embrouiller 🎲

Rendre quelqu'un incapable de penser clairement ou rendre quelque chose difficile à comprendre.

Формы слова (51)
embrouiller infinitive
embrouillant present participle
embrouillé past participle masculine singular
embrouillée past participle feminine singular
embrouillés past participle masculine plural
embrouillées past participle feminine plural
embrouille indicative present 1st person singular
embrouilles indicative present 2nd person singular
embrouille indicative present 3rd person singular
embrouillons indicative present 1st person plural
embrouillez indicative present 2nd person plural
embrouillent indicative present 3rd person plural
embrouillais indicative imperfect 1st person singular
embrouillais indicative imperfect 2nd person singular
embrouillait indicative imperfect 3rd person singular
embrouillions indicative imperfect 1st person plural
embrouilliez indicative imperfect 2nd person plural
embrouillaient indicative imperfect 3rd person plural
embrouillai indicative past historic 1st person singular
embrouillas indicative past historic 2nd person singular
embrouilla indicative past historic 3rd person singular
embrouillâmes indicative past historic 1st person plural
embrouillâtes indicative past historic 2nd person plural
embrouillèrent indicative past historic 3rd person plural
embrouillerai indicative future 1st person singular
embrouilleras indicative future 2nd person singular
embrouillera indicative future 3rd person singular
embrouillerons indicative future 1st person plural
embrouillerez indicative future 2nd person plural
embrouilleront indicative future 3rd person plural
embrouillerais conditional present 1st person singular
embrouillerais conditional present 2nd person singular
embrouillerait conditional present 3rd person singular
embrouillerions conditional present 1st person plural
embrouilleriez conditional present 2nd person plural
embrouilleraient conditional present 3rd person plural
embrouille subjunctive present 1st person singular
embrouilles subjunctive present 2nd person singular
embrouille subjunctive present 3rd person singular
embrouillions subjunctive present 1st person plural
embrouilliez subjunctive present 2nd person plural
embrouillent subjunctive present 3rd person plural
embrouillasse subjunctive imperfect 1st person singular
embrouillasses subjunctive imperfect 2nd person singular
embrouillât subjunctive imperfect 3rd person singular
embrouillassions subjunctive imperfect 1st person plural
embrouillassiez subjunctive imperfect 2nd person plural
embrouillassent subjunctive imperfect 3rd person plural
embrouille imperative 2nd person singular
embrouillons imperative 1st person plural
embrouillez imperative 2nd person plural
Переводы на другие языки
العربية
يربك
جعل شخص ما غير قادر على التفكير بوضوح أو جعل شيء ما صعب الفهم.
«تم تصميم التعليمات لإرباك المستخدم.»
Формы (43)
يُرْبِكُ lemma/imperfect indicative 3ms
يُرْبِكَ imperfect subjunctive 3ms
يُرْبِكُ imperfect indicative 3ms (passive)
يُرْبَكَ imperfect subjunctive 3ms (passive)
يُرْبِكُوا imperfect plural 3m
يُرْبِكْنَ imperfect plural 3f
تُرْبِكُ imperfect indicative 2ms/3fs
تُرْبِكَ imperfect subjunctive 2ms/3fs
تُرْبِكُ imperfect indicative 2ms/3fs (passive)
تُرْبَكَ imperfect subjunctive 2ms/3fs (passive)
تُرْبِكُونَ imperfect plural 2m
تُرْبِكْنَ imperfect plural 2f/3f
أُرْبِكُ imperfect indicative 1s
أُرْبِكَ imperfect subjunctive 1s
أُرْبِكُ imperfect indicative 1s (passive)
أُرْبَكَ imperfect subjunctive 1s (passive)
نُرْبِكُ imperfect indicative 1p
نُرْبِكَ imperfect subjunctive 1p
نُرْبِكُ imperfect indicative 1p (passive)
نُرْبَكَ imperfect subjunctive 1p (passive)
أَرْبِكْ imperative 2ms
أَرْبِكَا imperative 2md
أَرْبِكُوا imperative 2mp
أَرْبِكِي imperative 2fs
أَرْبِكْنَ imperative 2fp
مُرْبِكٌ active participle nominative ms
مُرْبِكًا active participle accusative ms
مُرْبِكٍ active participle genitive ms
مُرْبِكَتَانِ active participle nominative fd
مُرْبِكَتَيْنِ active participle accusative/genitive fd
مُرْبِكُونَ active participle nominative mp
مُرْبِكِينَ active participle accusative/genitive mp
مُرْبِكَاتٌ active participle nominative fp
مُرْبِكَاتٍ active participle accusative/genitive fp
مُرْبَكٌ passive participle nominative ms
مُرْبَكًا passive participle accusative ms
مُرْبَكٍ passive participle genitive ms
مُرْبَكَتَانِ passive participle nominative fd
مُرْبَكَتَيْنِ passive participle accusative/genitive fd
مُرْبَكُونَ passive participle nominative mp
مُرْبَكِينَ passive participle accusative/genitive mp
مُرْبَكَاتٌ passive participle nominative fp
مُرْبَكَاتٍ passive participle accusative/genitive fp
English
confuse
To make someone unable to think clearly or to make something difficult to understand.
«The instructions were designed to confuse the user.»
Формы (5)
confuse lemma
confuses 3rd person singular present
confusing present participle
confused past tense
confused past participle
Español
confundir
Hacer que alguien no pueda pensar con claridad o hacer que algo sea difícil de entender.
«Las instrucciones fueron diseñadas para confundir al usuario.»
Формы (60)
confundiendo gerundio
confundido participio (masculino singular)
confundida participio (femenino singular)
confundidos participio (masculino plural)
confundidas participio (femenino plural)
confundo presente de indicativo, 1ª persona singular
confundes presente de indicativo, 2ª persona singular
confunde presente de indicativo, 3ª persona singular
confundimos presente de indicativo, 1ª persona plural
confundís presente de indicativo, 2ª persona plural
confunden presente de indicativo, 3ª persona plural
confundía pretérito imperfecto de indicativo, 1ª persona singular
confundías pretérito imperfecto de indicativo, 2ª persona singular
confundíamos pretérito imperfecto de indicativo, 1ª persona plural
confundíais pretérito imperfecto de indicativo, 2ª persona plural
confundían pretérito imperfecto de indicativo, 3ª persona plural
confundí pretérito perfecto simple, 1ª persona singular
confundiste pretérito perfecto simple, 2ª persona singular
confundió pretérito perfecto simple, 3ª persona singular
confundimos pretérito perfecto simple, 1ª persona plural
confundisteis pretérito perfecto simple, 2ª persona plural
confundieron pretérito perfecto simple, 3ª persona plural
confundiré futuro de indicativo, 1ª persona singular
confundirás futuro de indicativo, 2ª persona singular
confundirá futuro de indicativo, 3ª persona singular
confundiremos futuro de indicativo, 1ª persona plural
confundiréis futuro de indicativo, 2ª persona plural
confundirán futuro de indicativo, 3ª persona plural
confundiría condicional, 1ª persona singular
confundirías condicional, 2ª persona singular
confundiríamos condicional, 1ª persona plural
confundiríais condicional, 2ª persona plural
confundirían condicional, 3ª persona plural
confunda presente de subjuntivo, 1ª persona singular
confundas presente de subjuntivo, 2ª persona singular
confundamos presente de subjuntivo, 1ª persona plural
confundáis presente de subjuntivo, 2ª persona plural
confundan presente de subjuntivo, 3ª persona plural
confundiera pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona singular
confundieras pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona singular
confundiéramos pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona plural
confundierais pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona plural
confundieran pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona plural
confundiese pretérito imperfecto de subjuntivo (variante -se), 1ª persona singular
confundieses pretérito imperfecto de subjuntivo (variante -se), 2ª persona singular
confundiese pretérito imperfecto de subjuntivo (variante -se), 3ª persona singular
confundiésemos pretérito imperfecto de subjuntivo (variante -se), 1ª persona plural
confundieseis pretérito imperfecto de subjuntivo (variante -se), 2ª persona plural
confundiesen pretérito imperfecto de subjuntivo (variante -se), 3ª persona plural
confundiere futuro de subjuntivo, 1ª persona singular
confundieres futuro de subjuntivo, 2ª persona singular
confundiéremos futuro de subjuntivo, 1ª persona plural
confundiereis futuro de subjuntivo, 2ª persona plural
confundieren futuro de subjuntivo, 3ª persona plural
confunde imperativo, 2ª persona singular
confundí imperativo, 2ª persona singular (voseo)
confundid imperativo, 2ª persona plural
confunda imperativo, 3ª persona singular
confundamos imperativo, 1ª persona plural
confundan imperativo, 3ª persona plural
Войдите, чтобы добавить личную заметку и отметить слово как «Учу» / «Изучено».
Чат словохаба — общий для всех языков
Пишите на своём языке — другие увидят перевод на свой. Сообщения проходят модерацию.
embrouiller — это слово, вокруг которого собрано всё, что с ним связано на сайте. Здесь вы можете найти товары, услуги, медиа (видео, аудио, текст), а также упоминания в комментариях и статьях. Если вы хотите создать что-то своё — выберите подходящий тип ниже. Ваш контент появится в разделе «Что есть» на этой же странице.
Что есть на сайте

Пока нет связанных полок. Скоро появятся.

Связи
Что можно создать на слово «embrouiller»
Справочник-перевод
🌐 de — verwirren

Etwas so darstellen, dass es unklar oder schwer verständlich wird.

🌐 hi — उलझाना

यह किसी को भ्रमित करने या उलझा देने की क्रिया है।

🌐 pt — Confundir

Tornar algo difícil de entender ou de seguir.

🌐 tr — kafa karıştırmak

Bir konuyu anlaşılmaz hale getirerek karşı tarafın düşünmesini zorlaştırmak.

🌐 Español — confundir

Hacer que alguien no pueda pensar con claridad o hacer que algo sea difícil de entender.

Примеры:
  • — Las instrucciones fueron diseñadas para confundir al usuario.
    = Les instructions ont été conçues pour confondre l'utilisateur.
  • — Intentó confundir el tema con detalles irrelevantes.
    = Il a tenté de brouiller le sujet avec des détails sans importance.
  • — Los trucos del mago confunden al público.
    = Les tours du magicien troublent le public.
🌐 中文 — 使困惑

使某人无法清晰思考或使某事难以理解。

Примеры:
  • — 这些指示旨在使用户困惑。
    = Ces instructions visent à troubler l'utilisateur.
  • — 他试图用无关的细节来混淆问题。
    = Il tente d'obscurcir la question avec des détails sans importance.
  • — 魔术师的把戏让观众感到困惑。
    = Les tours du magicien laissent le public perplexe.
🌐 English — confuse

To make someone unable to think clearly or to make something difficult to understand.

Примеры:
  • — The instructions were designed to confuse the user.
    = Les instructions étaient conçues pour embrouiller l'utilisateur.
  • — He tried to confuse the issue with irrelevant details.
    = Il a tenté d'embrouiller la question avec des détails sans pertinence.
  • — The magician's tricks confuse the audience.
    = Les tours du magicien déroutent le public.
🌐 العربية — يربك

جعل شخص ما غير قادر على التفكير بوضوح أو جعل شيء ما صعب الفهم.

Примеры:
  • — تم تصميم التعليمات لإرباك المستخدم.
    = Les instructions sont conçues pour embrouiller l'utilisateur.
  • — حاول إرباك القضية بتفاصيل غير ذات صلة.
    = Essayez de brouiller l'affaire avec des détails sans rapport.
  • — حيل الساحر تربك الجمهور.
    = Les ruses de l'escroc troublent le public.
🌐 Français — embrouiller

Rendre quelqu'un incapable de penser clairement ou rendre quelque chose difficile à comprendre.

Примеры:
  • — Les instructions étaient conçues pour embrouiller l'utilisateur.
  • — Il a essayé d'embrouiller la question avec des détails non pertinents.
  • — Les tours du magicien embrouillent le public.
Пути

🔙 Входит в состав / Связи: