различать 🎲

Различать — значит распознавать или устанавливать различия между объектами, явлениями или понятиями. Это способность видеть, слышать или понимать, чем одно отличается от другого.

Переводы на другие языки
العربية
ميّز
التعرف على الفرق بين شيئين أو أكثر أو إظهاره.
«أستطيع أن أميّز بين التوأم من خلال أصواتهما.»
Формы (69)
مَيَّزَ past, 3rd person masculine singular
مَيَّزَا past, 3rd person masculine dual
مَيَّزُوا past, 3rd person masculine plural
مَيَّزَتْ past, 3rd person feminine singular
مَيَّزَتَا past, 3rd person feminine dual
مَيَّزْنَ past, 3rd person feminine plural
مَيَّزْتَ past, 2nd person masculine singular
مَيَّزْتُمَا past, 2nd person dual
مَيَّزْتُمْ past, 2nd person masculine plural
مَيَّزْتِ past, 2nd person feminine singular
مَيَّزْتُنَّ past, 2nd person feminine plural
مَيَّزْتُ past, 1st person singular
مَيَّزْنَا past, 1st person plural
يُمَيِّزُ present indicative, 3rd person masculine singular
يُمَيِّزَانِ present indicative, 3rd person masculine dual
يُمَيِّزُونَ present indicative, 3rd person masculine plural
تُمَيِّزُ present indicative, 3rd person feminine singular
تُمَيِّزَانِ present indicative, 3rd person feminine dual
يُمَيِّزْنَ present indicative, 3rd person feminine plural
تُمَيِّزُ present indicative, 2nd person masculine singular
تُمَيِّزَانِ present indicative, 2nd person dual
تُمَيِّزُونَ present indicative, 2nd person masculine plural
تُمَيِّزِينَ present indicative, 2nd person feminine singular
تُمَيِّزْنَ present indicative, 2nd person feminine plural
أُمَيِّزُ present indicative, 1st person singular
نُمَيِّزُ present indicative, 1st person plural
يُمَيِّزَ present subjunctive, 3rd person masculine singular
يُمَيِّزَا present subjunctive, 3rd person masculine dual
يُمَيِّزُوا present subjunctive, 3rd person masculine plural
تُمَيِّزَ present subjunctive, 3rd person feminine singular
تُمَيِّزَا present subjunctive, 3rd person feminine dual
يُمَيِّزْنَ present subjunctive, 3rd person feminine plural
تُمَيِّزَ present subjunctive, 2nd person masculine singular
تُمَيِّزَا present subjunctive, 2nd person dual
تُمَيِّزُوا present subjunctive, 2nd person masculine plural
تُمَيِّزِي present subjunctive, 2nd person feminine singular
تُمَيِّزْنَ present subjunctive, 2nd person feminine plural
أُمَيِّزَ present subjunctive, 1st person singular
نُمَيِّزَ present subjunctive, 1st person plural
يُمَيِّزْ present jussive, 3rd person masculine singular
يُمَيِّزَا present jussive, 3rd person masculine dual
يُمَيِّزُوا present jussive, 3rd person masculine plural
تُمَيِّزْ present jussive, 3rd person feminine singular
تُمَيِّزَا present jussive, 3rd person feminine dual
يُمَيِّزْنَ present jussive, 3rd person feminine plural
تُمَيِّزْ present jussive, 2nd person masculine singular
تُمَيِّزَا present jussive, 2nd person dual
تُمَيِّزُوا present jussive, 2nd person masculine plural
تُمَيِّزِي present jussive, 2nd person feminine singular
تُمَيِّزْنَ present jussive, 2nd person feminine plural
أُمَيِّزْ present jussive, 1st person singular
نُمَيِّزْ present jussive, 1st person plural
مَيِّزْ imperative, 2nd person masculine singular
مَيِّزَا imperative, 2nd person dual
مَيِّزُوا imperative, 2nd person masculine plural
مَيِّزِي imperative, 2nd person feminine singular
مَيِّزْنَ imperative, 2nd person feminine plural
مُمَيِّز active participle, masculine singular
مُمَيِّزَة active participle, feminine singular
مُمَيِّزَانِ active participle, masculine dual
مُمَيِّزَتَانِ active participle, feminine dual
مُمَيِّزُونَ active participle, masculine plural
مُمَيِّزَات active participle, feminine plural
مُمَيَّز passive participle, masculine singular
مُمَيَّزَة passive participle, feminine singular
مُمَيَّزَانِ passive participle, masculine dual
مُمَيَّزَتَانِ passive participle, feminine dual
مُمَيَّزُونَ passive participle, masculine plural
مُمَيَّزَات passive participle, feminine plural
de
unterscheiden
Die Fähigkeit, Unterschiede zwischen Objekten oder Konzepten wahrzunehmen und zu benennen.
Формы (31)
unterscheiden lemma/infinitiv
unterscheide präsens/1. person singular
unterscheidest präsens/2. person singular
unterscheidet präsens/3. person singular
unterscheiden präsens/1. person plural
unterscheidet präsens/2. person plural
unterscheiden präsens/3. person plural
unterschied präteritum/1. person singular
unterschiedest präteritum/2. person singular
unterschied präteritum/3. person singular
unterschieden präteritum/1. person plural
unterschiedet präteritum/2. person plural
unterschieden präteritum/3. person plural
unterscheide konjunktiv i/1. person singular
unterscheidest konjunktiv i/2. person singular
unterscheide konjunktiv i/3. person singular
unterscheiden konjunktiv i/1. person plural
unterscheidet konjunktiv i/2. person plural
unterscheiden konjunktiv i/3. person plural
unterschiede konjunktiv ii/1. person singular
unterschiedest konjunktiv ii/2. person singular
unterschiede konjunktiv ii/3. person singular
unterschieden konjunktiv ii/1. person plural
unterschiedet konjunktiv ii/2. person plural
unterschieden konjunktiv ii/3. person plural
unterscheid imperativ/2. person singular
unterscheidet imperativ/2. person plural
unterscheiden imperativ/1. person plural (höflich)
unterscheidend partizip präsens
unterschieden partizip perfekt
unterschieden partizip perfekt (attributiv/adjektivisch)
English
distinguish
To recognize or show the difference between two or more things.
«I can distinguish between the twins by their voices.»
Формы (5)
distinguish lemma
distinguishes 3rd person singular present
distinguished past tense
distinguished past participle
distinguishing present participle
Español
distinguir
Reconocer o establecer la diferencia entre dos o más cosas.
«Puedo distinguir a los gemelos por sus voces.»
Формы (36)
distinguiendo gerundio
distingo presente,indicativo,1s
distingues presente,indicativo,2s
distingue presente,indicativo,3s
distinguimos presente,indicativo,1p
distinguís presente,indicativo,2p
distinguen presente,indicativo,3p
distinguí pretérito perfecto simple,indicativo,1s
distinguiste pretérito perfecto simple,indicativo,2s
distinguió pretérito perfecto simple,indicativo,3s
distinguimos pretérito perfecto simple,indicativo,1p
distinguisteis pretérito perfecto simple,indicativo,2p
distinguieron pretérito perfecto simple,indicativo,3p
distinguiré futuro,indicativo,1s
distinguirás futuro,indicativo,2s
distinguirá futuro,indicativo,3s
distinguiremos futuro,indicativo,1p
distinguiréis futuro,indicativo,2p
distinguirán futuro,indicativo,3p
distinga presente,subjuntivo,1s
distingas presente,subjuntivo,2s
distinga presente,subjuntivo,3s
distingamos presente,subjuntivo,1p
distingáis presente,subjuntivo,2p
distingan presente,subjuntivo,3p
distinguiere futuro,subjuntivo,1s
distinguieres futuro,subjuntivo,2s
distinguiere futuro,subjuntivo,3s
distinguiéremos futuro,subjuntivo,1p
distinguiereis futuro,subjuntivo,2p
distinguieren futuro,subjuntivo,3p
distingue imperativo,2s
distinga imperativo,3s
distingamos imperativo,1p
distinguid imperativo,2p
distingan imperativo,3p
Français
distinguer
Reconnaître ou établir la différence entre deux ou plusieurs choses.
«Je peux distinguer les jumeaux par leur voix.»
Формы (89)
distinguer infinitif présent
distinguant participe présent
distingué participe passé masculin singulier
distinguée participe passé féminin singulier
distingués participe passé masculin pluriel
distinguées participe passé féminin pluriel
distingué indicatif passé simple 1re personne singulier
distingué indicatif passé simple 3e personne singulier
distingué indicatif passé antérieur 1re personne singulier
distingué indicatif passé antérieur 3e personne singulier
distingué subjonctif imparfait 1re personne singulier
distingué subjonctif imparfait 3e personne singulier
distingué subjonctif plus-que-parfait 1re personne singulier
distingué subjonctif plus-que-parfait 3e personne singulier
distingué impératif passé 2e personne singulier
distingué indicatif présent 1re personne singulier
distingué indicatif présent 3e personne singulier
distingué subjonctif présent 1re personne singulier
distingué subjonctif présent 3e personne singulier
distingué impératif présent 2e personne singulier
distingué conditionnel présent 1re personne singulier
distingué conditionnel présent 3e personne singulier
distingué conditionnel passé 1re personne singulier
distingué conditionnel passé 3e personne singulier
distingue indicatif présent 1re personne singulier
distingue indicatif présent 3e personne singulier
distingue subjonctif présent 1re personne singulier
distingue subjonctif présent 3e personne singulier
distingue impératif présent 2e personne singulier
distingues indicatif présent 2e personne singulier
distingues subjonctif présent 2e personne singulier
distinguons indicatif présent 1re personne pluriel
distinguons impératif présent 1re personne pluriel
distinguez indicatif présent 2e personne pluriel
distinguez impératif présent 2e personne pluriel
distinguent indicatif présent 3e personne pluriel
distinguent subjonctif présent 3e personne pluriel
distinguais indicatif imparfait 1re personne singulier
distinguais indicatif imparfait 2e personne singulier
distinguait indicatif imparfait 3e personne singulier
distinguions indicatif imparfait 1re personne pluriel
distinguiez indicatif imparfait 2e personne pluriel
distinguaient indicatif imparfait 3e personne pluriel
distinguai indicatif passé simple 1re personne singulier
distinguas indicatif passé simple 2e personne singulier
distingua indicatif passé simple 3e personne singulier
distinguâmes indicatif passé simple 1re personne pluriel
distinguâtes indicatif passé simple 2e personne pluriel
distinguèrent indicatif passé simple 3e personne pluriel
distinguerai indicatif futur simple 1re personne singulier
distingueras indicatif futur simple 2e personne singulier
distinguera indicatif futur simple 3e personne singulier
distinguerons indicatif futur simple 1re personne pluriel
distinguerez indicatif futur simple 2e personne pluriel
distingueront indicatif futur simple 3e personne pluriel
distinguerais conditionnel présent 1re personne singulier
distinguerais conditionnel présent 2e personne singulier
distinguerait conditionnel présent 3e personne singulier
distinguerions conditionnel présent 1re personne pluriel
distingueriez conditionnel présent 2e personne pluriel
distingueraient conditionnel présent 3e personne pluriel
distinguasse subjonctif imparfait 1re personne singulier
distinguasses subjonctif imparfait 2e personne singulier
distinguât subjonctif imparfait 3e personne singulier
distinguassions subjonctif imparfait 1re personne pluriel
distinguassiez subjonctif imparfait 2e personne pluriel
distinguassent subjonctif imparfait 3e personne pluriel
distinguerais indicatif futur antérieur 1re personne singulier
distinguerais indicatif futur antérieur 2e personne singulier
distinguerait indicatif futur antérieur 3e personne singulier
distinguerions indicatif futur antérieur 1re personne pluriel
distingueriez indicatif futur antérieur 2e personne pluriel
distingueraient indicatif futur antérieur 3e personne pluriel
distinguai indicatif passé antérieur 1re personne singulier
distinguas indicatif passé antérieur 2e personne singulier
distingua indicatif passé antérieur 3e personne singulier
distinguâmes indicatif passé antérieur 1re personne pluriel
distinguâtes indicatif passé antérieur 2e personne pluriel
distinguèrent indicatif passé antérieur 3e personne pluriel
distinguasse subjonctif plus-que-parfait 1re personne singulier
distinguasses subjonctif plus-que-parfait 2e personne singulier
distinguât subjonctif plus-que-parfait 3e personne singulier
distinguassions subjonctif plus-que-parfait 1re personne pluriel
distinguassiez subjonctif plus-que-parfait 2e personne pluriel
distinguassent subjonctif plus-que-parfait 3e personne pluriel
distinguons impératif présent 1re personne pluriel
distinguez impératif présent 2e personne pluriel
distinguons impératif passé 1re personne pluriel
distinguez impératif passé 2e personne pluriel
hi
अंतर करना
किसी वस्तु या विचार में भेद पहचानने की क्रिया।
Формы (122)
अंतर करना lemma
अंतर करता हूँ present habitual, 1st person singular masculine
अंतर करती हूँ present habitual, 1st person singular feminine
अंतर करता है present habitual, 2nd person singular masculine
अंतर करती है present habitual, 2nd person singular feminine
अंतर करता है present habitual, 3rd person singular masculine
अंतर करती है present habitual, 3rd person singular feminine
अंतर करते हैं present habitual, 1st person plural masculine
अंतर करती हैं present habitual, 1st person plural feminine
अंतर करते हैं present habitual, 2nd person plural masculine
अंतर करती हैं present habitual, 2nd person plural feminine
अंतर करते हैं present habitual, 3rd person plural masculine
अंतर करती हैं present habitual, 3rd person plural feminine
अंतर करता हूँ present continuous, 1st person singular masculine
अंतर कर रहा हूँ present continuous, 1st person singular masculine
अंतर कर रही हूँ present continuous, 1st person singular feminine
अंतर कर रहा है present continuous, 2nd person singular masculine
अंतर कर रही है present continuous, 2nd person singular feminine
अंतर कर रहा है present continuous, 3rd person singular masculine
अंतर कर रही है present continuous, 3rd person singular feminine
अंतर कर रहे हैं present continuous, 1st person plural masculine
अंतर कर रही हैं present continuous, 1st person plural feminine
अंतर कर रहे हैं present continuous, 2nd person plural masculine
अंतर कर रही हैं present continuous, 2nd person plural feminine
अंतर कर रहे हैं present continuous, 3rd person plural masculine
अंतर कर रही हैं present continuous, 3rd person plural feminine
अंतर किया simple past, masculine singular
अंतर की simple past, feminine singular
अंतर किए simple past, masculine plural
अंतर कीं simple past, feminine plural
अंतर करता था past habitual, 1st person singular masculine
अंतर करती थी past habitual, 1st person singular feminine
अंतर करता था past habitual, 2nd person singular masculine
अंतर करती थी past habitual, 2nd person singular feminine
अंतर करता था past habitual, 3rd person singular masculine
अंतर करती थी past habitual, 3rd person singular feminine
अंतर करते थे past habitual, 1st person plural masculine
अंतर करती थीं past habitual, 1st person plural feminine
अंतर करते थे past habitual, 2nd person plural masculine
अंतर करती थीं past habitual, 2nd person plural feminine
अंतर करते थे past habitual, 3rd person plural masculine
अंतर करती थीं past habitual, 3rd person plural feminine
अंतर कर रहा था past continuous, 1st person singular masculine
अंतर कर रही थी past continuous, 1st person singular feminine
अंतर कर रहा था past continuous, 2nd person singular masculine
अंतर कर रही थी past continuous, 2nd person singular feminine
अंतर कर रहा था past continuous, 3rd person singular masculine
अंतर कर रही थी past continuous, 3rd person singular feminine
अंतर कर रहे थे past continuous, 1st person plural masculine
अंतर कर रही थीं past continuous, 1st person plural feminine
अंतर कर रहे थे past continuous, 2nd person plural masculine
अंतर कर रही थीं past continuous, 2nd person plural feminine
अंतर कर रहे थे past continuous, 3rd person plural masculine
अंतर कर रही थीं past continuous, 3rd person plural feminine
अंतर कर चुका हूँ present perfect, 1st person singular masculine
अंतर कर चुकी हूँ present perfect, 1st person singular feminine
अंतर कर चुका है present perfect, 2nd person singular masculine
अंतर कर चुकी है present perfect, 2nd person singular feminine
अंतर कर चुका है present perfect, 3rd person singular masculine
अंतर कर चुकी है present perfect, 3rd person singular feminine
अंतर कर चुके हैं present perfect, 1st person plural masculine
अंतर कर चुकी हैं present perfect, 1st person plural feminine
अंतर कर चुके हैं present perfect, 2nd person plural masculine
अंतर कर चुकी हैं present perfect, 2nd person plural feminine
अंतर कर चुके हैं present perfect, 3rd person plural masculine
अंतर कर चुकी हैं present perfect, 3rd person plural feminine
अंतर कर चुका था past perfect, 1st person singular masculine
अंतर कर चुकी थी past perfect, 1st person singular feminine
अंतर कर चुका था past perfect, 2nd person singular masculine
अंतर कर चुकी थी past perfect, 2nd person singular feminine
अंतर कर चुका था past perfect, 3rd person singular masculine
अंतर कर चुकी थी past perfect, 3rd person singular feminine
अंतर कर चुके थे past perfect, 1st person plural masculine
अंतर कर चुकी थीं past perfect, 1st person plural feminine
अंतर कर चुके थे past perfect, 2nd person plural masculine
अंतर कर चुकी थीं past perfect, 2nd person plural feminine
अंतर कर चुके थे past perfect, 3rd person plural masculine
अंतर कर चुकी थीं past perfect, 3rd person plural feminine
अंतर करूँगा simple future, 1st person singular masculine
अंतर करूँगी simple future, 1st person singular feminine
अंतर करेगा simple future, 2nd person singular masculine
अंतर करेगी simple future, 2nd person singular feminine
अंतर करेगा simple future, 3rd person singular masculine
अंतर करेगी simple future, 3rd person singular feminine
अंतर करेंगे simple future, 1st person plural masculine
अंतर करेंगी simple future, 1st person plural feminine
अंतर करेंगे simple future, 2nd person plural masculine
अंतर करेंगी simple future, 2nd person plural feminine
अंतर करेंगे simple future, 3rd person plural masculine
अंतर करेंगी simple future, 3rd person plural feminine
अंतर करो imperative, 2nd person singular
अंतर कीजिए imperative, 2nd person singular polite
अंतर करें imperative, 1st person plural
अंतर करिए imperative, 2nd person plural
अंतर करूँ subjunctive, 1st person singular
अंतर करे subjunctive, 2nd person singular
अंतर करे subjunctive, 3rd person singular
अंतर करें subjunctive, 1st person plural
अंतर करें subjunctive, 2nd person plural
अंतर करें subjunctive, 3rd person plural
अंतर करता participle, habitual masculine singular
अंतर करती participle, habitual feminine singular
अंतर करते participle, habitual masculine plural
अंतर करतीं participle, habitual feminine plural
अंतर करता हुआ participle, present masculine singular
अंतर करती हुई participle, present feminine singular
अंतर करते हुए participle, present masculine plural
अंतर करती हुईं participle, present feminine plural
अंतर किया हुआ participle, perfect masculine singular
अंतर की हुई participle, perfect feminine singular
अंतर किए हुए participle, perfect masculine plural
अंतर की हुईं participle, perfect feminine plural
अंतर करके conjunctive participle
अंतर करना infinitive
अंतर करने infinitive, oblique
अंतर करने को infinitive, dative
अंतर करने से infinitive, ablative
अंतर करने पर infinitive, locative
अंतर करने वाला agentive participle, masculine singular
अंतर करने वाली agentive participle, feminine singular
अंतर करने वाले agentive participle, masculine plural
अंतर करने वाली agentive participle, feminine plural
pt
distinguir
Capacidade de perceber ou diferenciar uma coisa da outra com clareza.
Формы (59)
distinguir infinitive
distinguindo gerund
distinguido past participle (masc. sg.)
distinguida past participle (fem. sg.)
distinguidos past participle (masc. pl.)
distinguidas past participle (fem. pl.)
distingo present indicative, 1st person singular
distingues present indicative, 2nd person singular
distingue present indicative, 3rd person singular
distinguimos present indicative, 1st person plural
distingueis present indicative, 2nd person plural
distinguem present indicative, 3rd person plural
distinguia imperfect indicative, 1st/3rd person singular
distinguías imperfect indicative, 2nd person singular
distinguíamos imperfect indicative, 1st person plural
distinguíeis imperfect indicative, 2nd person plural
distinguiam imperfect indicative, 3rd person plural
distingui preterite, 1st person singular
distinguiste preterite, 2nd person singular
distinguiu preterite, 3rd person singular
distinguimos preterite, 1st person plural
distinguistes preterite, 2nd person plural
distinguiram preterite, 3rd person plural
distinguirei future indicative, 1st person singular
distinguirás future indicative, 2nd person singular
distinguirá future indicative, 3rd person singular
distinguiremos future indicative, 1st person plural
distinguireis future indicative, 2nd person plural
distinguirão future indicative, 3rd person plural
distinguiria conditional, 1st/3rd person singular
distinguirias conditional, 2nd person singular
distinguiríamos conditional, 1st person plural
distinguiríeis conditional, 2nd person plural
distinguiriam conditional, 3rd person plural
distinga present subjunctive, 1st/3rd person singular
distingas present subjunctive, 2nd person singular
distingamos present subjunctive, 1st person plural
distingais present subjunctive, 2nd person plural
distingam present subjunctive, 3rd person plural
distinguisse imperfect subjunctive, 1st/3rd person singular
distinguisses imperfect subjunctive, 2nd person singular
distinguíssemos imperfect subjunctive, 1st person plural
distinguísseis imperfect subjunctive, 2nd person plural
distinguissem imperfect subjunctive, 3rd person plural
distinguir personal infinitive, 1st/3rd person singular
distinguires personal infinitive, 2nd person singular
distinguirmos personal infinitive, 1st person plural
distinguirdes personal infinitive, 2nd person plural
distinguirem personal infinitive, 3rd person plural
distingue imperative affirmative, 2nd person singular
distinga imperative affirmative, 3rd person singular
distingamos imperative affirmative, 1st person plural
distingui imperative affirmative, 2nd person plural
distingam imperative affirmative, 3rd person plural
não distingas imperative negative, 2nd person singular
não distinga imperative negative, 3rd person singular
não distingamos imperative negative, 1st person plural
não distingais imperative negative, 2nd person plural
não distingam imperative negative, 3rd person plural
tr
ayırt etmek
İki veya daha fazla şey arasındaki farkı görmek ve birbirinden ayırmak.
Формы (80)
ayırt etmek lemma
ayırt ederim настоящее-будущее время, 1-е лицо ед. ч.
ayırt edersin настоящее-будущее время, 2-е лицо ед. ч.
ayırt eder настоящее-будущее время, 3-е лицо ед. ч.
ayırt ederiz настоящее-будущее время, 1-е лицо мн. ч.
ayırt edersiniz настоящее-будущее время, 2-е лицо мн. ч.
ayırt ederler настоящее-будущее время, 3-е лицо мн. ч.
ayırt ediyorum настоящее время, 1-е лицо ед. ч.
ayırt ediyorsun настоящее время, 2-е лицо ед. ч.
ayırt ediyor настоящее время, 3-е лицо ед. ч.
ayırt ediyoruz настоящее время, 1-е лицо мн. ч.
ayırt ediyorsunuz настоящее время, 2-е лицо мн. ч.
ayırt ediyorlar настоящее время, 3-е лицо мн. ч.
ayırt ettim прошедшее время, 1-е лицо ед. ч.
ayırt ettin прошедшее время, 2-е лицо ед. ч.
ayırt etti прошедшее время, 3-е лицо ед. ч.
ayırt ettik прошедшее время, 1-е лицо мн. ч.
ayırt ettiniz прошедшее время, 2-е лицо мн. ч.
ayırt ettiler прошедшее время, 3-е лицо мн. ч.
ayırt etmişim прошедшее результативное, 1-е лицо ед. ч.
ayırt etmişsin прошедшее результативное, 2-е лицо ед. ч.
ayırt etmiş прошедшее результативное, 3-е лицо ед. ч.
ayırt etmişiz прошедшее результативное, 1-е лицо мн. ч.
ayırt etmişsiniz прошедшее результативное, 2-е лицо мн. ч.
ayırt etmişler прошедшее результативное, 3-е лицо мн. ч.
ayırt edeceğim будущее время, 1-е лицо ед. ч.
ayırt edeceksin будущее время, 2-е лицо ед. ч.
ayırt edecek будущее время, 3-е лицо ед. ч.
ayırt edeceğiz будущее время, 1-е лицо мн. ч.
ayırt edeceksiniz будущее время, 2-е лицо мн. ч.
ayırt edecekler будущее время, 3-е лицо мн. ч.
ayırt etmekteyim настоящее длительное, 1-е лицо ед. ч.
ayırt etmektesin настоящее длительное, 2-е лицо ед. ч.
ayırt etmekte настоящее длительное, 3-е лицо ед. ч.
ayırt etmekteyiz настоящее длительное, 1-е лицо мн. ч.
ayırt etmektesiniz настоящее длительное, 2-е лицо мн. ч.
ayırt etmekteler настоящее длительное, 3-е лицо мн. ч.
ayırt edeyim повелительное наклонение, 1-е лицо ед. ч.
ayırt et повелительное наклонение, 2-е лицо ед. ч.
ayırt etsin повелительное наклонение, 3-е лицо ед. ч.
ayırt edelim повелительное наклонение, 1-е лицо мн. ч.
ayırt edin повелительное наклонение, 2-е лицо мн. ч.
ayırt etsinler повелительное наклонение, 3-е лицо мн. ч.
ayırt etsem условное наклонение, 1-е лицо ед. ч.
ayırt etsen условное наклонение, 2-е лицо ед. ч.
ayırt etse условное наклонение, 3-е лицо ед. ч.
ayırt etsek условное наклонение, 1-е лицо мн. ч.
ayırt etseniz условное наклонение, 2-е лицо мн. ч.
ayırt etseler условное наклонение, 3-е лицо мн. ч.
ayırt etmeliyim долженствовательное, 1-е лицо ед. ч.
ayırt etmelisin долженствовательное, 2-е лицо ед. ч.
ayırt etmeli долженствовательное, 3-е лицо ед. ч.
ayırt etmeliyiz долженствовательное, 1-е лицо мн. ч.
ayırt etmelisiniz долженствовательное, 2-е лицо мн. ч.
ayırt etmeliler долженствовательное, 3-е лицо мн. ч.
ayırt edebilirim возможность, 1-е лицо ед. ч.
ayırt edebilirsin возможность, 2-е лицо ед. ч.
ayırt edebilir возможность, 3-е лицо ед. ч.
ayırt edebiliriz возможность, 1-е лицо мн. ч.
ayırt edebilirsiniz возможность, 2-е лицо мн. ч.
ayırt edebilirler возможность, 3-е лицо мн. ч.
ayırt etmek инфинитив
ayırt eden причастие настоящего-будущего времени
ayırt edecek причастие будущего времени
ayırt etmiş причастие прошедшего времени
ayırt ettik причастие прошедшего времени (личная форма совпадает)
ayırt ederek деепричастие образа действия
ayırt edip деепричастие предшествования
ayırt edince деепричастие времени
ayırt edeli деепричастие с момента
ayırt ettikçe деепричастие повторяемости
ayırt etmeden деепричастие отрицания
ayırt etmeyerek деепричастие отрицания образа действия
ayırt etmeyip деепричастие отрицания предшествования
ayırt etmekle деепричастие инструментальное
ayırt etmekten инфинитив, исходный падеж
ayırt etmeye инфинитив, дательный падеж
ayırt etmeyi инфинитив, винительный падеж
ayırt etmede инфинитив, местный падеж
ayırt etmenin инфинитив, родительный падеж
Войдите, чтобы добавить личную заметку и отметить слово как «Учу» / «Изучено».
Чат словохаба — общий для всех языков
Пишите на своём языке — другие увидят перевод на свой. Сообщения проходят модерацию.
различать — это слово, вокруг которого собрано всё, что с ним связано на сайте. Здесь вы можете найти товары, услуги, медиа (видео, аудио, текст), а также упоминания в комментариях и статьях. Если вы хотите создать что-то своё — выберите подходящий тип ниже. Ваш контент появится в разделе «Что есть» на этой же странице.
Что есть на сайте

Пока нет связанных полок. Скоро появятся.

Связи
Что можно создать на слово «различать»
Справочник-перевод
🌐 Español — distinguir

Reconocer o establecer la diferencia entre dos o más cosas.

Примеры:
  • — Puedo distinguir a los gemelos por sus voces.
    = Я могу различать близнецов по их голосам.
  • — Es importante distinguir entre hecho y opinión.
    = Важно различать факт и мнение.
  • — El ojo humano puede distinguir millones de colores.
    = Человеческий глаз может различать миллионы цветов.
🌐 English — distinguish

To recognize or show the difference between two or more things.

Примеры:
  • — I can distinguish between the twins by their voices.
    = Я могу различить близнецов по их голосам.
  • — It's important to distinguish fact from opinion.
    = Важно отличать факт от мнения.
  • — The human eye can distinguish millions of colors.
    = Человеческий глаз может различать миллионы цветов.
🌐 中文 — 区分

识别或辨别两个或多个事物之间的差异。

Примеры:
  • — 我能通过声音区分这对双胞胎。
    = Я могу различать эту пару близнецов по голосу.
  • — 区分事实和观点很重要。
    = Важно различать факты и мнения.
  • — 人眼能区分数百万种颜色。
    = Человеческий глаз может различать миллионы цветов.
🌐 Français — distinguer

Reconnaître ou établir la différence entre deux ou plusieurs choses.

Примеры:
  • — Je peux distinguer les jumeaux par leur voix.
    = Я могу различать близнецов по голосу.
  • — Il est important de distinguer les faits des opinions.
    = Важно различать факты и мнения.
  • — L'œil humain peut distinguer des millions de couleurs.
    = Человеческий глаз может различать миллионы цветов.
🌐 العربية — ميّز

التعرف على الفرق بين شيئين أو أكثر أو إظهاره.

Примеры:
  • — أستطيع أن أميّز بين التوأم من خلال أصواتهما.
    = Я могу различать близнецов по их голосам.
  • — من المهم أن تميّز بين الحقيقة والرأي.
    = Важно различать факты и мнения.
  • — تستطيع العين البشرية أن تميّز ملايين الألوان.
    = Человеческий глаз способен различать миллионы цветов.
🌐 de — unterscheiden

Die Fähigkeit, Unterschiede zwischen Objekten oder Konzepten wahrzunehmen und zu benennen.

🌐 pt — distinguir

Capacidade de perceber ou diferenciar uma coisa da outra com clareza.

🌐 tr — ayırt etmek

İki veya daha fazla şey arasındaki farkı görmek ve birbirinden ayırmak.

🌐 hi — अंतर करना

किसी वस्तु या विचार में भेद पहचानने की क्रिया।

Пути

🔙 Входит в состав / Связи: