путаться 🎲

Путаться — значит терять ясность, сбиваться с правильного порядка или логики, а также переплетаться, смешиваться с чем-либо. Может описывать как физическое переплетение, так и умственную неразбериху.

Переводы на другие языки
العربية
اِرْتَبَكَ
يعني فقدان الوضوح أو الخلط في الترتيب أو المنطق، وكذلك التشابك والاختلاط.
«أرتبك دائمًا بين هذين الاسمين.»
Формы (48)
اِرْتَبَكَ perfect/3rd person masculine singular
اِرْتَبَكَتْ perfect/3rd person feminine singular
اِرْتَبَكَتَا perfect/3rd person dual
اِرْتَبَكُوا perfect/3rd person masculine plural
اِرْتَبَكْنَ perfect/3rd person feminine plural
اِرْتَبَكْتَ perfect/2nd person masculine singular
اِرْتَبَكْتِ perfect/2nd person feminine singular
اِرْتَبَكْتُمَا perfect/2nd person dual
اِرْتَبَكْتُمْ perfect/2nd person masculine plural
اِرْتَبَكْتُنَّ perfect/2nd person feminine plural
اِرْتَبَكْتُ perfect/1st person singular
اِرْتَبَكْنَا perfect/1st person plural
يَرْتَبِكُ imperfect indicative/3rd person masculine singular
تَرْتَبِكُ imperfect indicative/3rd person feminine singular; 2nd person masculine singular
يَرْتَبِكَانِ imperfect indicative/3rd person masculine dual
تَرْتَبِكَانِ imperfect indicative/3rd person feminine dual; 2nd person dual
يَرْتَبِكُونَ imperfect indicative/3rd person masculine plural
يَرْتَبِكْنَ imperfect indicative/3rd person feminine plural
تَرْتَبِكِينَ imperfect indicative/2nd person feminine singular
تَرْتَبِكُونَ imperfect indicative/2nd person masculine plural
تَرْتَبِكْنَ imperfect indicative/2nd person feminine plural
أَرْتَبِكُ imperfect indicative/1st person singular
نَرْتَبِكُ imperfect indicative/1st person plural
يَرْتَبِكَا imperfect subjunctive/3rd person masculine dual
تَرْتَبِكَا imperfect subjunctive/3rd person feminine dual; 2nd person dual
يَرْتَبِكُوا imperfect subjunctive/3rd person masculine plural
يَرْتَبِكْنَ imperfect subjunctive/3rd person feminine plural
تَرْتَبِكِي imperfect subjunctive/2nd person feminine singular
تَرْتَبِكُوا imperfect subjunctive/2nd person masculine plural
تَرْتَبِكْنَ imperfect subjunctive/2nd person feminine plural
أَرْتَبِكَ imperfect subjunctive/1st person singular
نَرْتَبِكَ imperfect subjunctive/1st person plural
يَرْتَبِكْ imperfect jussive/3rd person masculine singular
تَرْتَبِكْ imperfect jussive/3rd person feminine singular; 2nd person masculine singular
يَرْتَبِكَا imperfect jussive/3rd person masculine dual
تَرْتَبِكَا imperfect jussive/3rd person feminine dual; 2nd person dual
يَرْتَبِكُوا imperfect jussive/3rd person masculine plural
يَرْتَبِكْنَ imperfect jussive/3rd person feminine plural
تَرْتَبِكِي imperfect jussive/2nd person feminine singular
تَرْتَبِكُوا imperfect jussive/2nd person masculine plural
تَرْتَبِكْنَ imperfect jussive/2nd person feminine plural
أَرْتَبِكْ imperfect jussive/1st person singular
نَرْتَبِكْ imperfect jussive/1st person plural
اِرْتَبِكْ imperative/2nd person masculine singular
اِرْتَبِكِي imperative/2nd person feminine singular
اِرْتَبِكَا imperative/2nd person dual
اِرْتَبِكُوا imperative/2nd person masculine plural
اِرْتَبِكْنَ imperative/2nd person feminine plural
de
sich verheddern
Sich verheddern bedeutet, in einen verworrenen oder unklaren Zustand zu geraten.
Формы (93)
sich verheddern lemma/Infinitiv
sich verheddernd Partizip I
verheddert Partizip II
sich verheddert Partizip II reflexiv
verheddere dich Imperativ 2. Person Singular
verheddre dich Imperativ 2. Person Singular Variante
verheddert euch Imperativ 2. Person Plural
verheddern Sie sich Imperativ Höflichkeitsform
ich verheddere mich Präsens Indikativ 1. Person Singular
ich verheddre mich Präsens Indikativ 1. Person Singular Variante
du verhedderst dich Präsens Indikativ 2. Person Singular
er/sie/es verheddert sich Präsens Indikativ 3. Person Singular
wir verheddern uns Präsens Indikativ 1. Person Plural
ihr verheddert euch Präsens Indikativ 2. Person Plural
sie/Sie verheddern sich Präsens Indikativ 3. Person Plural/Höflichkeitsform
ich verheddere mich Präsens Konjunktiv I 1. Person Singular
du verhedderest dich Präsens Konjunktiv I 2. Person Singular
er/sie/es verheddere sich Präsens Konjunktiv I 3. Person Singular
wir verheddern uns Präsens Konjunktiv I 1. Person Plural
ihr verheddert euch Präsens Konjunktiv I 2. Person Plural
sie/Sie verheddern sich Präsens Konjunktiv I 3. Person Plural/Höflichkeitsform
ich verhedderte mich Präteritum Indikativ 1. Person Singular
du verheddertest dich Präteritum Indikativ 2. Person Singular
er/sie/es verhedderte sich Präteritum Indikativ 3. Person Singular
wir verhedderten uns Präteritum Indikativ 1. Person Plural
ihr verheddertet euch Präteritum Indikativ 2. Person Plural
sie/Sie verhedderten sich Präteritum Indikativ 3. Person Plural/Höflichkeitsform
ich verhedderte mich Präteritum Konjunktiv II 1. Person Singular
du verheddertest dich Präteritum Konjunktiv II 2. Person Singular
er/sie/es verhedderte sich Präteritum Konjunktiv II 3. Person Singular
wir verhedderten uns Präteritum Konjunktiv II 1. Person Plural
ihr verheddertet euch Präteritum Konjunktiv II 2. Person Plural
sie/Sie verhedderten sich Präteritum Konjunktiv II 3. Person Plural/Höflichkeitsform
ich habe mich verheddert Perfekt Indikativ 1. Person Singular
du hast dich verheddert Perfekt Indikativ 2. Person Singular
er/sie/es hat sich verheddert Perfekt Indikativ 3. Person Singular
wir haben uns verheddert Perfekt Indikativ 1. Person Plural
ihr habt euch verheddert Perfekt Indikativ 2. Person Plural
sie/Sie haben sich verheddert Perfekt Indikativ 3. Person Plural/Höflichkeitsform
ich habe mich verheddert Perfekt Konjunktiv I 1. Person Singular
du habest dich verheddert Perfekt Konjunktiv I 2. Person Singular
er/sie/es habe sich verheddert Perfekt Konjunktiv I 3. Person Singular
wir haben uns verheddert Perfekt Konjunktiv I 1. Person Plural
ihr habet euch verheddert Perfekt Konjunktiv I 2. Person Plural
sie/Sie haben sich verheddert Perfekt Konjunktiv I 3. Person Plural/Höflichkeitsform
ich hatte mich verheddert Plusquamperfekt Indikativ 1. Person Singular
du hattest dich verheddert Plusquamperfekt Indikativ 2. Person Singular
er/sie/es hatte sich verheddert Plusquamperfekt Indikativ 3. Person Singular
wir hatten uns verheddert Plusquamperfekt Indikativ 1. Person Plural
ihr hattet euch verheddert Plusquamperfekt Indikativ 2. Person Plural
sie/Sie hatten sich verheddert Plusquamperfekt Indikativ 3. Person Plural/Höflichkeitsform
ich hätte mich verheddert Plusquamperfekt Konjunktiv II 1. Person Singular
du hättest dich verheddert Plusquamperfekt Konjunktiv II 2. Person Singular
er/sie/es hätte sich verheddert Plusquamperfekt Konjunktiv II 3. Person Singular
wir hätten uns verheddert Plusquamperfekt Konjunktiv II 1. Person Plural
ihr hättet euch verheddert Plusquamperfekt Konjunktiv II 2. Person Plural
sie/Sie hätten sich verheddert Plusquamperfekt Konjunktiv II 3. Person Plural/Höflichkeitsform
ich werde mich verheddern Futur I Indikativ 1. Person Singular
du wirst dich verheddern Futur I Indikativ 2. Person Singular
er/sie/es wird sich verheddern Futur I Indikativ 3. Person Singular
wir werden uns verheddern Futur I Indikativ 1. Person Plural
ihr werdet euch verheddern Futur I Indikativ 2. Person Plural
sie/Sie werden sich verheddern Futur I Indikativ 3. Person Plural/Höflichkeitsform
ich werde mich verheddern Futur I Konjunktiv I 1. Person Singular
du werdest dich verheddern Futur I Konjunktiv I 2. Person Singular
er/sie/es werde sich verheddern Futur I Konjunktiv I 3. Person Singular
wir werden uns verheddern Futur I Konjunktiv I 1. Person Plural
ihr werdet euch verheddern Futur I Konjunktiv I 2. Person Plural
sie/Sie werden sich verheddern Futur I Konjunktiv I 3. Person Plural/Höflichkeitsform
ich würde mich verheddern Futur I Konjunktiv II 1. Person Singular
du würdest dich verheddern Futur I Konjunktiv II 2. Person Singular
er/sie/es würde sich verheddern Futur I Konjunktiv II 3. Person Singular
wir würden uns verheddern Futur I Konjunktiv II 1. Person Plural
ihr würdet euch verheddern Futur I Konjunktiv II 2. Person Plural
sie/Sie würden sich verheddern Futur I Konjunktiv II 3. Person Plural/Höflichkeitsform
ich werde mich verheddert haben Futur II Indikativ 1. Person Singular
du wirst dich verheddert haben Futur II Indikativ 2. Person Singular
er/sie/es wird sich verheddert haben Futur II Indikativ 3. Person Singular
wir werden uns verheddert haben Futur II Indikativ 1. Person Plural
ihr werdet euch verheddert haben Futur II Indikativ 2. Person Plural
sie/Sie werden sich verheddert haben Futur II Indikativ 3. Person Plural/Höflichkeitsform
ich werde mich verheddert haben Futur II Konjunktiv I 1. Person Singular
du werdest dich verheddert haben Futur II Konjunktiv I 2. Person Singular
er/sie/es werde sich verheddert haben Futur II Konjunktiv I 3. Person Singular
wir werden uns verheddert haben Futur II Konjunktiv I 1. Person Plural
ihr werdet euch verheddert haben Futur II Konjunktiv I 2. Person Plural
sie/Sie werden sich verheddert haben Futur II Konjunktiv I 3. Person Plural/Höflichkeitsform
ich würde mich verheddert haben Futur II Konjunktiv II 1. Person Singular
du würdest dich verheddert haben Futur II Konjunktiv II 2. Person Singular
er/sie/es würde sich verheddert haben Futur II Konjunktiv II 3. Person Singular
wir würden uns verheddert haben Futur II Konjunktiv II 1. Person Plural
ihr würdet euch verheddert haben Futur II Konjunktiv II 2. Person Plural
sie/Sie würden sich verheddert haben Futur II Konjunktiv II 3. Person Plural/Höflichkeitsform
English
to get confused
To become unable to think clearly or to mix up things; also to become tangled or intertwined.
«I always get confused with these two names.»
Формы (5)
get confused lemma
gets confused 3rd person singular present
getting confused present participle
got confused past tense
got confused past participle
Español
confundirse
Perder claridad, equivocarse en el orden o la lógica; también enredarse o mezclarse.
«Siempre me confundo con estos dos nombres.»
Формы (121)
confundirse lemma/infinitivo
confundirme infinitivo+pronombre 1ª persona singular
confundirte infinitivo+pronombre 2ª persona singular
confundirse infinitivo+pronombre 3ª persona singular/plural
confundirnos infinitivo+pronombre 1ª persona plural
confundiros infinitivo+pronombre 2ª persona plural
confundiéndose gerundio+pronombre 3ª persona
confundiéndome gerundio+pronombre 1ª persona singular
confundiéndote gerundio+pronombre 2ª persona singular
confundiéndonos gerundio+pronombre 1ª persona plural
confundiéndoos gerundio+pronombre 2ª persona plural
confundido participio masculino singular
confundida participio femenino singular
confundidos participio masculino plural
confundidas participio femenino plural
me confundo presente indicativo 1ª persona singular
te confundes presente indicativo 2ª persona singular
se confunde presente indicativo 3ª persona singular
nos confundimos presente indicativo 1ª persona plural
os confundís presente indicativo 2ª persona plural
se confunden presente indicativo 3ª persona plural
me confundía pretérito imperfecto indicativo 1ª persona singular
te confundías pretérito imperfecto indicativo 2ª persona singular
se confundía pretérito imperfecto indicativo 3ª persona singular
nos confundíamos pretérito imperfecto indicativo 1ª persona plural
os confundíais pretérito imperfecto indicativo 2ª persona plural
se confundían pretérito imperfecto indicativo 3ª persona plural
me confundí pretérito perfecto simple indicativo 1ª persona singular
te confundiste pretérito perfecto simple indicativo 2ª persona singular
se confundió pretérito perfecto simple indicativo 3ª persona singular
nos confundimos pretérito perfecto simple indicativo 1ª persona plural
os confundisteis pretérito perfecto simple indicativo 2ª persona plural
se confundieron pretérito perfecto simple indicativo 3ª persona plural
me confundiré futuro indicativo 1ª persona singular
te confundirás futuro indicativo 2ª persona singular
se confundirá futuro indicativo 3ª persona singular
nos confundiremos futuro indicativo 1ª persona plural
os confundiréis futuro indicativo 2ª persona plural
se confundirán futuro indicativo 3ª persona plural
me confundiría condicional indicativo 1ª persona singular
te confundirías condicional indicativo 2ª persona singular
se confundiría condicional indicativo 3ª persona singular
nos confundiríamos condicional indicativo 1ª persona plural
os confundiríais condicional indicativo 2ª persona plural
se confundirían condicional indicativo 3ª persona plural
me he confundido pretérito perfecto compuesto 1ª persona singular
te has confundido pretérito perfecto compuesto 2ª persona singular
se ha confundido pretérito perfecto compuesto 3ª persona singular
nos hemos confundido pretérito perfecto compuesto 1ª persona plural
os habéis confundido pretérito perfecto compuesto 2ª persona plural
se han confundido pretérito perfecto compuesto 3ª persona plural
me había confundido pluscuamperfecto 1ª persona singular
te habías confundido pluscuamperfecto 2ª persona singular
se había confundido pluscuamperfecto 3ª persona singular
nos habíamos confundido pluscuamperfecto 1ª persona plural
os habíais confundido pluscuamperfecto 2ª persona plural
se habían confundido pluscuamperfecto 3ª persona plural
me hube confundido pretérito anterior 1ª persona singular
te hubiste confundido pretérito anterior 2ª persona singular
se hubo confundido pretérito anterior 3ª persona singular
nos hubimos confundido pretérito anterior 1ª persona plural
os hubisteis confundido pretérito anterior 2ª persona plural
se hubieron confundido pretérito anterior 3ª persona plural
me habré confundido futuro perfecto 1ª persona singular
te habrás confundido futuro perfecto 2ª persona singular
se habrá confundido futuro perfecto 3ª persona singular
nos habremos confundido futuro perfecto 1ª persona plural
os habréis confundido futuro perfecto 2ª persona plural
se habrán confundido futuro perfecto 3ª persona plural
me habría confundido condicional perfecto 1ª persona singular
te habrías confundido condicional perfecto 2ª persona singular
se habría confundido condicional perfecto 3ª persona singular
nos habríamos confundido condicional perfecto 1ª persona plural
os habríais confundido condicional perfecto 2ª persona plural
se habrían confundido condicional perfecto 3ª persona plural
me confunda presente subjuntivo 1ª persona singular
te confundas presente subjuntivo 2ª persona singular
se confunda presente subjuntivo 3ª persona singular
nos confundamos presente subjuntivo 1ª persona plural
os confundáis presente subjuntivo 2ª persona plural
se confundan presente subjuntivo 3ª persona plural
me confundiera imperfecto subjuntivo 1ª persona singular
te confundieras imperfecto subjuntivo 2ª persona singular
se confundiera imperfecto subjuntivo 3ª persona singular
nos confundiéramos imperfecto subjuntivo 1ª persona plural
os confundierais imperfecto subjuntivo 2ª persona plural
se confundieran imperfecto subjuntivo 3ª persona plural
me confundiese imperfecto subjuntivo alternativo 1ª persona singular
te confundieses imperfecto subjuntivo alternativo 2ª persona singular
se confundiese imperfecto subjuntivo alternativo 3ª persona singular
nos confundiésemos imperfecto subjuntivo alternativo 1ª persona plural
os confundieseis imperfecto subjuntivo alternativo 2ª persona plural
se confundiesen imperfecto subjuntivo alternativo 3ª persona plural
me haya confundido pretérito perfecto subjuntivo 1ª persona singular
te hayas confundido pretérito perfecto subjuntivo 2ª persona singular
se haya confundido pretérito perfecto subjuntivo 3ª persona singular
nos hayamos confundido pretérito perfecto subjuntivo 1ª persona plural
os hayáis confundido pretérito perfecto subjuntivo 2ª persona plural
se hayan confundido pretérito perfecto subjuntivo 3ª persona plural
me hubiera confundido pluscuamperfecto subjuntivo 1ª persona singular
te hubieras confundido pluscuamperfecto subjuntivo 2ª persona singular
se hubiera confundido pluscuamperfecto subjuntivo 3ª persona singular
nos hubiéramos confundido pluscuamperfecto subjuntivo 1ª persona plural
os hubierais confundido pluscuamperfecto subjuntivo 2ª persona plural
se hubieran confundido pluscuamperfecto subjuntivo 3ª persona plural
me hubiese confundido pluscuamperfecto subjuntivo alternativo 1ª persona singular
te hubieses confundido pluscuamperfecto subjuntivo alternativo 2ª persona singular
se hubiese confundido pluscuamperfecto subjuntivo alternativo 3ª persona singular
nos hubiésemos confundido pluscuamperfecto subjuntivo alternativo 1ª persona plural
os hubieseis confundido pluscuamperfecto subjuntivo alternativo 2ª persona plural
se hubiesen confundido pluscuamperfecto subjuntivo alternativo 3ª persona plural
confúndete imperativo afirmativo 2ª persona singular
confúndase imperativo afirmativo 3ª persona singular
confundámonos imperativo afirmativo 1ª persona plural
confundíos imperativo afirmativo 2ª persona plural
confúndanme imperativo afirmativo 3ª persona plural (con pronombre)
no te confundas imperativo negativo 2ª persona singular
no se confunda imperativo negativo 3ª persona singular
no nos confundamos imperativo negativo 1ª persona plural
no os confundáis imperativo negativo 2ª persona plural
no se confundan imperativo negativo 3ª persona plural
Français
se confondre
Perdre la clarté, s'embrouiller dans l'ordre ou la logique ; aussi s'entremêler ou se mélanger.
«Je confonds toujours ces deux noms.»
Формы (65)
se confondre infinitive
se confondant participle present
confondu participle past masculine singular
confondue participle past feminine singular
confondus participle past masculine plural
confondues participle past feminine plural
je me confonds indicative present 1sg
tu te confonds indicative present 2sg
il se confond indicative present 3sg masculine
elle se confond indicative present 3sg feminine
nous nous confondons indicative present 1pl
vous vous confondez indicative present 2pl
ils se confondent indicative present 3pl masculine
elles se confondent indicative present 3pl feminine
je me confondais indicative imperfect 1sg
tu te confondais indicative imperfect 2sg
il se confondait indicative imperfect 3sg masculine
elle se confondait indicative imperfect 3sg feminine
nous nous confondions indicative imperfect 1pl
vous vous confondiez indicative imperfect 2pl
ils se confondaient indicative imperfect 3pl masculine
elles se confondaient indicative imperfect 3pl feminine
je me confondis indicative past historic 1sg
tu te confondis indicative past historic 2sg
il se confondit indicative past historic 3sg masculine
elle se confondit indicative past historic 3sg feminine
nous nous confondîmes indicative past historic 1pl
vous vous confondîtes indicative past historic 2pl
ils se confondirent indicative past historic 3pl masculine
elles se confondirent indicative past historic 3pl feminine
je me confondrai indicative future 1sg
tu te confondras indicative future 2sg
il se confondra indicative future 3sg masculine
elle se confondra indicative future 3sg feminine
nous nous confondrons indicative future 1pl
vous vous confondrez indicative future 2pl
ils se confondront indicative future 3pl masculine
elles se confondront indicative future 3pl feminine
je me confondrais conditional present 1sg
tu te confondrais conditional present 2sg
il se confondrait conditional present 3sg masculine
elle se confondrait conditional present 3sg feminine
nous nous confondrions conditional present 1pl
vous vous confondriez conditional present 2pl
ils se confondraient conditional present 3pl masculine
elles se confondraient conditional present 3pl feminine
que je me confonde subjunctive present 1sg
que tu te confondes subjunctive present 2sg
qu'il se confonde subjunctive present 3sg masculine
qu'elle se confonde subjunctive present 3sg feminine
que nous nous confondions subjunctive present 1pl
que vous vous confondiez subjunctive present 2pl
qu'ils se confondent subjunctive present 3pl masculine
qu'elles se confondent subjunctive present 3pl feminine
que je me confondisse subjunctive imperfect 1sg
que tu te confondisses subjunctive imperfect 2sg
qu'il se confondît subjunctive imperfect 3sg masculine
qu'elle se confondît subjunctive imperfect 3sg feminine
que nous nous confondissions subjunctive imperfect 1pl
que vous vous confondissiez subjunctive imperfect 2pl
qu'ils se confondissent subjunctive imperfect 3pl masculine
qu'elles se confondissent subjunctive imperfect 3pl feminine
confonds-toi imperative present 2sg
confondons-nous imperative present 1pl
confondez-vous imperative present 2pl
hi
उलझन
किसी चीज़ में उलझ जाना या भ्रमित हो जाना।
Формы (6)
उलझन прямой падеж, единственное число
उलझन косвенный падеж, единственное число
उलझन звательный падеж, единственное число
उलझनें прямой падеж, множественное число
उलझनों косвенный падеж, множественное число
उलझनो звательный падеж, множественное число
pt
confundir-se
Perder-se ou enredar-se em algo, ficando confuso ou misturado.
Формы (70)
confundir-me infinitivo pessoal, 1.ª pessoa do singular
confundir-te infinitivo pessoal, 2.ª pessoa do singular
confundir-se infinitivo pessoal, 3.ª pessoa do singular
confundir-nos infinitivo pessoal, 1.ª pessoa do plural
confundir-vos infinitivo pessoal, 2.ª pessoa do plural
confundirem-se infinitivo pessoal, 3.ª pessoa do plural
confundo-me indicativo presente, 1.ª pessoa do singular
confundes-te indicativo presente, 2.ª pessoa do singular
confunde-se indicativo presente, 3.ª pessoa do singular
confundimo-nos indicativo presente, 1.ª pessoa do plural
confundis-vos indicativo presente, 2.ª pessoa do plural
confundem-se indicativo presente, 3.ª pessoa do plural
confundia-me indicativo pretérito imperfeito, 1.ª pessoa do singular
confundias-te indicativo pretérito imperfeito, 2.ª pessoa do singular
confundia-se indicativo pretérito imperfeito, 3.ª pessoa do singular
confundíamo-nos indicativo pretérito imperfeito, 1.ª pessoa do plural
confundíeis-vos indicativo pretérito imperfeito, 2.ª pessoa do plural
confundiam-se indicativo pretérito imperfeito, 3.ª pessoa do plural
confundi-me indicativo pretérito perfeito, 1.ª pessoa do singular
confundiste-te indicativo pretérito perfeito, 2.ª pessoa do singular
confundiu-se indicativo pretérito perfeito, 3.ª pessoa do singular
confundimo-nos indicativo pretérito perfeito, 1.ª pessoa do plural
confundistes-vos indicativo pretérito perfeito, 2.ª pessoa do plural
confundiram-se indicativo pretérito perfeito, 3.ª pessoa do plural
confundira-me indicativo pretérito mais-que-perfeito, 1.ª pessoa do singular
confundiras-te indicativo pretérito mais-que-perfeito, 2.ª pessoa do singular
confundira-se indicativo pretérito mais-que-perfeito, 3.ª pessoa do singular
confundíramo-nos indicativo pretérito mais-que-perfeito, 1.ª pessoa do plural
confundíreis-vos indicativo pretérito mais-que-perfeito, 2.ª pessoa do plural
confundiram-se indicativo pretérito mais-que-perfeito, 3.ª pessoa do plural
confundir-me-ei indicativo futuro do presente, 1.ª pessoa do singular
confundir-te-ás indicativo futuro do presente, 2.ª pessoa do singular
confundir-se-á indicativo futuro do presente, 3.ª pessoa do singular
confundir-nos-emos indicativo futuro do presente, 1.ª pessoa do plural
confundir-vos-eis indicativo futuro do presente, 2.ª pessoa do plural
confundir-se-ão indicativo futuro do presente, 3.ª pessoa do plural
confundir-me-ia condicional (futuro do pretérito), 1.ª pessoa do singular
confundir-te-ias condicional (futuro do pretérito), 2.ª pessoa do singular
confundir-se-ia condicional (futuro do pretérito), 3.ª pessoa do singular
confundir-nos-íamos condicional (futuro do pretérito), 1.ª pessoa do plural
confundir-vos-íeis condicional (futuro do pretérito), 2.ª pessoa do plural
confundir-se-iam condicional (futuro do pretérito), 3.ª pessoa do plural
confunda-me subjuntivo presente, 1.ª pessoa do singular
confundas-te subjuntivo presente, 2.ª pessoa do singular
confunda-se subjuntivo presente, 3.ª pessoa do singular
confundamo-nos subjuntivo presente, 1.ª pessoa do plural
confundais-vos subjuntivo presente, 2.ª pessoa do plural
confundam-se subjuntivo presente, 3.ª pessoa do plural
confundisse-me subjuntivo pretérito imperfeito, 1.ª pessoa do singular
confundisses-te subjuntivo pretérito imperfeito, 2.ª pessoa do singular
confundisse-se subjuntivo pretérito imperfeito, 3.ª pessoa do singular
confundíssemo-nos subjuntivo pretérito imperfeito, 1.ª pessoa do plural
confundísseis-vos subjuntivo pretérito imperfeito, 2.ª pessoa do plural
confundissem-se subjuntivo pretérito imperfeito, 3.ª pessoa do plural
confundir-me subjuntivo futuro, 1.ª pessoa do singular
confundires-te subjuntivo futuro, 2.ª pessoa do singular
confundir-se subjuntivo futuro, 3.ª pessoa do singular
confundirmo-nos subjuntivo futuro, 1.ª pessoa do plural
confundirdes-vos subjuntivo futuro, 2.ª pessoa do plural
confundirem-se subjuntivo futuro, 3.ª pessoa do plural
confunde-te imperativo afirmativo, 2.ª pessoa do singular
confunda-se imperativo afirmativo, 3.ª pessoa do singular
confundamo-nos imperativo afirmativo, 1.ª pessoa do plural
confundi-vos imperativo afirmativo, 2.ª pessoa do plural
confundam-se imperativo afirmativo, 3.ª pessoa do plural
não te confundas imperativo negativo, 2.ª pessoa do singular
não se confunda imperativo negativo, 3.ª pessoa do singular
não nos confundamos imperativo negativo, 1.ª pessoa do plural
não vos confundais imperativo negativo, 2.ª pessoa do plural
não se confundam imperativo negativo, 3.ª pessoa do plural
tr
karışmak
Bir kişinin veya şeyin başka bir şeyle karışması, ayırt edilemez hale gelmesi durumu.
Формы (66)
karışmak lemma / инфинитив
karışıyorum наст. время (-yor), 1 л., ед. ч.
karışıyorsun наст. время (-yor), 2 л., ед. ч.
karışıyor наст. время (-yor), 3 л., ед. ч.
karışıyoruz наст. время (-yor), 1 л., мн. ч.
karışıyorsunuz наст. время (-yor), 2 л., мн. ч.
karışıyorlar наст. время (-yor), 3 л., мн. ч.
karışmıyorum наст. время (-yor), отрицание, 1 л., ед. ч.
karışmıyorsun наст. время (-yor), отрицание, 2 л., ед. ч.
karışmıyor наст. время (-yor), отрицание, 3 л., ед. ч.
karışmıyoruz наст. время (-yor), отрицание, 1 л., мн. ч.
karışmıyorsunuz наст. время (-yor), отрицание, 2 л., мн. ч.
karışmıyorlar наст. время (-yor), отрицание, 3 л., мн. ч.
karıştım прошедшее категорическое (-dı), 1 л., ед. ч.
karıştın прошедшее категорическое (-dı), 2 л., ед. ч.
karıştı прошедшее категорическое (-dı), 3 л., ед. ч.
karıştık прошедшее категорическое (-dı), 1 л., мн. ч.
karıştınız прошедшее категорическое (-dı), 2 л., мн. ч.
karıştılar прошедшее категорическое (-dı), 3 л., мн. ч.
karışmadım прошедшее категорическое, отрицание, 1 л., ед. ч.
karışmadın прошедшее категорическое, отрицание, 2 л., ед. ч.
karışmadı прошедшее категорическое, отрицание, 3 л., ед. ч.
karışmadık прошедшее категорическое, отрицание, 1 л., мн. ч.
karışmadınız прошедшее категорическое, отрицание, 2 л., мн. ч.
karışmadılar прошедшее категорическое, отрицание, 3 л., мн. ч.
karışmışım прошедшее заочное (-mış), 1 л., ед. ч.
karışmışsın прошедшее заочное (-mış), 2 л., ед. ч.
karışmış прошедшее заочное (-mış), 3 л., ед. ч.
karışmışız прошедшее заочное (-mış), 1 л., мн. ч.
karışmışsınız прошедшее заочное (-mış), 2 л., мн. ч.
karışmışlar прошедшее заочное (-mış), 3 л., мн. ч.
karışmamışım прошедшее заочное, отрицание, 1 л., ед. ч.
karışmamışsın прошедшее заочное, отрицание, 2 л., ед. ч.
karışmamış прошедшее заочное, отрицание, 3 л., ед. ч.
karışmamışız прошедшее заочное, отрицание, 1 л., мн. ч.
karışmamışsınız прошедшее заочное, отрицание, 2 л., мн. ч.
karışmamışlar прошедшее заочное, отрицание, 3 л., мн. ч.
karışacağım будущее время (-acak), 1 л., ед. ч.
karışacaksın будущее время (-acak), 2 л., ед. ч.
karışacak будущее время (-acak), 3 л., ед. ч.
karışacağız будущее время (-acak), 1 л., мн. ч.
karışacaksınız будущее время (-acak), 2 л., мн. ч.
karışacaklar будущее время (-acak), 3 л., мн. ч.
karışmayacağım будущее время, отрицание, 1 л., ед. ч.
karışmayacaksın будущее время, отрицание, 2 л., ед. ч.
karışmayacak будущее время, отрицание, 3 л., ед. ч.
karışmayacağız будущее время, отрицание, 1 л., мн. ч.
karışmayacaksınız будущее время, отрицание, 2 л., мн. ч.
karışmayacaklar будущее время, отрицание, 3 л., мн. ч.
karış повелительное, 2 л., ед. ч.
karışsın повелительное, 3 л., ед. ч.
karışın повелительное, 2 л., мн. ч.
karışınız повелительное, 2 л., мн. ч. (вежл.)
karışsınlar повелительное, 3 л., мн. ч.
karışma повелительное, отрицание, 2 л., ед. ч.
karışmasın повелительное, отрицание, 3 л., ед. ч.
karışmayın повелительное, отрицание, 2 л., мн. ч.
karışmasınlar повелительное, отрицание, 3 л., мн. ч.
karışan причастие наст.-буд. (-an)
karıştığı причастие прош. (-dığı), с притяж. 3 л.
karışacak причастие буд. (-acak)
karışıp деепричастие (-ıp)
karışarak деепричастие (-arak)
karışmadan деепричастие (-madan)
karışınca деепричастие (-ınca)
karıştıkça деепричастие (-dıkça)
中文
混淆
指失去清晰思路、搞乱顺序或逻辑，也指物理上的缠绕、混杂。
«我经常把这两个名字混淆。»
Формы (1)
混淆 lemma
Войдите, чтобы добавить личную заметку и отметить слово как «Учу» / «Изучено».
Чат словохаба — общий для всех языков
Пишите на своём языке — другие увидят перевод на свой. Сообщения проходят модерацию.
путаться — это слово, вокруг которого собрано всё, что с ним связано на сайте. Здесь вы можете найти товары, услуги, медиа (видео, аудио, текст), а также упоминания в комментариях и статьях. Если вы хотите создать что-то своё — выберите подходящий тип ниже. Ваш контент появится в разделе «Что есть» на этой же странице.
Что есть на сайте

Пока нет связанных полок. Скоро появятся.

Связи
Упоминания 0
В комментариях и обсуждениях
 📁
Категории 0
Разделы каталога
Что можно создать на слово «путаться»
Товар
Разместить товар на слово «путаться»
 🛠
Услуга
Предложить услугу на слово «путаться»
 🎬
Видео
Загрузить видео на слово «путаться»
 🎧
Аудио
Загрузить аудио на слово «путаться»
 📄
Текст
Написать текст на слово «путаться»
 🎮
Игра
Добавить игру по слову «путаться»
Справочник-перевод
🌐 de — sich verheddern

Sich verheddern bedeutet, in einen verworrenen oder unklaren Zustand zu geraten.

🌐 hi — उलझन

किसी चीज़ में उलझ जाना या भ्रमित हो जाना।

🌐 pt — confundir-se

Perder-se ou enredar-se em algo, ficando confuso ou misturado.

🌐 tr — karışmak

Bir kişinin veya şeyin başka bir şeyle karışması, ayırt edilemez hale gelmesi durumu.

🌐 English — to get confused

To become unable to think clearly or to mix up things; also to become tangled or intertwined.

Примеры:
  • — I always get confused with these two names.
    = Я всегда путаю эти два имени.
  • — The wires got confused and tangled.
    = Провода перепутались и запутались.
  • — She got confused during her speech.
    = Она растерялась во время своей речи.
🌐 Español — confundirse

Perder claridad, equivocarse en el orden o la lógica; también enredarse o mezclarse.

Примеры:
  • — Siempre me confundo con estos dos nombres.
    = Я всегда путаю эти два имени.
  • — Los cables se confundieron y se enredaron.
    = Провода перепутались и запутались.
  • — Ella se confundió durante su discurso.
    = Она сбилась во время своей речи.
🌐 中文 — 混淆

指失去清晰思路、搞乱顺序或逻辑，也指物理上的缠绕、混杂。

Примеры:
  • — 我经常把这两个名字混淆。
    = Я часто путаю эти два имени.
  • — 电线缠在一起，混淆不清。
    = Провода переплелись, не разобрать.
  • — 她演讲时思路混淆了。
    = Во время выступления её мысли смешались.
🌐 Français — se confondre

Perdre la clarté, s'embrouiller dans l'ordre ou la logique ; aussi s'entremêler ou se mélanger.

Примеры:
  • — Je confonds toujours ces deux noms.
    = Я всегда путаю эти два имени.
  • — Les fils se sont confondus et emmêlés.
    = Нити перепутались и запутались.
  • — Elle s'est confondue pendant son discours.
    = Она сбилась во время своей речи.
🌐 العربية — اِرْتَبَكَ

يعني فقدان الوضوح أو الخلط في الترتيب أو المنطق، وكذلك التشابك والاختلاط.

Примеры:
  • — أرتبك دائمًا بين هذين الاسمين.
    = Я всегда тебя путаю между этими двумя именами.
  • — تشابكت الأسلاك وارتبكت.
    = Провода перепутались, и я запутался.
  • — ارتبكت أثناء حديثها.
    = Я запутался во время разговора с ней.
Всё в одном слове · 2026
Пути
Неклассифицируемое → мышление → ошибка → путаница
Неклассифицируемое → отношения → связь → запутанность
Неклассифицируемое → действие → состояние → замешательство
Неклассифицируемое → речь → сбивчивость → запинка
Неклассифицируемое → физическое явление → смешение → переплетение
🔗 Связанные понятия:
страх разбираться ошибаться ошибка сеть узел путать клубок беспорядок замешательство запутывать путаница хаос перепутываться выпутываться неразбериха проясняться спутываться незнание распутываться непоследовательность верёвка энтропия неопределённость запутанность перепихиваться распутывание сбивчивость связность хаотичность волосы нитки сложная структура любовная связь запутанный показания объяснения провода мысли термины дача показаний скрыть истину терять порядок и связность терять ясность
🔙 Входит в состав / Связи:
сбиваться запутываться бестолковый мешаться заворочаться сплетаться заплетаться заговариваться зряшный