desanimarse 🎲
Entristecerse o perder el ánimo, a menudo tras un contratiempo o una mala noticia.
Формы слова (127)
| desanimándome | gerundio, 1ª persona singular |
| desanimándote | gerundio, 2ª persona singular |
| desanimándose | gerundio, 3ª persona singular |
| desanimándonos | gerundio, 1ª persona plural |
| desanimándoos | gerundio, 2ª persona plural |
| desanimado | participio, masculino singular |
| desanimada | participio, femenino singular |
| desanimados | participio, masculino plural |
| desanimadas | participio, femenino plural |
| me desanimo | presente, indicativo, 1ª persona singular |
| te desanimas | presente, indicativo, 2ª persona singular |
| se desanima | presente, indicativo, 3ª persona singular |
| nos desanimamos | presente, indicativo, 1ª persona plural |
| os desanimáis | presente, indicativo, 2ª persona plural |
| se desaniman | presente, indicativo, 3ª persona plural |
| me desanimaba | pretérito imperfecto, indicativo, 1ª persona singular |
| te desanimabas | pretérito imperfecto, indicativo, 2ª persona singular |
| se desanimaba | pretérito imperfecto, indicativo, 3ª persona singular |
| nos desanimábamos | pretérito imperfecto, indicativo, 1ª persona plural |
| os desanimabais | pretérito imperfecto, indicativo, 2ª persona plural |
| se desanimaban | pretérito imperfecto, indicativo, 3ª persona plural |
| me desanimé | pretérito indefinido, indicativo, 1ª persona singular |
| te desanimaste | pretérito indefinido, indicativo, 2ª persona singular |
| se desanimó | pretérito indefinido, indicativo, 3ª persona singular |
| nos desanimamos | pretérito indefinido, indicativo, 1ª persona plural |
| os desanimasteis | pretérito indefinido, indicativo, 2ª persona plural |
| se desanimaron | pretérito indefinido, indicativo, 3ª persona plural |
| me desanimaré | futuro simple, indicativo, 1ª persona singular |
| te desanimarás | futuro simple, indicativo, 2ª persona singular |
| se desanimará | futuro simple, indicativo, 3ª persona singular |
| nos desanimaremos | futuro simple, indicativo, 1ª persona plural |
| os desanimaréis | futuro simple, indicativo, 2ª persona plural |
| se desanimarán | futuro simple, indicativo, 3ª persona plural |
| me desanimaría | condicional simple, 1ª persona singular |
| te desanimarías | condicional simple, 2ª persona singular |
| se desanimaría | condicional simple, 3ª persona singular |
| nos desanimaríamos | condicional simple, 1ª persona plural |
| os desanimaríais | condicional simple, 2ª persona plural |
| se desanimarían | condicional simple, 3ª persona plural |
| me desanime | presente, subjuntivo, 1ª persona singular |
| te desanimes | presente, subjuntivo, 2ª persona singular |
| se desanime | presente, subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos desanimemos | presente, subjuntivo, 1ª persona plural |
| os desaniméis | presente, subjuntivo, 2ª persona plural |
| se desanimen | presente, subjuntivo, 3ª persona plural |
| me desanimara | pretérito imperfecto, subjuntivo, 1ª persona singular |
| te desanimaras | pretérito imperfecto, subjuntivo, 2ª persona singular |
| se desanimara | pretérito imperfecto, subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos desanimáramos | pretérito imperfecto, subjuntivo, 1ª persona plural |
| os desanimarais | pretérito imperfecto, subjuntivo, 2ª persona plural |
| se desanimaran | pretérito imperfecto, subjuntivo, 3ª persona plural |
| me desanimase | pretérito imperfecto, subjuntivo, 1ª persona singular |
| te desanimases | pretérito imperfecto, subjuntivo, 2ª persona singular |
| se desanimase | pretérito imperfecto, subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos desanimásemos | pretérito imperfecto, subjuntivo, 1ª persona plural |
| os desanimaseis | pretérito imperfecto, subjuntivo, 2ª persona plural |
| se desanimasen | pretérito imperfecto, subjuntivo, 3ª persona plural |
| me desanimare | futuro simple, subjuntivo, 1ª persona singular |
| te desanimares | futuro simple, subjuntivo, 2ª persona singular |
| se desanimare | futuro simple, subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos desanimáremos | futuro simple, subjuntivo, 1ª persona plural |
| os desanimareis | futuro simple, subjuntivo, 2ª persona plural |
| se desanimaren | futuro simple, subjuntivo, 3ª persona plural |
| desanímate | imperativo afirmativo, 2ª persona singular |
| desanímese | imperativo afirmativo, 3ª persona singular |
| desanimémonos | imperativo afirmativo, 1ª persona plural |
| desanimaos | imperativo afirmativo, 2ª persona plural |
| desanímense | imperativo afirmativo, 3ª persona plural |
| no te desanimes | imperativo negativo, 2ª persona singular |
| no se desanime | imperativo negativo, 3ª persona singular |
| no nos desanimemos | imperativo negativo, 1ª persona plural |
| no os desaniméis | imperativo negativo, 2ª persona plural |
| no se desanimen | imperativo negativo, 3ª persona plural |
| me he desanimado | pretérito perfecto compuesto, indicativo, 1ª persona singular |
| te has desanimado | pretérito perfecto compuesto, indicativo, 2ª persona singular |
| se ha desanimado | pretérito perfecto compuesto, indicativo, 3ª persona singular |
| nos hemos desanimado | pretérito perfecto compuesto, indicativo, 1ª persona plural |
| os habéis desanimado | pretérito perfecto compuesto, indicativo, 2ª persona plural |
| se han desanimado | pretérito perfecto compuesto, indicativo, 3ª persona plural |
| me había desanimado | pretérito pluscuamperfecto, indicativo, 1ª persona singular |
| te habías desanimado | pretérito pluscuamperfecto, indicativo, 2ª persona singular |
| se había desanimado | pretérito pluscuamperfecto, indicativo, 3ª persona singular |
| nos habíamos desanimado | pretérito pluscuamperfecto, indicativo, 1ª persona plural |
| os habíais desanimado | pretérito pluscuamperfecto, indicativo, 2ª persona plural |
| se habían desanimado | pretérito pluscuamperfecto, indicativo, 3ª persona plural |
| me hube desanimado | pretérito anterior, indicativo, 1ª persona singular |
| te hubiste desanimado | pretérito anterior, indicativo, 2ª persona singular |
| se hubo desanimado | pretérito anterior, indicativo, 3ª persona singular |
| nos hubimos desanimado | pretérito anterior, indicativo, 1ª persona plural |
| os hubisteis desanimado | pretérito anterior, indicativo, 2ª persona plural |
| se hubieron desanimado | pretérito anterior, indicativo, 3ª persona plural |
| me habré desanimado | futuro compuesto, indicativo, 1ª persona singular |
| te habrás desanimado | futuro compuesto, indicativo, 2ª persona singular |
| se habrá desanimado | futuro compuesto, indicativo, 3ª persona singular |
| nos habremos desanimado | futuro compuesto, indicativo, 1ª persona plural |
| os habréis desanimado | futuro compuesto, indicativo, 2ª persona plural |
| se habrán desanimado | futuro compuesto, indicativo, 3ª persona plural |
| me habría desanimado | condicional compuesto, 1ª persona singular |
| te habrías desanimado | condicional compuesto, 2ª persona singular |
| se habría desanimado | condicional compuesto, 3ª persona singular |
| nos habríamos desanimado | condicional compuesto, 1ª persona plural |
| os habríais desanimado | condicional compuesto, 2ª persona plural |
| se habrían desanimado | condicional compuesto, 3ª persona plural |
| me haya desanimado | pretérito perfecto compuesto, subjuntivo, 1ª persona singular |
| te hayas desanimado | pretérito perfecto compuesto, subjuntivo, 2ª persona singular |
| se haya desanimado | pretérito perfecto compuesto, subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos hayamos desanimado | pretérito perfecto compuesto, subjuntivo, 1ª persona plural |
| os hayáis desanimado | pretérito perfecto compuesto, subjuntivo, 2ª persona plural |
| se hayan desanimado | pretérito perfecto compuesto, subjuntivo, 3ª persona plural |
| me hubiera desanimado | pretérito pluscuamperfecto, subjuntivo, 1ª persona singular |
| te hubieras desanimado | pretérito pluscuamperfecto, subjuntivo, 2ª persona singular |
| se hubiera desanimado | pretérito pluscuamperfecto, subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos hubiéramos desanimado | pretérito pluscuamperfecto, subjuntivo, 1ª persona plural |
| os hubierais desanimado | pretérito pluscuamperfecto, subjuntivo, 2ª persona plural |
| se hubieran desanimado | pretérito pluscuamperfecto, subjuntivo, 3ª persona plural |
| me hubiese desanimado | pretérito pluscuamperfecto, subjuntivo, 1ª persona singular |
| te hubieses desanimado | pretérito pluscuamperfecto, subjuntivo, 2ª persona singular |
| se hubiese desanimado | pretérito pluscuamperfecto, subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos hubiésemos desanimado | pretérito pluscuamperfecto, subjuntivo, 1ª persona plural |
| os hubieseis desanimado | pretérito pluscuamperfecto, subjuntivo, 2ª persona plural |
| se hubiesen desanimado | pretérito pluscuamperfecto, subjuntivo, 3ª persona plural |
| me hubiere desanimado | futuro compuesto, subjuntivo, 1ª persona singular |
| te hubieres desanimado | futuro compuesto, subjuntivo, 2ª persona singular |
| se hubiere desanimado | futuro compuesto, subjuntivo, 3ª persona singular |
| nos hubiéremos desanimado | futuro compuesto, subjuntivo, 1ª persona plural |
| os hubiereis desanimado | futuro compuesto, subjuntivo, 2ª persona plural |
| se hubieren desanimado | futuro compuesto, subjuntivo, 3ª persona plural |
Формы (57)
| اِكْتَأَبَ | перфект, 3-е лицо, ед. число, м. род |
| اِكْتَأَبَتْ | перфект, 3-е лицо, ед. число, ж. род |
| اِكْتَأَبَا | перфект, 3-е лицо, дв. число, м. род |
| اِكْتَأَبَتَا | перфект, 3-е лицо, дв. число, ж. род |
| اِكْتَأَبُوا | перфект, 3-е лицо, мн. число, м. род |
| اِكْتَأَبْنَ | перфект, 3-е лицо, мн. число, ж. род |
| اِكْتَأَبْتَ | перфект, 2-е лицо, ед. число, м. род |
| اِكْتَأَبْتِ | перфект, 2-е лицо, ед. число, ж. род |
| اِكْتَأَبْتُمَا | перфект, 2-е лицо, дв. число |
| اِكْتَأَبْتُمْ | перфект, 2-е лицо, мн. число, м. род |
| اِكْتَأَبْتُنَّ | перфект, 2-е лицо, мн. число, ж. род |
| اِكْتَأَبْتُ | перфект, 1-е лицо, ед. число |
| اِكْتَأَبْنَا | перфект, 1-е лицо, мн. число |
| يَكْتَئِبُ | имперфект индикатив, 3-е лицо, ед. число, м. род |
| تَكْتَئِبُ | имперфект индикатив, 3-е лицо, ед. число, ж. род |
| يَكْتَئِبَانِ | имперфект индикатив, 3-е лицо, дв. число, м. род |
| تَكْتَئِبَانِ | имперфект индикатив, 3-е лицо, дв. число, ж. род |
| يَكْتَئِبُونَ | имперфект индикатив, 3-е лицо, мн. число, м. род |
| يَكْتَئِبْنَ | имперфект индикатив, 3-е лицо, мн. число, ж. род |
| تَكْتَئِبُ | имперфект индикатив, 2-е лицо, ед. число, м. род |
| تَكْتَئِبِينَ | имперфект индикатив, 2-е лицо, ед. число, ж. род |
| تَكْتَئِبَانِ | имперфект индикатив, 2-е лицо, дв. число |
| تَكْتَئِبُونَ | имперфект индикатив, 2-е лицо, мн. число, м. род |
| تَكْتَئِبْنَ | имперфект индикатив, 2-е лицо, мн. число, ж. род |
| أَكْتَئِبُ | имперфект индикатив, 1-е лицо, ед. число |
| نَكْتَئِبُ | имперфект индикатив, 1-е лицо, мн. число |
| يَكْتَئِبَ | имперфект сослагательное, 3-е лицо, ед. число, м. род |
| تَكْتَئِبَ | имперфект сослагательное, 3-е лицо, ед. число, ж. род |
| يَكْتَئِبَا | имперфект сослагательное, 3-е лицо, дв. число, м. род |
| تَكْتَئِبَا | имперфект сослагательное, 3-е лицо, дв. число, ж. род |
| يَكْتَئِبُوا | имперфект сослагательное, 3-е лицо, мн. число, м. род |
| يَكْتَئِبْنَ | имперфект сослагательное, 3-е лицо, мн. число, ж. род |
| تَكْتَئِبَ | имперфект сослагательное, 2-е лицо, ед. число, м. род |
| تَكْتَئِبِي | имперфект сослагательное, 2-е лицо, ед. число, ж. род |
| تَكْتَئِبَا | имперфект сослагательное, 2-е лицо, дв. число |
| تَكْتَئِبُوا | имперфект сослагательное, 2-е лицо, мн. число, м. род |
| تَكْتَئِبْنَ | имперфект сослагательное, 2-е лицо, мн. число, ж. род |
| أَكْتَئِبَ | имперфект сослагательное, 1-е лицо, ед. число |
| نَكْتَئِبَ | имперфект сослагательное, 1-е лицо, мн. число |
| يَكْتَئِبْ | имперфект юссив, 3-е лицо, ед. число, м. род |
| تَكْتَئِبْ | имперфект юссив, 3-е лицо, ед. число, ж. род |
| يَكْتَئِبَا | имперфект юссив, 3-е лицо, дв. число, м. род |
| تَكْتَئِبَا | имперфект юссив, 3-е лицо, дв. число, ж. род |
| يَكْتَئِبُوا | имперфект юссив, 3-е лицо, мн. число, м. род |
| يَكْتَئِبْنَ | имперфект юссив, 3-е лицо, мн. число, ж. род |
| تَكْتَئِبْ | имперфект юссив, 2-е лицо, ед. число, м. род |
| تَكْتَئِبِي | имперфект юссив, 2-е лицо, ед. число, ж. род |
| تَكْتَئِبَا | имперфект юссив, 2-е лицо, дв. число |
| تَكْتَئِبُوا | имперфект юссив, 2-е лицо, мн. число, м. род |
| تَكْتَئِبْنَ | имперфект юссив, 2-е лицо, мн. число, ж. род |
| أَكْتَئِبْ | имперфект юссив, 1-е лицо, ед. число |
| نَكْتَئِبْ | имперфект юссив, 1-е лицо, мн. число |
| اِكْتَئِبْ | императив, 2-е лицо, ед. число, м. род |
| اِكْتَئِبِي | императив, 2-е лицо, ед. число, ж. род |
| اِكْتَئِبَا | императив, 2-е лицо, дв. число |
| اِكْتَئِبُوا | императив, 2-е лицо, мн. число, м. род |
| اِكْتَئِبْنَ | императив, 2-е лицо, мн. число, ж. род |
Формы (1)
| entmutigt werden | lemma |
Формы (5)
| get discouraged | infinitive |
| gets discouraged | present simple, 3rd person singular |
| getting discouraged | present participle/gerund |
| got discouraged | past simple |
| got discouraged | past participle |
Формы (177)
| se décourager | infinitif présent |
| s'être découragé | infinitif passé |
| se décourageant | participe présent |
| découragé | participe passé masculin singulier |
| découragée | participe passé féminin singulier |
| découragés | participe passé masculin pluriel |
| découragées | participe passé féminin pluriel |
| je me décourage | indicatif présent 1ère personne singulier |
| tu te décourages | indicatif présent 2ème personne singulier |
| il se décourage | indicatif présent 3ème personne singulier masculin |
| elle se décourage | indicatif présent 3ème personne singulier féminin |
| on se décourage | indicatif présent 3ème personne singulier indéfini |
| nous nous décourageons | indicatif présent 1ère personne pluriel |
| vous vous découragez | indicatif présent 2ème personne pluriel |
| ils se découragent | indicatif présent 3ème personne pluriel masculin |
| elles se découragent | indicatif présent 3ème personne pluriel féminin |
| je me décourageais | indicatif imparfait 1ère personne singulier |
| tu te décourageais | indicatif imparfait 2ème personne singulier |
| il se décourageait | indicatif imparfait 3ème personne singulier masculin |
| elle se décourageait | indicatif imparfait 3ème personne singulier féminin |
| on se décourageait | indicatif imparfait 3ème personne singulier indéfini |
| nous nous découragions | indicatif imparfait 1ère personne pluriel |
| vous vous découragiez | indicatif imparfait 2ème personne pluriel |
| ils se décourageaient | indicatif imparfait 3ème personne pluriel masculin |
| elles se décourageaient | indicatif imparfait 3ème personne pluriel féminin |
| je me décourageai | indicatif passé simple 1ère personne singulier |
| tu te décourageas | indicatif passé simple 2ème personne singulier |
| il se découragea | indicatif passé simple 3ème personne singulier masculin |
| elle se découragea | indicatif passé simple 3ème personne singulier féminin |
| on se découragea | indicatif passé simple 3ème personne singulier indéfini |
| nous nous décourageâmes | indicatif passé simple 1ère personne pluriel |
| vous vous décourageâtes | indicatif passé simple 2ème personne pluriel |
| ils se découragèrent | indicatif passé simple 3ème personne pluriel masculin |
| elles se découragèrent | indicatif passé simple 3ème personne pluriel féminin |
| je me découragerai | indicatif futur simple 1ère personne singulier |
| tu te décourageras | indicatif futur simple 2ème personne singulier |
| il se découragera | indicatif futur simple 3ème personne singulier masculin |
| elle se découragera | indicatif futur simple 3ème personne singulier féminin |
| on se découragera | indicatif futur simple 3ème personne singulier indéfini |
| nous nous découragerons | indicatif futur simple 1ère personne pluriel |
| vous vous découragerez | indicatif futur simple 2ème personne pluriel |
| ils se décourageront | indicatif futur simple 3ème personne pluriel masculin |
| elles se décourageront | indicatif futur simple 3ème personne pluriel féminin |
| je me suis découragé | indicatif passé composé 1ère personne singulier masculin |
| je me suis découragée | indicatif passé composé 1ère personne singulier féminin |
| tu t'es découragé | indicatif passé composé 2ème personne singulier masculin |
| tu t'es découragée | indicatif passé composé 2ème personne singulier féminin |
| il s'est découragé | indicatif passé composé 3ème personne singulier masculin |
| elle s'est découragée | indicatif passé composé 3ème personne singulier féminin |
| on s'est découragé | indicatif passé composé 3ème personne singulier indéfini masculin |
| on s'est découragée | indicatif passé composé 3ème personne singulier indéfini féminin |
| nous nous sommes découragés | indicatif passé composé 1ère personne pluriel masculin |
| nous nous sommes découragées | indicatif passé composé 1ère personne pluriel féminin |
| vous vous êtes découragés | indicatif passé composé 2ème personne pluriel masculin |
| vous vous êtes découragées | indicatif passé composé 2ème personne pluriel féminin |
| ils se sont découragés | indicatif passé composé 3ème personne pluriel masculin |
| elles se sont découragées | indicatif passé composé 3ème personne pluriel féminin |
| je m'étais découragé | indicatif plus-que-parfait 1ère personne singulier masculin |
| je m'étais découragée | indicatif plus-que-parfait 1ère personne singulier féminin |
| tu t'étais découragé | indicatif plus-que-parfait 2ème personne singulier masculin |
| tu t'étais découragée | indicatif plus-que-parfait 2ème personne singulier féminin |
| il s'était découragé | indicatif plus-que-parfait 3ème personne singulier masculin |
| elle s'était découragée | indicatif plus-que-parfait 3ème personne singulier féminin |
| on s'était découragé | indicatif plus-que-parfait 3ème personne singulier indéfini masculin |
| on s'était découragée | indicatif plus-que-parfait 3ème personne singulier indéfini féminin |
| nous nous étions découragés | indicatif plus-que-parfait 1ère personne pluriel masculin |
| nous nous étions découragées | indicatif plus-que-parfait 1ère personne pluriel féminin |
| vous vous étiez découragés | indicatif plus-que-parfait 2ème personne pluriel masculin |
| vous vous étiez découragées | indicatif plus-que-parfait 2ème personne pluriel féminin |
| ils s'étaient découragés | indicatif plus-que-parfait 3ème personne pluriel masculin |
| elles s'étaient découragées | indicatif plus-que-parfait 3ème personne pluriel féminin |
| je me fus découragé | indicatif passé antérieur 1ère personne singulier masculin |
| je me fus découragée | indicatif passé antérieur 1ère personne singulier féminin |
| tu te fus découragé | indicatif passé antérieur 2ème personne singulier masculin |
| tu te fus découragée | indicatif passé antérieur 2ème personne singulier féminin |
| il se fut découragé | indicatif passé antérieur 3ème personne singulier masculin |
| elle se fut découragée | indicatif passé antérieur 3ème personne singulier féminin |
| on se fut découragé | indicatif passé antérieur 3ème personne singulier indéfini masculin |
| on se fut découragée | indicatif passé antérieur 3ème personne singulier indéfini féminin |
| nous nous fûmes découragés | indicatif passé antérieur 1ère personne pluriel masculin |
| nous nous fûmes découragées | indicatif passé antérieur 1ère personne pluriel féminin |
| vous vous fûtes découragés | indicatif passé antérieur 2ème personne pluriel masculin |
| vous vous fûtes découragées | indicatif passé antérieur 2ème personne pluriel féminin |
| ils se furent découragés | indicatif passé antérieur 3ème personne pluriel masculin |
| elles se furent découragées | indicatif passé antérieur 3ème personne pluriel féminin |
| je me serai découragé | indicatif futur antérieur 1ère personne singulier masculin |
| je me serai découragée | indicatif futur antérieur 1ère personne singulier féminin |
| tu te seras découragé | indicatif futur antérieur 2ème personne singulier masculin |
| tu te seras découragée | indicatif futur antérieur 2ème personne singulier féminin |
| il se sera découragé | indicatif futur antérieur 3ème personne singulier masculin |
| elle se sera découragée | indicatif futur antérieur 3ème personne singulier féminin |
| on se sera découragé | indicatif futur antérieur 3ème personne singulier indéfini masculin |
| on se sera découragée | indicatif futur antérieur 3ème personne singulier indéfini féminin |
| nous nous serons découragés | indicatif futur antérieur 1ère personne pluriel masculin |
| nous nous serons découragées | indicatif futur antérieur 1ère personne pluriel féminin |
| vous vous serez découragés | indicatif futur antérieur 2ème personne pluriel masculin |
| vous vous serez découragées | indicatif futur antérieur 2ème personne pluriel féminin |
| ils se seront découragés | indicatif futur antérieur 3ème personne pluriel masculin |
| elles se seront découragées | indicatif futur antérieur 3ème personne pluriel féminin |
| je me découragerais | conditionnel présent 1ère personne singulier |
| tu te découragerais | conditionnel présent 2ème personne singulier |
| il se découragerait | conditionnel présent 3ème personne singulier masculin |
| elle se découragerait | conditionnel présent 3ème personne singulier féminin |
| on se découragerait | conditionnel présent 3ème personne singulier indéfini |
| nous nous découragerions | conditionnel présent 1ère personne pluriel |
| vous vous décourageriez | conditionnel présent 2ème personne pluriel |
| ils se décourageraient | conditionnel présent 3ème personne pluriel masculin |
| elles se décourageraient | conditionnel présent 3ème personne pluriel féminin |
| je me serais découragé | conditionnel passé 1ère personne singulier masculin |
| je me serais découragée | conditionnel passé 1ère personne singulier féminin |
| tu te serais découragé | conditionnel passé 2ème personne singulier masculin |
| tu te serais découragée | conditionnel passé 2ème personne singulier féminin |
| il se serait découragé | conditionnel passé 3ème personne singulier masculin |
| elle se serait découragée | conditionnel passé 3ème personne singulier féminin |
| on se serait découragé | conditionnel passé 3ème personne singulier indéfini masculin |
| on se serait découragée | conditionnel passé 3ème personne singulier indéfini féminin |
| nous nous serions découragés | conditionnel passé 1ère personne pluriel masculin |
| nous nous serions découragées | conditionnel passé 1ère personne pluriel féminin |
| vous vous seriez découragés | conditionnel passé 2ème personne pluriel masculin |
| vous vous seriez découragées | conditionnel passé 2ème personne pluriel féminin |
| ils se seraient découragés | conditionnel passé 3ème personne pluriel masculin |
| elles se seraient découragées | conditionnel passé 3ème personne pluriel féminin |
| que je me décourage | subjonctif présent 1ère personne singulier |
| que tu te décourages | subjonctif présent 2ème personne singulier |
| qu'il se décourage | subjonctif présent 3ème personne singulier masculin |
| qu'elle se décourage | subjonctif présent 3ème personne singulier féminin |
| qu'on se décourage | subjonctif présent 3ème personne singulier indéfini |
| que nous nous découragions | subjonctif présent 1ère personne pluriel |
| que vous vous découragiez | subjonctif présent 2ème personne pluriel |
| qu'ils se découragent | subjonctif présent 3ème personne pluriel masculin |
| qu'elles se découragent | subjonctif présent 3ème personne pluriel féminin |
| que je me décourageasse | subjonctif imparfait 1ère personne singulier |
| que tu te décourageasses | subjonctif imparfait 2ème personne singulier |
| qu'il se décourageât | subjonctif imparfait 3ème personne singulier masculin |
| qu'elle se décourageât | subjonctif imparfait 3ème personne singulier féminin |
| qu'on se décourageât | subjonctif imparfait 3ème personne singulier indéfini |
| que nous nous décourageassions | subjonctif imparfait 1ère personne pluriel |
| que vous vous décourageassiez | subjonctif imparfait 2ème personne pluriel |
| qu'ils se décourageassent | subjonctif imparfait 3ème personne pluriel masculin |
| qu'elles se décourageassent | subjonctif imparfait 3ème personne pluriel féminin |
| que je me sois découragé | subjonctif passé 1ère personne singulier masculin |
| que je me sois découragée | subjonctif passé 1ère personne singulier féminin |
| que tu te sois découragé | subjonctif passé 2ème personne singulier masculin |
| que tu te sois découragée | subjonctif passé 2ème personne singulier féminin |
| qu'il se soit découragé | subjonctif passé 3ème personne singulier masculin |
| qu'elle se soit découragée | subjonctif passé 3ème personne singulier féminin |
| qu'on se soit découragé | subjonctif passé 3ème personne singulier indéfini masculin |
| qu'on se soit découragée | subjonctif passé 3ème personne singulier indéfini féminin |
| que nous nous soyons découragés | subjonctif passé 1ère personne pluriel masculin |
| que nous nous soyons découragées | subjonctif passé 1ère personne pluriel féminin |
| que vous vous soyez découragés | subjonctif passé 2ème personne pluriel masculin |
| que vous vous soyez découragées | subjonctif passé 2ème personne pluriel féminin |
| qu'ils se soient découragés | subjonctif passé 3ème personne pluriel masculin |
| qu'elles se soient découragées | subjonctif passé 3ème personne pluriel féminin |
| que je me fusse découragé | subjonctif plus-que-parfait 1ère personne singulier masculin |
| que je me fusse découragée | subjonctif plus-que-parfait 1ère personne singulier féminin |
| que tu te fusses découragé | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne singulier masculin |
| que tu te fusses découragée | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne singulier féminin |
| qu'il se fût découragé | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne singulier masculin |
| qu'elle se fût découragée | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne singulier féminin |
| qu'on se fût découragé | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne singulier indéfini masculin |
| qu'on se fût découragée | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne singulier indéfini féminin |
| que nous nous fussions découragés | subjonctif plus-que-parfait 1ère personne pluriel masculin |
| que nous nous fussions découragées | subjonctif plus-que-parfait 1ère personne pluriel féminin |
| que vous vous fussiez découragés | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne pluriel masculin |
| que vous vous fussiez découragées | subjonctif plus-que-parfait 2ème personne pluriel féminin |
| qu'ils se fussent découragés | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne pluriel masculin |
| qu'elles se fussent découragées | subjonctif plus-que-parfait 3ème personne pluriel féminin |
| décourage-toi | impératif présent 2ème personne singulier |
| décourageons-nous | impératif présent 1ère personne pluriel |
| découragez-vous | impératif présent 2ème personne pluriel |
| sois découragé | impératif passé 2ème personne singulier masculin |
| sois découragée | impératif passé 2ème personne singulier féminin |
| soyons découragés | impératif passé 1ère personne pluriel masculin |
| soyons découragées | impératif passé 1ère personne pluriel féminin |
| soyez découragés | impératif passé 2ème personne pluriel masculin |
| soyez découragées | impératif passé 2ème personne pluriel féminin |
Формы (1)
| उदास हो जाना | lemma |
Формы (1)
| Desanimar | lemma |
Формы (1)
| morali bozulmak | lemma |
Формы (1)
| 沮丧起来 | lemma |
Пока нет связанных полок. Скоро появятся.
🌐 pt — Desanimar
Sentir-se desanimado ou perder o ânimo diante de uma situação.
🌐 hi — उदास हो जाना
अचानक मन उदास और निराश हो जाने की भावना।
🌐 de — entmutigt werden
Der Begriff beschreibt einen Zustand, in dem jemand zunehmend mutlos und leicht niedergeschlagen wird.
🌐 tr — morali bozulmak
Bir kişinin umudunu yitirip keyifsiz ve moralsiz bir ruh haline girmesini anlatır.
🌐 Français — se décourager
Devenir triste ou perdre courage, souvent après un échec ou une mauvaise nouvelle.
-
— Ne te décourage pas, tout ira bien. — Не приунывай, всё наладится.
= No te desanimes, todo saldrá bien.
-
— Il s'est découragé après le refus. — Он приуныл после отказа.
= Se desanimó tras el rechazo.
-
— L'équipe s'est découragée après la défaite. — Команда приуныла после поражения.
= El equipo se desanimó tras la derrota.
🌐 English — to get discouraged
To become sad or lose heart, often after a setback or bad news.
-
— Не приунывай, всё наладится. — Don't get discouraged, things will work out.
= No te desanimes, todo saldrá bien.
-
— Он приуныл после отказа. — He got discouraged after the rejection.
= Él se desanimó después del rechazo.
-
— Команда приуныла после поражения. — The team got discouraged after the defeat.
= El equipo se desanimó después de la derrota.
🌐 العربية — اِكْتَأَبَ
أن يصبح حزينًا أو يفقد معنوياته، غالبًا بعد انتكاسة أو خبر سيئ.
-
— لا تكتئب، كل شيء سيتحسن. — Не приунывай, всё наладится.
= No te desanimes, todo mejorará.
-
— اكتأب بعد الرفض. — Он приуныл после отказа.
= Se desanimó después del rechazo.
-
— اكتأب الفريق بعد الهزيمة. — Команда приуныла после поражения.
= El equipo se desanimó después de la derrota.
🌐 中文 — 沮丧起来
变得难过、灰心丧气,常因挫折或坏消息。
-
— 别沮丧,一切都会好起来的。 — Не приунывай, всё будет хорошо.
= No te desanimes, todo saldrá bien. — No te desanimes, todo saldrá bien.
-
— 被拒后他沮丧了起来。 — Он приуныл после отказа.
= Él se desanimó después del rechazo. — Él se desanimó después del rechazo.
-
— 球队输球后都沮丧了。 — Команда приуныла после поражения.
= El equipo se desanimó después de la derrota. — El equipo se desanimó después de la derrota.
🌐 Español — desanimarse
Entristecerse o perder el ánimo, a menudo tras un contratiempo o una mala noticia.
- — No te desanimes, todo saldrá bien. — Не приунывай, всё наладится.
- — Se desanimó tras el rechazo. — Он приуныл после отказа.
- — El equipo se desanimó tras la derrota. — Команда приуныла после поражения.