повадка 🎲
Привычка или особенность поведения, чаще всего животного; в разговорной речи — характерный приём, манера или уловка человека.
Формы (51)
| عَادَة | lemma |
| عَادَةٌ | nominative indefinite |
| عَادَةً | accusative indefinite |
| عَادَةٍ | genitive indefinite |
| الْعَادَةُ | nominative definite |
| الْعَادَةَ | accusative definite |
| الْعَادَةِ | genitive definite |
| عَادَتَانِ | dual nominative |
| عَادَتَيْنِ | dual accusative/genitive |
| الْعَادَتَانِ | dual nominative definite |
| الْعَادَتَيْنِ | dual accusative/genitive definite |
| عَادَاتٌ | plural nominative indefinite |
| عَادَاتٍ | plural genitive indefinite |
| عَادَاتًا | plural accusative indefinite |
| الْعَادَاتُ | plural nominative definite |
| الْعَادَاتِ | plural genitive definite |
| الْعَادَاتَ | plural accusative definite |
| سُلُوك | lemma |
| سُلُوكٌ | nominative indefinite |
| سُلُوكًا | accusative indefinite |
| سُلُوكٍ | genitive indefinite |
| السُّلُوكُ | nominative definite |
| السُّلُوكَ | accusative definite |
| السُّلُوكِ | genitive definite |
| سُلُوكَانِ | dual nominative |
| سُلُوكَيْنِ | dual accusative/genitive |
| السُّلُوكَانِ | dual nominative definite |
| السُّلُوكَيْنِ | dual accusative/genitive definite |
| سُلُوكَاتٌ | plural nominative indefinite |
| سُلُوكَاتٍ | plural genitive indefinite |
| سُلُوكَاتًا | plural accusative indefinite |
| السُّلُوكَاتُ | plural nominative definite |
| السُّلُوكَاتِ | plural genitive definite |
| السُّلُوكَاتَ | plural accusative definite |
| حِيلَة | lemma |
| حِيلَةٌ | nominative indefinite |
| حِيلَةً | accusative indefinite |
| حِيلَةٍ | genitive indefinite |
| الْحِيلَةُ | nominative definite |
| الْحِيلَةَ | accusative definite |
| الْحِيلَةِ | genitive definite |
| حِيلَتَانِ | dual nominative |
| حِيلَتَيْنِ | dual accusative/genitive |
| الْحِيلَتَانِ | dual nominative definite |
| الْحِيلَتَيْنِ | dual accusative/genitive definite |
| حِيَلٌ | plural nominative indefinite |
| حِيَلٍ | plural genitive indefinite |
| حِيَلًا | plural accusative indefinite |
| الْحِيَلُ | plural nominative definite |
| الْحِيَلِ | plural genitive definite |
| الْحِيَلَ | plural accusative definite |
Формы (1)
| Angewohnheit | lemma |
Формы (6)
| habit | singular |
| habits | plural |
| mannerism | singular |
| mannerisms | plural |
| trick | singular |
| tricks | plural |
Формы (6)
| costumbre | lemma |
| costumbres | plural |
| hábito | lemma |
| hábitos | plural |
| maña | lemma |
| mañas | plural |
Формы (6)
| habitude | lemma |
| habitudes | plural |
| manie | lemma |
| manies | plural |
| ruse | lemma |
| ruses | plural |
Формы (1)
| आदत | lemma |
Формы (1)
| Hábito | lemma |
Формы (1)
| Alışkanlık | lemma |
Формы (3)
| 习性 | lemma |
| 习惯 | lemma |
| 伎俩 | lemma |
Пока нет связанных полок. Скоро появятся.
🌐 de — Angewohnheit
Eine Angewohnheit ist eine typische und häufig unbewusste Verhaltensweise.
🌐 pt — Hábito
Refere-se a uma maneira habitual de agir ou a uma peculiaridade de comportamento.
🌐 tr — Alışkanlık
Bir kişinin veya hayvanın belirli durumlarda tekrar tekrar sergilediği yerleşik davranış biçimi.
🌐 hi — आदत
यह किसी व्यक्ति या प्राणी के व्यवहार की स्थायी प्रवृत्ति है।
🌐 中文 — 习性;习惯;伎俩
常见的习惯或行为特点,多指动物;口语中也可指人的常见做法、作风或花招。
-
— 这只狗有个奇怪的习性——仰着睡。
= У этой собаки есть странная привычка — спать на спине.
-
— 他熟悉当地动物的一切习性。
= Он знаком со всеми повадками местных животных.
-
— 迟到又沉默是他惯用的老伎俩。
= Опоздания и молчание — его излюбленные старые приёмы.
🌐 English — habit; mannerism; trick
A habitual behavior or trait, especially of an animal; informally, a characteristic manner or trick of a person.
-
— У этой собаки странная повадка — спать на спине.
= У этой собаки странная повадка — спать на спине.
-
— Он знал все повадки здешних зверей.
= Он знал все повадки здешних зверей.
-
— Это его старая повадка — опаздывать и молчать.
= Это его старая повадка — опаздывать и молчать.
🌐 العربية — عادة؛ سلوك؛ حيلة
سلوك أو خصلة اعتادها الكائن، غالباً الحيوان؛ وفي الكلام العامي قد تعني أسلوباً أو حيلة مميزة للإنسان.
-
— لهذا الكلب عادة غريبة: النوم على ظهره.
= У этой собаки странная привычка: спать на спине.
-
— كان يعرف كل عادات حيوانات هذه المنطقة.
= Он знал все повадки животных этой местности.
-
— هذه عادته القديمة: التأخر والصمت.
= Это его старая привычка: опаздывать и молчать.
🌐 Español — costumbre; hábito; maña
Comportamiento habitual o rasgo característico, sobre todo de un animal; en el habla coloquial, una maña o truco típico de una persona.
-
— Este perro tiene una costumbre extraña: dormir boca arriba.
= У этой собаки есть странная привычка: спать на спине.
-
— Conocía todas las costumbres de los animales de la zona.
= Он знал все повадки животных в этой местности.
-
— Es su vieja maña: llegar tarde y callar.
= Это его старая привычка: приходить поздно и молчать.
🌐 Français — habitude; manie; ruse
Comportement habituel ou trait caractéristique, souvent d'un animal ; familièrement, une manie ou une ruse propre à une personne.
-
— Ce chien a une drôle d'habitude : dormir sur le dos.
= У этой собаки забавная привычка: спать на спине.
-
— Il connaissait toutes les habitudes des bêtes d'ici.
= Он знал все повадки местных зверей.
-
— C'est sa vieille manie : arriver en retard et se taire.
= Это его старая привычка: опаздывать и молчать.