признаваться 🎲

Глагол, означающий открыто признавать свою вину, ошибку или какой-либо факт. Также может использоваться в значении 'сознаваться в чувствах' (например, в любви).

Переводы на другие языки
العربية
اعترف
الإقرار أو الاعتراف بشيء ما، خاصة الخطأ أو الجريمة أو الشعور الخفي.
«اعترف بالجريمة.»
Формы (33)
اِعْتَرَفَ past_3ms
اِعْتَرَفَتْ past_3fs
اِعْتَرَفَا past_3md
اِعْتَرَفَتَا past_3fd
اِعْتَرَفُوا past_3mp
اِعْتَرَفْنَ past_3fp
اِعْتَرَفْتَ past_2ms
اِعْتَرَفْتِ past_2fs
اِعْتَرَفْتُمَا past_2md
اِعْتَرَفْتُنَّ past_2fp
اِعْتَرَفْتُمْ past_2mp
اِعْتَرَفْتُ past_1s
اِعْتَرَفْنَا past_1p
يَعْتَرِفُ present_3ms
تَعْتَرِفُ present_3fs
يَعْتَرِفَانِ present_3md
تَعْتَرِفَانِ present_3fd
يَعْتَرِفُونَ present_3mp
يَعْتَرِفْنَ present_3fp
تَعْتَرِفُ present_2ms
تَعْتَرِفِينَ present_2fs
تَعْتَرِفَانِ present_2md
تَعْتَرِفْنَ present_2fp
تَعْتَرِفُونَ present_2mp
أَعْتَرِفُ present_1s
نَعْتَرِفُ present_1p
اِعْتَرِفْ imperative_2ms
اِعْتَرِفِي imperative_2fs
اِعْتَرِفَا imperative_2md
اِعْتَرِفْنَ imperative_2fp
اِعْتَرِفُوا imperative_2mp
مُعْتَرِفٌ active_participle_nominative_ms
مُعْتَرَفٌ passive_participle_nominative_ms
de
gestehen
Ein Gefühl oder eine Tat offen eingestehen.
Формы (36)
gestehen lemma/infinitive
gestehe 1sg present indicative
gestehst 2sg present indicative
gesteht 3sg present indicative
gestehen 1pl present indicative
gesteht 2pl present indicative
gestehen 3pl present indicative
gestehe 1sg present subjunctive I
gestehest 2sg present subjunctive I
gestehe 3sg present subjunctive I
gestehen 1pl present subjunctive I
gestehet 2pl present subjunctive I
gestehen 3pl present subjunctive I
gestand 1sg past indicative
gestandest 2sg past indicative
gestand 3sg past indicative
gestanden 1pl past indicative
gestandet 2pl past indicative
gestanden 3pl past indicative
gestände 1sg past subjunctive
geständest 2sg past subjunctive
gestände 3sg past subjunctive
geständen 1pl past subjunctive
geständet 2pl past subjunctive
geständen 3pl past subjunctive
gesteh 2sg imperative
gestehe 2sg imperative (e-form)
gesteht 2pl imperative
gestehen 1pl imperative
gestehend present participle
gegestanden past participle
gestehen infinitive with zu (zu gestehen)
gestehe 1sg/3sg present subjunctive II (alternative)
gestehest 2sg present subjunctive II (alternative)
gestehen 1pl/3pl present subjunctive II (alternative)
gestehet 2pl present subjunctive II (alternative)
English
confess
To admit or acknowledge something, especially a fault, crime, or secret feeling.
«He confessed to the crime.»
Формы (6)
confess lemma/infinitive/base form
confesses 3rd person singular present indicative
confessed past tense (preterite)
confessed past participle
confessing present participle/gerund
confest past tense/past participle (archaic)
Español
confesar
Admitir o reconocer algo, especialmente una falta, un delito o un sentimiento secreto.
«Confesó el crimen.»
Формы (117)
confesar lemma / infinitivo
confesando gerundio
confieso presente, 1ª persona singular
confiesas presente, 2ª persona singular
confiesa presente, 3ª persona singular
confesamos presente, 1ª persona plural
confesáis presente, 2ª persona plural
confiesan presente, 3ª persona plural
confesaba pretérito imperfecto, 1ª persona singular
confesabas pretérito imperfecto, 2ª persona singular
confesaba pretérito imperfecto, 3ª persona singular
confesábamos pretérito imperfecto, 1ª persona plural
confesabais pretérito imperfecto, 2ª persona plural
confesaban pretérito imperfecto, 3ª persona plural
confesé pretérito perfecto simple, 1ª persona singular
confesaste pretérito perfecto simple, 2ª persona singular
confesó pretérito perfecto simple, 3ª persona singular
confesamos pretérito perfecto simple, 1ª persona plural
confesasteis pretérito perfecto simple, 2ª persona plural
confesaron pretérito perfecto simple, 3ª persona plural
confesaré futuro simple, 1ª persona singular
confesarás futuro simple, 2ª persona singular
confesará futuro simple, 3ª persona singular
confesaremos futuro simple, 1ª persona plural
confesaréis futuro simple, 2ª persona plural
confesarán futuro simple, 3ª persona plural
confesaría condicional simple, 1ª persona singular
confesarías condicional simple, 2ª persona singular
confesaría condicional simple, 3ª persona singular
confesaríamos condicional simple, 1ª persona plural
confesaríais condicional simple, 2ª persona plural
confesarían condicional simple, 3ª persona plural
confiese presente de subjuntivo, 1ª persona singular
confieses presente de subjuntivo, 2ª persona singular
confiese presente de subjuntivo, 3ª persona singular
confesemos presente de subjuntivo, 1ª persona plural
confeséis presente de subjuntivo, 2ª persona plural
confiesen presente de subjuntivo, 3ª persona plural
confesara pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona singular
confesaras pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona singular
confesara pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona singular
confesáramos pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona plural
confesarais pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona plural
confesaran pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona plural
confesase pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona singular
confesases pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona singular
confesase pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona singular
confesásemos pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona plural
confesaseis pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona plural
confesasen pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona plural
confesare futuro de subjuntivo, 1ª persona singular
confesares futuro de subjuntivo, 2ª persona singular
confesare futuro de subjuntivo, 3ª persona singular
confesáremos futuro de subjuntivo, 1ª persona plural
confesareis futuro de subjuntivo, 2ª persona plural
confesaren futuro de subjuntivo, 3ª persona plural
confiesa imperativo, 2ª persona singular
confesá imperativo, 2ª persona singular (voseo)
confiese imperativo, 3ª persona singular (usted)
confesemos imperativo, 1ª persona plural
confesad imperativo, 2ª persona plural
confiesen imperativo, 3ª persona plural (ustedes)
habiendo confesado gerundio compuesto
he confesado pretérito perfecto compuesto, 1ª persona singular
has confesado pretérito perfecto compuesto, 2ª persona singular
ha confesado pretérito perfecto compuesto, 3ª persona singular
hemos confesado pretérito perfecto compuesto, 1ª persona plural
habéis confesado pretérito perfecto compuesto, 2ª persona plural
han confesado pretérito perfecto compuesto, 3ª persona plural
había confesado pretérito pluscuamperfecto, 1ª persona singular
habías confesado pretérito pluscuamperfecto, 2ª persona singular
había confesado pretérito pluscuamperfecto, 3ª persona singular
habíamos confesado pretérito pluscuamperfecto, 1ª persona plural
habíais confesado pretérito pluscuamperfecto, 2ª persona plural
habían confesado pretérito pluscuamperfecto, 3ª persona plural
hube confesado pretérito anterior, 1ª persona singular
hubiste confesado pretérito anterior, 2ª persona singular
hubo confesado pretérito anterior, 3ª persona singular
hubimos confesado pretérito anterior, 1ª persona plural
hubisteis confesado pretérito anterior, 2ª persona plural
hubieron confesado pretérito anterior, 3ª persona plural
habré confesado futuro compuesto, 1ª persona singular
habrás confesado futuro compuesto, 2ª persona singular
habrá confesado futuro compuesto, 3ª persona singular
habremos confesado futuro compuesto, 1ª persona plural
habréis confesado futuro compuesto, 2ª persona plural
habrán confesado futuro compuesto, 3ª persona plural
habría confesado condicional compuesto, 1ª persona singular
habrías confesado condicional compuesto, 2ª persona singular
habría confesado condicional compuesto, 3ª persona singular
habríamos confesado condicional compuesto, 1ª persona plural
habríais confesado condicional compuesto, 2ª persona plural
habrían confesado condicional compuesto, 3ª persona plural
haya confesado pretérito perfecto de subjuntivo, 1ª persona singular
hayas confesado pretérito perfecto de subjuntivo, 2ª persona singular
haya confesado pretérito perfecto de subjuntivo, 3ª persona singular
hayamos confesado pretérito perfecto de subjuntivo, 1ª persona plural
hayáis confesado pretérito perfecto de subjuntivo, 2ª persona plural
hayan confesado pretérito perfecto de subjuntivo, 3ª persona plural
hubiera confesado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 1ª persona singular
hubieras confesado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 2ª persona singular
hubiera confesado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 3ª persona singular
hubiéramos confesado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 1ª persona plural
hubierais confesado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 2ª persona plural
hubieran confesado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 3ª persona plural
hubiese confesado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 1ª persona singular
hubieses confesado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 2ª persona singular
hubiese confesado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 3ª persona singular
hubiésemos confesado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 1ª persona plural
hubieseis confesado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 2ª persona plural
hubiesen confesado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 3ª persona plural
hubiere confesado futuro compuesto de subjuntivo, 1ª persona singular
hubieres confesado futuro compuesto de subjuntivo, 2ª persona singular
hubiere confesado futuro compuesto de subjuntivo, 3ª persona singular
hubiéremos confesado futuro compuesto de subjuntivo, 1ª persona plural
hubiereis confesado futuro compuesto de subjuntivo, 2ª persona plural
hubieren confesado futuro compuesto de subjuntivo, 3ª persona plural
Français
avouer
Admettre ou reconnaître quelque chose, en particulier une faute, un crime ou un sentiment secret.
«Il a avoué le crime.»
Формы (51)
avouer infinitive
avouant present participle
avoué past participle masculine singular
avouée past participle feminine singular
avoués past participle masculine plural
avouées past participle feminine plural
avoue indicative present 1st person singular
avoues indicative present 2nd person singular
avoue indicative present 3rd person singular
avouons indicative present 1st person plural
avouez indicative present 2nd person plural
avouent indicative present 3rd person plural
avouais indicative imperfect 1st person singular
avouais indicative imperfect 2nd person singular
avouait indicative imperfect 3rd person singular
avouions indicative imperfect 1st person plural
avouiez indicative imperfect 2nd person plural
avouaient indicative imperfect 3rd person plural
avouai indicative past historic 1st person singular
avouas indicative past historic 2nd person singular
avoua indicative past historic 3rd person singular
avouâmes indicative past historic 1st person plural
avouâtes indicative past historic 2nd person plural
avouèrent indicative past historic 3rd person plural
avouerai indicative future 1st person singular
avoueras indicative future 2nd person singular
avouera indicative future 3rd person singular
avouerons indicative future 1st person plural
avouerez indicative future 2nd person plural
avoueront indicative future 3rd person plural
avouerais conditional present 1st person singular
avouerais conditional present 2nd person singular
avouerait conditional present 3rd person singular
avouerions conditional present 1st person plural
avoueriez conditional present 2nd person plural
avoueraient conditional present 3rd person plural
avouasse subjunctive imperfect 1st person singular
avouasses subjunctive imperfect 2nd person singular
avouât subjunctive imperfect 3rd person singular
avouassions subjunctive imperfect 1st person plural
avouassiez subjunctive imperfect 2nd person plural
avouassent subjunctive imperfect 3rd person plural
avoue subjunctive present 1st person singular
avoues subjunctive present 2nd person singular
avoue subjunctive present 3rd person singular
avouions subjunctive present 1st person plural
avouiez subjunctive present 2nd person plural
avouent subjunctive present 3rd person plural
avoue imperative present 2nd person singular
avouons imperative present 1st person plural
avouez imperative present 2nd person plural
hi
स्वीकार करना
किसी बात या भावना को सच्चाई के साथ व्यक्त करना।
Формы (66)
स्वीकार करना lemma/infinitive
स्वीकार करता present habitual/participle, masculine singular
स्वीकार करती present habitual/participle, feminine singular
स्वीकार करते present habitual/participle, masculine plural
स्वीकार करतीं present habitual/participle, feminine plural
स्वीकार करता हूँ present habitual, 1st person singular
स्वीकार करता है present habitual, 2nd person singular informal / 3rd person singular masculine
स्वीकार करती है present habitual, 3rd person singular feminine
स्वीकार करते हैं present habitual, 1st person plural / 2nd person plural / 3rd person plural masculine
स्वीकार करती हैं present habitual, 3rd person plural feminine
स्वीकार करता हूँ present continuous, 1st person singular
स्वीकार कर रहा हूँ present continuous, 1st person singular masculine
स्वीकार कर रही हूँ present continuous, 1st person singular feminine
स्वीकार कर रहा है present continuous, 2nd/3rd person singular masculine
स्वीकार कर रही है present continuous, 2nd/3rd person singular feminine
स्वीकार कर रहे हैं present continuous, plural masculine
स्वीकार कर रही हैं present continuous, plural feminine
स्वीकार किया simple past, masculine singular/plural
स्वीकार की simple past, feminine singular/plural
स्वीकार किये simple past, masculine plural (variant)
स्वीकार किया है present perfect, masculine singular
स्वीकार की है present perfect, feminine singular
स्वीकार किये हैं present perfect, masculine plural
स्वीकार की हैं present perfect, feminine plural
स्वीकार किया था past perfect, masculine singular
स्वीकार की थी past perfect, feminine singular
स्वीकार किये थे past perfect, masculine plural
स्वीकार की थीं past perfect, feminine plural
स्वीकार करूँगा future, 1st person singular masculine
स्वीकार करूँगी future, 1st person singular feminine
स्वीकार करेगा future, 2nd/3rd person singular masculine
स्वीकार करेगी future, 2nd/3rd person singular feminine
स्वीकार करेंगे future, 1st/2nd/3rd person plural masculine
स्वीकार करेंगी future, plural feminine
स्वीकार करूँ subjunctive, 1st person singular
स्वीकार करे subjunctive, 2nd/3rd person singular
स्वीकार करें subjunctive, 1st/2nd/3rd person plural
स्वीकार कर imperative, 2nd person singular informal
स्वीकार कीजिये imperative, 2nd person singular/plural formal
स्वीकार कीजिए imperative, 2nd person singular/plural formal (variant)
स्वीकार करो imperative, 2nd person plural informal
स्वीकार करिये imperative, 2nd person plural polite
स्वीकार करता conjunctive/participle, masculine
स्वीकार करती conjunctive/participle, feminine
स्वीकार करते conjunctive/participle, plural
स्वीकार करके perfective participle/conjunctive
स्वीकार करते हुए imperfective participle
स्वीकार किया जाना passive infinitive
स्वीकार किया जाता है passive present habitual, masculine singular
स्वीकार की जाती है passive present habitual, feminine singular
स्वीकार किया गया passive simple past, masculine
स्वीकार की गई passive simple past, feminine
स्वीकार किया जाएगा passive future, masculine
स्वीकार की जाएगी passive future, feminine
स्वीकार करवाना causative infinitive
स्वीकार करवाता causative present habitual/participle, masculine singular
स्वीकार करवाती causative present habitual/participle, feminine singular
स्वीकार करवाते causative present habitual/participle, masculine plural
स्वीकार करवाया causative simple past, masculine
स्वीकार करवाई causative simple past, feminine
स्वीकार करवाऊँगा causative future, 1st person singular masculine
स्वीकार करवाएगा causative future, 3rd person singular masculine
स्वीकार करवाएगी causative future, 3rd person singular feminine
स्वीकार करवाएँगे causative future, plural masculine
स्वीकार करवाओ causative imperative, 2nd person plural informal
स्वीकार करवाइये causative imperative, 2nd person polite
pt
confessar
Admitir ou declarar algo, especialmente um erro ou um sentimento.
Формы (76)
confessar infinitive
confessar first-person singular future subjunctive
confessar third-person singular future subjunctive
confessares second-person singular future subjunctive
confessarmos first-person plural future subjunctive
confessardes second-person plural future subjunctive
confessarem third-person plural future subjunctive
confessar first-person singular personal infinitive
confessares second-person singular personal infinitive
confessar third-person singular personal infinitive
confessarmos first-person plural personal infinitive
confessardes second-person plural personal infinitive
confessarem third-person plural personal infinitive
confesso first-person singular present indicative
confessas second-person singular present indicative
confessa third-person singular present indicative
confessamos first-person plural present indicative
confessais second-person plural present indicative
confessam third-person plural present indicative
confessava first-person singular imperfect indicative
confessavas second-person singular imperfect indicative
confessava third-person singular imperfect indicative
confessávamos first-person plural imperfect indicative
confessáveis second-person plural imperfect indicative
confessavam third-person plural imperfect indicative
confessei first-person singular preterite indicative
confessaste second-person singular preterite indicative
confessou third-person singular preterite indicative
confessamos first-person plural preterite indicative
confessastes second-person plural preterite indicative
confessaram third-person plural preterite indicative
confessara first-person singular pluperfect indicative
confessaras second-person singular pluperfect indicative
confessara third-person singular pluperfect indicative
confessáramos first-person plural pluperfect indicative
confessáreis second-person plural pluperfect indicative
confessaram third-person plural pluperfect indicative
confessarei first-person singular future indicative
confessarás second-person singular future indicative
confessará third-person singular future indicative
confessaremos first-person plural future indicative
confessareis second-person plural future indicative
confessarão third-person plural future indicative
confessaria first-person singular conditional
confessarias second-person singular conditional
confessaria third-person singular conditional
confessaríamos first-person plural conditional
confessaríeis second-person plural conditional
confessariam third-person plural conditional
confesse first-person singular present subjunctive
confesses second-person singular present subjunctive
confesse third-person singular present subjunctive
confessemos first-person plural present subjunctive
confesseis second-person plural present subjunctive
confessem third-person plural present subjunctive
confessasse first-person singular imperfect subjunctive
confessasses second-person singular imperfect subjunctive
confessasse third-person singular imperfect subjunctive
confessássemos first-person plural imperfect subjunctive
confessásseis second-person plural imperfect subjunctive
confessassem third-person plural imperfect subjunctive
confessa second-person singular affirmative imperative
confesse third-person singular affirmative imperative
confessemos first-person plural affirmative imperative
confessai second-person plural affirmative imperative
confessem third-person plural affirmative imperative
confesses second-person singular negative imperative
confesse third-person singular negative imperative
confessemos first-person plural negative imperative
confesseis second-person plural negative imperative
confessem third-person plural negative imperative
confessando gerund
confessado masculine singular past participle
confessada feminine singular past participle
confessados masculine plural past participle
confessadas feminine plural past participle
tr
itiraf etmek
Bir kişinin duygu, düşünce veya eylemini açıkça kabul etmesi ve dile getirmesi.
Формы (138)
itiraf etmek lemma
itiraf ederim present,1sg
itiraf edersin present,2sg
itiraf eder present,3sg
itiraf ederiz present,1pl
itiraf edersiniz present,2pl
itiraf ederler present,3pl
itiraf ediyorum present-continuous,1sg
itiraf ediyorsun present-continuous,2sg
itiraf ediyor present-continuous,3sg
itiraf ediyoruz present-continuous,1pl
itiraf ediyorsunuz present-continuous,2pl
itiraf ediyorlar present-continuous,3pl
itiraf ettim past,1sg
itiraf ettin past,2sg
itiraf etti past,3sg
itiraf ettik past,1pl
itiraf ettiniz past,2pl
itiraf ettiler past,3pl
itiraf etmişim past-inferential,1sg
itiraf etmişsin past-inferential,2sg
itiraf etmiş past-inferential,3sg
itiraf etmişiz past-inferential,1pl
itiraf etmişsiniz past-inferential,2pl
itiraf etmişler past-inferential,3pl
itiraf edeceğim future,1sg
itiraf edeceksin future,2sg
itiraf edecek future,3sg
itiraf edeceğiz future,1pl
itiraf edeceksiniz future,2pl
itiraf edecekler future,3pl
itiraf ederdim aorist-past,1sg
itiraf ederdin aorist-past,2sg
itiraf ederdi aorist-past,3sg
itiraf ederdik aorist-past,1pl
itiraf ederdiniz aorist-past,2pl
itiraf ederlerdi aorist-past,3pl
itiraf ediyordum past-continuous,1sg
itiraf ediyordun past-continuous,2sg
itiraf ediyordu past-continuous,3sg
itiraf ediyorduk past-continuous,1pl
itiraf ediyordunuz past-continuous,2pl
itiraf ediyorlardı past-continuous,3pl
itiraf edecektim future-past,1sg
itiraf edecektin future-past,2sg
itiraf edecekti future-past,3sg
itiraf edecektik future-past,1pl
itiraf edecektiniz future-past,2pl
itiraf edeceklerdi future-past,3pl
itiraf etmeliyim necessitative-past,1sg
itiraf etmeliydim necessitative-past,1sg
itiraf etmeliydin necessitative-past,2sg
itiraf etmeliydi necessitative-past,3sg
itiraf etmeliydik necessitative-past,1pl
itiraf etmeliydiniz necessitative-past,2pl
itiraf etmelilerdi necessitative-past,3pl
itiraf etsem optative-present,1sg
itiraf etsen optative-present,2sg
itiraf etse optative-present,3sg
itiraf etsek optative-present,1pl
itiraf etseniz optative-present,2pl
itiraf etseler optative-present,3pl
itiraf etseydim optative-past,1sg
itiraf etseydin optative-past,2sg
itiraf etseydi optative-past,3sg
itiraf etseydik optative-past,1pl
itiraf etseydiniz optative-past,2pl
itiraf etseydiler optative-past,3pl
itiraf edeyim imperative,1sg
itiraf et imperative,2sg
itiraf etsin imperative,3sg
itiraf edelim imperative,1pl
itiraf edin imperative,2pl
itiraf etsinler imperative,3pl
itiraf edeyim subjunctive,1sg
itiraf edesin subjunctive,2sg
itiraf ede subjunctive,3sg
itiraf edelim subjunctive,1pl
itiraf edesiniz subjunctive,2pl
itiraf edeler subjunctive,3pl
itiraf etmek infinitive
itiraf eden participle-present
itiraf edecek participle-future
itiraf etmiş participle-past
itiraf etmekle converb-instrumental
itiraf etmekten infinitive-ablative
itiraf etmeye infinitive-dative
itiraf etmeyi infinitive-accusative
itiraf etmenin infinitive-genitive
itiraf etmekte infinitive-locative
itiraf etmek için infinitive-purpose
itiraf etmemek negative-infinitive
itiraf etmem negative-infinitive-possessive,1sg
itiraf etmezsin negative-present,2sg
itiraf etmez negative-present,3sg
itiraf etmeyiz negative-present,1pl
itiraf etmezsiniz negative-present,2pl
itiraf etmezler negative-present,3pl
itiraf etmedim negative-past,1sg
itiraf etmedin negative-past,2sg
itiraf etmedi negative-past,3sg
itiraf etmedik negative-past,1pl
itiraf etmediniz negative-past,2pl
itiraf etmediler negative-past,3pl
itiraf etmeyeceğim negative-future,1sg
itiraf etmeyeceksin negative-future,2sg
itiraf etmeyecek negative-future,3sg
itiraf etmeyeceğiz negative-future,1pl
itiraf etmeyeceksiniz negative-future,2pl
itiraf etmeyecekler negative-future,3pl
itiraf etme negative-imperative,2sg
itiraf etmesin negative-imperative,3sg
itiraf etmeyin negative-imperative,2pl
itiraf etmesinler negative-imperative,3pl
itiraf etmeyeyim negative-subjunctive,1sg
itiraf etmeyesin negative-subjunctive,2sg
itiraf etmeye negative-subjunctive,3sg
itiraf etmeyelim negative-subjunctive,1pl
itiraf etmeyesiniz negative-subjunctive,2pl
itiraf etmeyeler negative-subjunctive,3pl
itiraf etmiş olmak perfect-infinitive
itiraf ediyor olmak progressive-infinitive
itiraf edecek olmak future-infinitive
itiraf etmek üzere infinitive-purpose
itiraf etmek suretiyle infinitive-manner
itiraf edilir passive-present,3sg
itiraf edildi passive-past,3sg
itiraf edilecek passive-future,3sg
itiraf edilmek passive-infinitive
itiraf ettirir causative-present,3sg
itiraf ettirdi causative-past,3sg
itiraf ettirmek causative-infinitive
itiraf edebilir potential-present,3sg
itiraf edebildi potential-past,3sg
itiraf edebilmek potential-infinitive
itiraf edemez potential-negative-present,3sg
itiraf edemedi potential-negative-past,3sg
itiraf edememek potential-negative-infinitive
Войдите, чтобы добавить личную заметку и отметить слово как «Учу» / «Изучено».
Чат словохаба — общий для всех языков
Пишите на своём языке — другие увидят перевод на свой. Сообщения проходят модерацию.
признаваться — это слово, вокруг которого собрано всё, что с ним связано на сайте. Здесь вы можете найти товары, услуги, медиа (видео, аудио, текст), а также упоминания в комментариях и статьях. Если вы хотите создать что-то своё — выберите подходящий тип ниже. Ваш контент появится в разделе «Что есть» на этой же странице.
Что есть на сайте

Пока нет связанных полок. Скоро появятся.

Связи
Что можно создать на слово «признаваться»
Справочник-перевод
🌐 English — confess

To admit or acknowledge something, especially a fault, crime, or secret feeling.

Примеры:
  • — He confessed to the crime.
    = Он признался в преступлении.
  • — She confessed her love to him.
    = Она призналась ему в любви.
  • — I must confess that I was wrong.
    = Я должен признать, что был неправ.
🌐 中文 — 承认

公开承认错误、罪行或某种事实,也可指表白感情。

Примеры:
  • — 他承认了罪行。
    = Он признал свою вину.
  • — 她向他表白了自己的爱意。
    = Она призналась ему в любви.
  • — 我必须承认我错了。
    = Я должен признать, что ошибся.
🌐 Español — confesar

Admitir o reconocer algo, especialmente una falta, un delito o un sentimiento secreto.

Примеры:
  • — Confesó el crimen.
    = Он признался в преступлении.
  • — Le confesó su amor.
    = Он признался ей в любви.
  • — Debo confesar que me equivoqué.
    = Должен признаться, что я ошибся.
🌐 tr — itiraf etmek

Bir kişinin duygu, düşünce veya eylemini açıkça kabul etmesi ve dile getirmesi.

🌐 العربية — اعترف

الإقرار أو الاعتراف بشيء ما، خاصة الخطأ أو الجريمة أو الشعور الخفي.

Примеры:
  • — اعترف بالجريمة.
    = Признаюсь в преступлении.
  • — اعترف لها بحبه.
    = Признаюсь ей в любви к ней.
  • — يجب أن أعترف بأنني كنت مخطئًا.
    = Я должен признать, что был неправ.
🌐 Français — avouer

Admettre ou reconnaître quelque chose, en particulier une faute, un crime ou un sentiment secret.

Примеры:
  • — Il a avoué le crime.
    = Он признался в преступлении.
  • — Elle lui a avoué son amour.
    = Она призналась ему в любви.
  • — Je dois avouer que j'avais tort.
    = Я должен признать, что был неправ.
🌐 de — gestehen

Ein Gefühl oder eine Tat offen eingestehen.

🌐 hi — स्वीकार करना

किसी बात या भावना को सच्चाई के साथ व्यक्त करना।

🌐 pt — confessar

Admitir ou declarar algo, especialmente um erro ou um sentimento.

Пути

🔗 Связанные понятия:
🔙 Входит в состав / Связи: