |
| rougisse | subjunctive present 3rd person singular |
| rougissions | subjunctive present 1st person plural |
| rougissiez | subjunctive present 2nd person plural |
| rougissent | subjunctive present 3rd person plural |
| rougisse | subjunctive imperfect 1st person singular |
| rougisses | subjunctive imperfect 2nd person singular |
| rougît | subjunctive imperfect 3rd person singular |
| rougissions | subjunctive imperfect 1st person plural |
| rougissiez | subjunctive imperfect 2nd person plural |
| rougissent | subjunctive imperfect 3rd person plural |
| rougis | imperative present 2nd person singular |
| rougissons | imperative present 1st person plural |
| rougissez | imperative present 2nd person plural |
Переводы на другие языки
العربية
احمرّ وجهه
تحوّل لونه إلى الأحمر خجلاً أو حياءً أو غضباً.
«احمرّ وجهها عندما مدحها.»
Формы (1)
| احمرّ وجهه | lemma |
de
erröten
Erröten bezeichnet das Rotwerden des Gesichts, meist durch Scham, Verlegenheit oder starke Emotionen ausgelöst.
Формы (1)
| erröten | lemma |
English
to blush
To become red in the face, typically from embarrassment, shame, or modesty.
«She blushed when he complimented her.»
Формы (5)
| blush | lemma |
| blushes | 3rd person singular present |
| blushing | present participle |
| blushed | past tense |
| blushed | past participle |
Español
sonrojarse
Ponerse rojo el rostro, generalmente por vergüenza, timidez o emoción.
«Ella se sonrojó cuando él la elogió.»
Формы (130)
| sonrojarme | infinitivo reflexivo 1ª persona singular |
| sonrojarte | infinitivo reflexivo 2ª persona singular |
| sonrojarse | infinitivo reflexivo 3ª persona singular/plural |
| sonrojarnos | infinitivo reflexivo 1ª persona plural |
| sonrojaros | infinitivo reflexivo 2ª persona plural |
| sonrojarse | infinitivo reflexivo 3ª persona plural |
| me sonrojo | presente indicativo 1ª persona singular |
| te sonrojas | presente indicativo 2ª persona singular |
| se sonroja | presente indicativo 3ª persona singular |
| nos sonrojamos | presente indicativo 1ª persona plural |
| os sonrojáis | presente indicativo 2ª persona plural |
| se sonrojan | presente indicativo 3ª persona plural |
| me sonrojaba | pretérito imperfecto indicativo 1ª persona singular |
| te sonrojabas | pretérito imperfecto indicativo 2ª persona singular |
| se sonrojaba | pretérito imperfecto indicativo 3ª persona singular |
| nos sonrojábamos | pretérito imperfecto indicativo 1ª persona plural |
| os sonrojabais | pretérito imperfecto indicativo 2ª persona plural |
| se sonrojaban | pretérito imperfecto indicativo 3ª persona plural |
| me sonrojé | pretérito perfecto simple indicativo 1ª persona singular |
| te sonrojaste | pretérito perfecto simple indicativo 2ª persona singular |
| se sonrojó | pretérito perfecto simple indicativo 3ª persona singular |
| nos sonrojamos | pretérito perfecto simple indicativo 1ª persona plural |
| os sonrojasteis | pretérito perfecto simple indicativo 2ª persona plural |
| se sonrojaron | pretérito perfecto simple indicativo 3ª persona plural |
| me sonrojaré | futuro simple indicativo 1ª persona singular |
| te sonrojarás | futuro simple indicativo 2ª persona singular |
| se sonrojará | futuro simple indicativo 3ª persona singular |
| nos sonrojaremos | futuro simple indicativo 1ª persona plural |
| os sonrojaréis | futuro simple indicativo 2ª persona plural |
| se sonrojarán | futuro simple indicativo 3ª persona plural |
| me sonrojaría | condicional simple 1ª persona singular |
| te sonrojarías | condicional simple 2ª persona singular |
| se sonrojaría | condicional simple 3ª persona singular |
| nos sonrojaríamos | condicional simple 1ª persona plural |
| os sonrojaríais | condicional simple 2ª persona plural |
| se sonrojarían | condicional simple 3ª persona plural |
| me he sonrojado | pretérito perfecto compuesto indicativo 1ª persona singular |
| te has sonrojado | pretérito perfecto compuesto indicativo 2ª persona singular |
| se ha sonrojado | pretérito perfecto compuesto indicativo 3ª persona singular |
| nos hemos sonrojado | pretérito perfecto compuesto indicativo 1ª persona plural |
| os habéis sonrojado | pretérito perfecto compuesto indicativo 2ª persona plural |
| se han sonrojado | pretérito perfecto compuesto indicativo 3ª persona plural |
| me había sonrojado | pretérito pluscuamperfecto indicativo 1ª persona singular |
| te habías sonrojado | pretérito pluscuamperfecto indicativo 2ª persona singular |
| se había sonrojado | pretérito pluscuamperfecto indicativo 3ª persona singular |
| nos habíamos sonrojado | pretérito pluscuamperfecto indicativo 1ª persona plural |
| os habíais sonrojado | pretérito pluscuamperfecto indicativo 2ª persona plural |
| se habían sonrojado | pretérito pluscuamperfecto indicativo 3ª persona plural |
| me hube sonrojado | pretérito anterior indicativo 1ª persona singular |
| te hubiste sonrojado | pretérito anterior indicativo 2ª persona singular |
| se hubo sonrojado | pretérito anterior indicativo 3ª persona singular |
| nos hubimos sonrojado | pretérito anterior indicativo 1ª persona plural |
| os hubisteis sonrojado | pretérito anterior indicativo 2ª persona plural |
| se hubieron sonrojado | pretérito anterior indicativo 3ª persona plural |
| me habré sonrojado | futuro perfecto indicativo 1ª persona singular |
| te habrás sonrojado | futuro perfecto indicativo 2ª persona singular |
| se habrá sonrojado | futuro perfecto indicativo 3ª persona singular |
| nos habremos sonrojado | futuro perfecto indicativo 1ª persona plural |
| os habréis sonrojado | futuro perfecto indicativo 2ª persona plural |
| se habrán sonrojado | futuro perfecto indicativo 3ª persona plural |
| me habría sonrojado | condicional compuesto 1ª persona singular |
| te habrías sonrojado | condicional compuesto 2ª persona singular |
| se habría sonrojado | condicional compuesto 3ª persona singular |
| nos habríamos sonrojado | condicional compuesto 1ª persona plural |
| os habríais sonrojado | condicional compuesto 2ª persona plural |
| se habrían sonrojado | condicional compuesto 3ª persona plural |
| me sonroje | presente subjuntivo 1ª persona singular |
| te sonrojes | presente subjuntivo 2ª persona singular |
| se sonroje | presente subjuntivo 3ª persona singular |
| nos sonrojemos | presente subjuntivo 1ª persona plural |
| os sonrojéis | presente subjuntivo 2ª persona plural |
| se sonrojen | presente subjuntivo 3ª persona plural |
| me sonrojara | pretérito imperfecto subjuntivo 1ª persona singular |
| te sonrojaras | pretérito imperfecto subjuntivo 2ª persona singular |
| se sonrojara | pretérito imperfecto subjuntivo 3ª persona singular |
| nos sonrojáramos | pretérito imperfecto subjuntivo 1ª persona plural |
| os sonrojarais | pretérito imperfecto subjuntivo 2ª persona plural |
| se sonrojaran | pretérito imperfecto subjuntivo 3ª persona plural |
| me sonrojase | pretérito imperfecto subjuntivo 1ª persona singular |
| te sonrojases | pretérito imperfecto subjuntivo 2ª persona singular |
| se sonrojase | pretérito imperfecto subjuntivo 3ª persona singular |
| nos sonrojásemos | pretérito imperfecto subjuntivo 1ª persona plural |
| os sonrojaseis | pretérito imperfecto subjuntivo 2ª persona plural |
| se sonrojasen | pretérito imperfecto subjuntivo 3ª persona plural |
| me sonrojare | futuro subjuntivo 1ª persona singular |
| te sonrojares | futuro subjuntivo 2ª persona singular |
| se sonrojare | futuro subjuntivo 3ª persona singular |
| nos sonrojáremos | futuro subjuntivo 1ª persona plural |
| os sonrojareis | futuro subjuntivo 2ª persona plural |
| se sonrojaren | futuro subjuntivo 3ª persona plural |
| me haya sonrojado | pretérito perfecto subjuntivo 1ª persona singular |
| te hayas sonrojado | pretérito perfecto subjuntivo 2ª persona singular |
| se haya sonrojado | pretérito perfecto subjuntivo 3ª persona singular |
| nos hayamos sonrojado | pretérito perfecto subjuntivo 1ª persona plural |
| os hayáis sonrojado | pretérito perfecto subjuntivo 2ª persona plural |
| se hayan sonrojado | pretérito perfecto subjuntivo 3ª persona plural |
| me hubiera sonrojado | pretérito pluscuamperfecto subjuntivo 1ª persona singular |
| te hubieras sonrojado | pretérito pluscuamperfecto subjuntivo 2ª persona singular |
| se hubiera sonrojado | pretérito pluscuamperfecto subjuntivo 3ª persona singular |
| nos hubiéramos sonrojado | pretérito pluscuamperfecto subjuntivo 1ª persona plural |
| os hubierais sonrojado | pretérito pluscuamperfecto subjuntivo 2ª persona plural |
| se hubieran sonrojado | pretérito pluscuamperfecto subjuntivo 3ª persona plural |
| me hubiese sonrojado | pretérito pluscuamperfecto subjuntivo 1ª persona singular |
| te hubieses sonrojado | pretérito pluscuamperfecto subjuntivo 2ª persona singular |
| se hubiese sonrojado | pretérito pluscuamperfecto subjuntivo 3ª persona singular |
| nos hubiésemos sonrojado | pretérito pluscuamperfecto subjuntivo 1ª persona plural |
| os hubieseis sonrojado | pretérito pluscuamperfecto subjuntivo 2ª persona plural |
| se hubiesen sonrojado | pretérito pluscuamperfecto subjuntivo 3ª persona plural |
| me hubiere sonrojado | futuro perfecto subjuntivo 1ª persona singular |
| te hubieres sonrojado | futuro perfecto subjuntivo 2ª persona singular |
| se hubiere sonrojado | futuro perfecto subjuntivo 3ª persona singular |
| nos hubiéremos sonrojado | futuro perfecto subjuntivo 1ª persona plural |
| os hubiereis sonrojado | futuro perfecto subjuntivo 2ª persona plural |
| se hubieren sonrojado | futuro perfecto subjuntivo 3ª persona plural |
| sonrójate | imperativo afirmativo 2ª persona singular |
| sonrójese | imperativo afirmativo 3ª persona singular |
| sonrojémonos | imperativo afirmativo 1ª persona plural |
| sonrojaos | imperativo afirmativo 2ª persona plural |
| sonrójense | imperativo afirmativo 3ª persona plural |
| no te sonrojes | imperativo negativo 2ª persona singular |
| no se sonroje | imperativo negativo 3ª persona singular |
| no nos sonrojemos | imperativo negativo 1ª persona plural |
| no os sonrojéis | imperativo negativo 2ª persona plural |
| no se sonrojen | imperativo negativo 3ª persona plural |
| sonrojándose | gerundio |
| habiéndose sonrojado | gerundio compuesto |
| sonrojado | participio masculino singular |
| sonrojada | participio femenino singular |
| sonrojados | participio masculino plural |
| sonrojadas | participio femenino plural |
hi
लाल हो जाना
किसी के चेहरे का शर्म या झिझक से लाल पड़ जाना।
Формы (1)
| लाल हो जाना | lemma |
pt
corar
Ficar vermelho no rosto, geralmente por vergonha ou emoção.
Формы (1)
| corar | lemma |
tr
kızarmak
Yüzün utanç, öfke veya heyecan nedeniyle kızarması durumu.
Формы (1)
| kızarmak | lemma |
中文
脸红
因害羞、羞愧或激动而面部变红。
«她听到表扬后脸红了。»
Формы (1)
| 脸红 | lemma |
Чат словохаба — общий для всех языков
Пишите на своём языке — другие увидят перевод на свой. Сообщения проходят модерацию.
rougir — это слово, вокруг которого собрано всё, что с ним связано на сайте.
Здесь вы можете найти товары, услуги,
медиа (видео, аудио, текст), а также упоминания
в комментариях и статьях. Если вы хотите создать что-то своё — выберите
подходящий тип ниже. Ваш контент появится в разделе «Что есть» на этой же странице.
Что есть на сайте
Пока нет связанных полок. Скоро появятся.
Связи
Что можно создать на слово «rougir»
Справочник-перевод
🌐 de — erröten
Erröten bezeichnet das Rotwerden des Gesichts, meist durch Scham, Verlegenheit oder starke Emotionen ausgelöst.
🌐 pt — corar
Ficar vermelho no rosto, geralmente por vergonha ou emoção.
🌐 tr — kızarmak
Yüzün utanç, öfke veya heyecan nedeniyle kızarması durumu.
🌐 hi — लाल हो जाना
किसी के चेहरे का शर्म या झिझक से लाल पड़ जाना।
🌐 Español — sonrojarse
Ponerse rojo el rostro, generalmente por vergüenza, timidez o emoción.
Примеры:
-
— Ella se sonrojó cuando él la elogió.
= Elle rougit lorsqu'il la complimenta.
-
— Él se sonrojó de vergüenza tras darse cuenta de su error.
= Il rougit de honte après avoir réalisé son erreur.
-
— La niña se sonrojó y apartó la mirada.
= La fille rougit et détourna le regard.
🌐 中文 — 脸红
因害羞、羞愧或激动而面部变红。
Примеры:
-
— 她听到表扬后脸红了。
= Elle a rougi en entendant les éloges.
-
— 他因羞愧而脸红。
= Il a rougi de honte.
-
— 小女孩脸红着低下了头。
= La petite fille a rougi et baissé la tête.
🌐 العربية — احمرّ وجهه
تحوّل لونه إلى الأحمر خجلاً أو حياءً أو غضباً.
Примеры:
-
— احمرّ وجهها عندما مدحها.
= Son visage rougit lorsqu'elle fut complimentée.
-
— احمرّ وجهه من الخجل بعد أن أدرك خطأه.
= Son visage rougit de honte après qu'il eut compris son erreur.
-
— احمرّ وجه الفتاة ونظرت بعيداً.
= Le visage de la jeune fille rougit et elle détourna le regard.
🌐 English — to blush
To become red in the face, typically from embarrassment, shame, or modesty.
Примеры:
-
— She blushed when he complimented her.
= Elle rougit lorsqu'il lui fit un compliment.
-
— He blushed with shame after realizing his mistake.
= Il rougit de honte après avoir réalisé son erreur.
-
— The girl blushed and looked away.
= La fille rougit et détourna le regard.
🌐 Français — rougir
Devenir rouge au visage, souvent par embarras, honte ou timidité.
Примеры:
- — Elle a rougi quand il l'a complimentée.
- — Il a rougi de honte après avoir réalisé son erreur.
- — La fille a rougi et a détourné le regard.
Пути
×
🔗 Связанные понятия:
лицо
красный
смех
волнение
кожа
покраснеть
мороз
жара
побледнеть
гнев
краснеть
стыд
смущение
побелеть
румянец
неловкость
лихорадка
порозоветь
побагроветь
зардеться
алкоголь
краснота
вспыхнуть
гиперемия
зарумяниться
покраснение
эритема
физическая нагрузка
стать красным
вазодилатация
прилив крови
капилляры
щеки
кровеносные сосуды
измениться в цвете