blur 🎲

To become unclear or less distinct; to lose sharpness of outline or meaning.

Формы слова (8)
blur lemma (base form / bare infinitive / present tense non-3rd-person singular / imperative)
blurs 3rd person singular present
blurring present participle / gerund
blurred past tense / past participle
blurrer comparative (adjective)
blurrest superlative (adjective)
more blur comparative (periphrastic)
most blur superlative (periphrastic)
Переводы на другие языки
العربية
يَتَشَوَّش
أن يصبح غير واضح أو يفقد حدوده؛ ويُستعمل مجازًا للتهرب من الإجابة المباشرة.
«تشوّشت الكتابة أمام عينيه.»
Формы (42)
يَتَشَوَّشُ глагол, прошедшее? нет: настоящее время, 3-е лицо, мужской род, единственное число, изъявительное наклонение (marfū'), активный залог
يَتَشَوَّشَ настоящее время, 3-е лицо, мужской род, единственное число, сослагательное наклонение (manṣūb)
يَتَشَوَّشْ настоящее время, 3-е лицо, мужской род, единственное число, усечённое наклонение (majzūm)
يَتَشَوَّشِ настоящее время, 3-е лицо, мужской род, единственное число, усечённое наклонение с касрой (majzūm с kasra)
يَتَشَوَّشَا настоящее время, 3-е лицо, мужской род, двойственное число, изъявительное наклонение
يَتَشَوَّشُوا настоящее время, 3-е лицо, мужской род, множественное число, изъявительное наклонение
يَتَشَوَّشُونَ настоящее время, 3-е лицо, мужской род, множественное число, изъявительное наклонение (с wāw)
تَتَشَوَّشُ настоящее время, 3-е лицо, женский род, единственное число, изъявительное наклонение
تَتَشَوَّشَ настоящее время, 3-е лицо, женский род, единственное число, сослагательное наклонение
تَتَشَوَّشْ настоящее время, 3-е лицо, женский род, единственное число, усечённое наклонение
تَتَشَوَّشَا настоящее время, 3-е лицо, женский род, двойственное число, изъявительное наклонение
تَتَشَوَّشْنَ настоящее время, 3-е лицо, женский род, множественное число, изъявительное наклонение
يَتَشَوَّشْنَ настоящее время, 3-е лицо, женский род, множественное число, изъявительное наклонение (yā')
أَتَشَوَّشُ настоящее время, 1-е лицо, единственное число, изъявительное наклонение
أَتَشَوَّشَ настоящее время, 1-е лицо, единственное число, сослагательное наклонение
أَتَشَوَّشْ настоящее время, 1-е лицо, единственное число, усечённое наклонение
نَتَشَوَّشُ настоящее время, 1-е лицо, множественное число, изъявительное наклонение
نَتَشَوَّشَ настоящее время, 1-е лицо, множественное число, сослагательное наклонение
نَتَشَوَّشْ настоящее время, 1-е лицо, множественное число, усечённое наклонение
تَتَشَوَّشُ настоящее время, 2-е лицо, мужской род, единственное число, изъявительное наклонение
تَتَشَوَّشَ настоящее время, 2-е лицо, мужской род, единственное число, сослагательное наклонение
تَتَشَوَّشْ настоящее время, 2-е лицо, мужской род, единственное число, усечённое наклонение
تَتَشَوَّشَا настоящее время, 2-е лицо, мужской род, двойственное число, изъявительное наклонение
تَتَشَوَّشُوا настоящее время, 2-е лицо, мужской род, множественное число, изъявительное наклонение
تَتَشَوَّشِينَ настоящее время, 2-е лицо, женский род, единственное число, изъявительное наклонение
تَتَشَوَّشِي настоящее время, 2-е лицо, женский род, единственное число, повелительное наклонение (основа)
تَتَشَوَّشْنَ настоящее время, 2-е лицо, женский род, множественное число, изъявительное наклонение
تَشَوَّشْ повелительное наклонение, 2-е лицо, мужской род, единственное число
تَشَوَّشَا повелительное наклонение, 2-е лицо, мужской род, двойственное число
تَشَوَّشُوا повелительное наклонение, 2-е лицо, мужской род, множественное число
تَشَوَّشِي повелительное наклонение, 2-е лицо, женский род, единственное число
تَشَوَّشْنَ повелительное наклонение, 2-е лицо, женский род, множественное число
مُتَشَوِّش причастие действительного залога, мужской род, единственное число, именительный падеж
مُتَشَوِّشًا причастие действительного залога, мужской род, единственное число, винительный падеж
مُتَشَوِّشٍ причастие действительного залога, мужской род, единственное число, родительный падеж
مُتَشَوِّشَة причастие действительного залога, женский род, единственное число
مُتَشَوِّشَتَانِ причастие действительного залога, женский род, двойственное число, именительный падеж
مُتَشَوِّشَتَيْنِ причастие действительного залога, женский род, двойственное число, винительный/родительный падеж
مُتَشَوِّشُونَ причастие действительного залога, мужской род, множественное число, именительный падеж
مُتَشَوِّشِينَ причастие действительного залога, мужской род, множественное число, винительный/родительный падеж
مُتَشَوِّشَات причастие действительного залога, женский род, множественное число, именительный падеж
مُتَشَوِّشَاتٍ причастие действительного залога, женский род, множественное число, родительный падеж
Español
difuminarse
Perder claridad o nitidez; también evadir una respuesta directa hablando de forma imprecisa.
«La letra se difuminó ante sus ojos.»
Формы (127)
difuminarse lemma
difuminarme infinitivo+pronombre 1ª persona singular
difuminarte infinitivo+pronombre 2ª persona singular
difuminarse infinitivo+pronombre 3ª persona singular/plural
difuminarnos infinitivo+pronombre 1ª persona plural
difuminaros infinitivo+pronombre 2ª persona plural
difuminándome gerundio+pronombre 1ª persona singular
difuminándote gerundio+pronombre 2ª persona singular
difuminándose gerundio+pronombre 3ª persona singular/plural
difuminándonos gerundio+pronombre 1ª persona plural
difuminándoos gerundio+pronombre 2ª persona plural
difuminado participio masculino singular
difuminada participio femenino singular
difuminados participio masculino plural
difuminadas participio femenino plural
me difumino presente de indicativo, 1ª persona singular
te difuminas presente de indicativo, 2ª persona singular
se difumina presente de indicativo, 3ª persona singular
nos difuminamos presente de indicativo, 1ª persona plural
os difumináis presente de indicativo, 2ª persona plural
se difuminan presente de indicativo, 3ª persona plural
me difuminaba pretérito imperfecto de indicativo, 1ª persona singular
te difuminabas pretérito imperfecto de indicativo, 2ª persona singular
se difuminaba pretérito imperfecto de indicativo, 3ª persona singular
nos difuminábamos pretérito imperfecto de indicativo, 1ª persona plural
os difuminabais pretérito imperfecto de indicativo, 2ª persona plural
se difuminaban pretérito imperfecto de indicativo, 3ª persona plural
me difuminé pretérito perfecto simple, 1ª persona singular
te difuminaste pretérito perfecto simple, 2ª persona singular
se difuminó pretérito perfecto simple, 3ª persona singular
nos difuminamos pretérito perfecto simple, 1ª persona plural
os difuminasteis pretérito perfecto simple, 2ª persona plural
se difuminaron pretérito perfecto simple, 3ª persona plural
me difuminaré futuro simple de indicativo, 1ª persona singular
te difuminarás futuro simple de indicativo, 2ª persona singular
se difuminará futuro simple de indicativo, 3ª persona singular
nos difuminaremos futuro simple de indicativo, 1ª persona plural
os difuminaréis futuro simple de indicativo, 2ª persona plural
se difuminarán futuro simple de indicativo, 3ª persona plural
me difuminaría condicional simple, 1ª persona singular
te difuminarías condicional simple, 2ª persona singular
se difuminaría condicional simple, 3ª persona singular
nos difuminaríamos condicional simple, 1ª persona plural
os difuminaríais condicional simple, 2ª persona plural
se difuminarían condicional simple, 3ª persona plural
me he difuminado pretérito perfecto compuesto, 1ª persona singular
te has difuminado pretérito perfecto compuesto, 2ª persona singular
se ha difuminado pretérito perfecto compuesto, 3ª persona singular
nos hemos difuminado pretérito perfecto compuesto, 1ª persona plural
os habéis difuminado pretérito perfecto compuesto, 2ª persona plural
se han difuminado pretérito perfecto compuesto, 3ª persona plural
me había difuminado pretérito pluscuamperfecto, 1ª persona singular
te habías difuminado pretérito pluscuamperfecto, 2ª persona singular
se había difuminado pretérito pluscuamperfecto, 3ª persona singular
nos habíamos difuminado pretérito pluscuamperfecto, 1ª persona plural
os habíais difuminado pretérito pluscuamperfecto, 2ª persona plural
se habían difuminado pretérito pluscuamperfecto, 3ª persona plural
me hube difuminado pretérito anterior, 1ª persona singular
te hubiste difuminado pretérito anterior, 2ª persona singular
se hubo difuminado pretérito anterior, 3ª persona singular
nos hubimos difuminado pretérito anterior, 1ª persona plural
os hubisteis difuminado pretérito anterior, 2ª persona plural
se hubieron difuminado pretérito anterior, 3ª persona plural
me habré difuminado futuro compuesto, 1ª persona singular
te habrás difuminado futuro compuesto, 2ª persona singular
se habrá difuminado futuro compuesto, 3ª persona singular
nos habremos difuminado futuro compuesto, 1ª persona plural
os habréis difuminado futuro compuesto, 2ª persona plural
se habrán difuminado futuro compuesto, 3ª persona plural
me habría difuminado condicional compuesto, 1ª persona singular
te habrías difuminado condicional compuesto, 2ª persona singular
se habría difuminado condicional compuesto, 3ª persona singular
nos habríamos difuminado condicional compuesto, 1ª persona plural
os habríais difuminado condicional compuesto, 2ª persona plural
se habrían difuminado condicional compuesto, 3ª persona plural
me difumine presente de subjuntivo, 1ª persona singular
te difumines presente de subjuntivo, 2ª persona singular
se difumine presente de subjuntivo, 3ª persona singular
nos difuminemos presente de subjuntivo, 1ª persona plural
os difuminéis presente de subjuntivo, 2ª persona plural
se difuminen presente de subjuntivo, 3ª persona plural
me difuminara pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona singular
te difuminaras pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona singular
se difuminara pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona singular
nos difumináramos pretérito imperfecto de subjuntivo, 1ª persona plural
os difuminarais pretérito imperfecto de subjuntivo, 2ª persona plural
se difuminaran pretérito imperfecto de subjuntivo, 3ª persona plural
me difuminase pretérito imperfecto de subjuntivo (alternativo), 1ª persona singular
te difuminases pretérito imperfecto de subjuntivo (alternativo), 2ª persona singular
se difuminase pretérito imperfecto de subjuntivo (alternativo), 3ª persona singular
nos difuminásemos pretérito imperfecto de subjuntivo (alternativo), 1ª persona plural
os difuminaseis pretérito imperfecto de subjuntivo (alternativo), 2ª persona plural
se difuminasen pretérito imperfecto de subjuntivo (alternativo), 3ª persona plural
me haya difuminado pretérito perfecto de subjuntivo, 1ª persona singular
te hayas difuminado pretérito perfecto de subjuntivo, 2ª persona singular
se haya difuminado pretérito perfecto de subjuntivo, 3ª persona singular
nos hayamos difuminado pretérito perfecto de subjuntivo, 1ª persona plural
os hayáis difuminado pretérito perfecto de subjuntivo, 2ª persona plural
se hayan difuminado pretérito perfecto de subjuntivo, 3ª persona plural
me hubiera difuminado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 1ª persona singular
te hubieras difuminado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 2ª persona singular
se hubiera difuminado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 3ª persona singular
nos hubiéramos difuminado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 1ª persona plural
os hubierais difuminado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 2ª persona plural
se hubieran difuminado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo, 3ª persona plural
me hubiese difuminado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo (alternativo), 1ª persona singular
te hubieses difuminado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo (alternativo), 2ª persona singular
se hubiese difuminado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo (alternativo), 3ª persona singular
nos hubiésemos difuminado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo (alternativo), 1ª persona plural
os hubieseis difuminado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo (alternativo), 2ª persona plural
se hubiesen difuminado pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo (alternativo), 3ª persona plural
me hubiere difuminado futuro compuesto de subjuntivo, 1ª persona singular
te hubieres difuminado futuro compuesto de subjuntivo, 2ª persona singular
se hubiere difuminado futuro compuesto de subjuntivo, 3ª persona singular
nos hubiéremos difuminado futuro compuesto de subjuntivo, 1ª persona plural
os hubiereis difuminado futuro compuesto de subjuntivo, 2ª persona plural
se hubieren difuminado futuro compuesto de subjuntivo, 3ª persona plural
difumínate imperativo afirmativo, 2ª persona singular
difumínese imperativo afirmativo, 3ª persona singular
difuminémonos imperativo afirmativo, 1ª persona plural
difuminaos imperativo afirmativo, 2ª persona plural
difumínense imperativo afirmativo, 3ª persona plural
no te difumines imperativo negativo, 2ª persona singular
no se difumine imperativo negativo, 3ª persona singular
no nos difuminemos imperativo negativo, 1ª persona plural
no os difuminéis imperativo negativo, 2ª persona plural
no se difuminen imperativo negativo, 3ª persona plural
Français
s'estomper
Devenir flou, perdre sa netteté ; au sens figuré, éluder une réponse directe en restant vague.
«L'écriture s'estompait devant ses yeux.»
Формы (77)
s'estomper infinitif
m'estomper infinitif pronominal 1re personne singulier
t'estomper infinitif pronominal 2e personne singulier
s'estomper infinitif pronominal 3e personne
nous estomper infinitif pronominal 1re personne pluriel
vous estomper infinitif pronominal 2e personne pluriel
m'estompant participe présent 1re personne singulier
t'estompant participe présent 2e personne singulier
s'estompant participe présent 3e personne
nous estompant participe présent 1re personne pluriel
vous estompant participe présent 2e personne pluriel
m'estompé participe passé masculin singulier 1re personne
m'estompée participe passé féminin singulier 1re personne
m'estompés participe passé masculin pluriel 1re personne
m'estompées participe passé féminin pluriel 1re personne
t'estompé participe passé masculin singulier 2e personne
t'estompée participe passé féminin singulier 2e personne
t'estompés participe passé masculin pluriel 2e personne
t'estompées participe passé féminin pluriel 2e personne
s'estompé participe passé masculin singulier 3e personne
s'estompée participe passé féminin singulier 3e personne
s'estompés participe passé masculin pluriel 3e personne
s'estompées participe passé féminin pluriel 3e personne
nous estompé participe passé masculin singulier 1re personne pluriel
nous estompée participe passé féminin singulier 1re personne pluriel
nous estompés participe passé masculin pluriel 1re personne pluriel
nous estompées participe passé féminin pluriel 1re personne pluriel
vous estompé participe passé masculin singulier 2e personne pluriel
vous estompée participe passé féminin singulier 2e personne pluriel
vous estompés participe passé masculin pluriel 2e personne pluriel
vous estompées participe passé féminin pluriel 2e personne pluriel
m'estompe présent indicatif 1re personne singulier
t'estompes présent indicatif 2e personne singulier
s'estompe présent indicatif 3e personne singulier
nous estompons présent indicatif 1re personne pluriel
vous estompez présent indicatif 2e personne pluriel
s'estompent présent indicatif 3e personne pluriel
m'estompais imparfait indicatif 1re personne singulier
t'estompais imparfait indicatif 2e personne singulier
s'estompait imparfait indicatif 3e personne singulier
nous estompions imparfait indicatif 1re personne pluriel
vous estompiez imparfait indicatif 2e personne pluriel
s'estompaient imparfait indicatif 3e personne pluriel
m'estompai passé simple indicatif 1re personne singulier
t'estompas passé simple indicatif 2e personne singulier
s'estompa passé simple indicatif 3e personne singulier
nous estompâmes passé simple indicatif 1re personne pluriel
vous estompâtes passé simple indicatif 2e personne pluriel
s'estompèrent passé simple indicatif 3e personne pluriel
m'estomperai futur indicatif 1re personne singulier
t'estomperas futur indicatif 2e personne singulier
s'estompera futur indicatif 3e personne singulier
nous estomperons futur indicatif 1re personne pluriel
vous estomperez futur indicatif 2e personne pluriel
s'estomperont futur indicatif 3e personne pluriel
m'estomperais conditionnel présent 1re personne singulier
t'estomperais conditionnel présent 2e personne singulier
s'estomperait conditionnel présent 3e personne singulier
nous estomperions conditionnel présent 1re personne pluriel
vous estomperiez conditionnel présent 2e personne pluriel
s'estomperaient conditionnel présent 3e personne pluriel
m'estompe subjonctif présent 1re personne singulier
t'estompes subjonctif présent 2e personne singulier
s'estompe subjonctif présent 3e personne singulier
nous estompions subjonctif présent 1re personne pluriel
vous estompiez subjonctif présent 2e personne pluriel
s'estompent subjonctif présent 3e personne pluriel
m'estompasse subjonctif imparfait 1re personne singulier
t'estompasse subjonctif imparfait 2e personne singulier
s'estompât subjonctif imparfait 3e personne singulier
nous estompassions subjonctif imparfait 1re personne pluriel
vous estompassiez subjonctif imparfait 2e personne pluriel
s'estompassent subjonctif imparfait 3e personne pluriel
m'estompe impératif 1re personne singulier
estompe-toi impératif 2e personne singulier
estompons-nous impératif 1re personne pluriel
estompez-vous impératif 2e personne pluriel
Войдите, чтобы добавить личную заметку и отметить слово как «Учу» / «Изучено».
Чат словохаба — общий для всех языков
Пишите на своём языке — другие увидят перевод на свой. Сообщения проходят модерацию.
blur — это слово, вокруг которого собрано всё, что с ним связано на сайте. Здесь вы можете найти товары, услуги, медиа (видео, аудио, текст), а также упоминания в комментариях и статьях. Если вы хотите создать что-то своё — выберите подходящий тип ниже. Ваш контент появится в разделе «Что есть» на этой же странице.
Что есть на сайте

Пока нет связанных полок. Скоро появятся.

Связи
Что можно создать на слово «blur»
Справочник-перевод
🌐 pt — Desfocar

Perder a nitidez ou tornar-se indistinto.

🌐 de — verschwimmen

Die Konturen verlieren an Schärfe und gehen ineinander über.

🌐 tr — bulanıklaşmak

Bir görüntünün veya biçimin sınırlarının belirsizleşerek dağılması.

🌐 hi — धुंधला होना

यह शब्द किसी वस्तु के अस्पष्ट होकर फैलने की स्थिति को दर्शाता है

🌐 English — blur

To become unclear or less distinct; to lose sharpness of outline or meaning.

Примеры:
  • — The writing blurred before her eyes.
  • — His answer blurred into vague generalities.
  • — The line between right and wrong can blur.
🌐 العربية — يَتَشَوَّش

أن يصبح غير واضح أو يفقد حدوده؛ ويُستعمل مجازًا للتهرب من الإجابة المباشرة.

Примеры:
  • — تشوّشت الكتابة أمام عينيه.
    = The writing blurred before his eyes.
  • — جوابه تشوّش في عموميات غامضة.
    = His answer blurred into vague generalities.
  • — تتشوّش الحدود بين الصواب والخطأ.
    = The boundaries between right and wrong blur.
🌐 中文 — 模糊

变得不清晰或失去明确轮廓;也指说话含糊其辞、回避正面回答。

Примеры:
  • — 字迹在眼前模糊了。
    = The handwriting blurred before my eyes.
  • — 他的回答模糊不清,回避了重点。
    = His answer was vague and unclear, evading the main point.
  • — 界限逐渐模糊。
    = The boundaries are gradually blurring.
🌐 Español — difuminarse

Perder claridad o nitidez; también evadir una respuesta directa hablando de forma imprecisa.

Примеры:
  • — La letra se difuminó ante sus ojos.
    = The letters blurred before his eyes.
  • — Su respuesta se difuminó en generalidades vagas.
    = His answer dissolved into vague generalities.
  • — La frontera entre el bien y el mal puede difuminarse.
    = The line between good and evil can blur.
🌐 Français — s'estomper

Devenir flou, perdre sa netteté ; au sens figuré, éluder une réponse directe en restant vague.

Примеры:
  • — L'écriture s'estompait devant ses yeux.
    = The writing was blurring before his eyes.
  • — Sa réponse s'estompait en généralités vagues.
    = His answer was blurring into vague generalities.
  • — La frontière entre le bien et le mal peut s'estomper.
    = The line between good and evil can blur.
Пути

🔗 Связанные понятия:
🔙 Входит в состав / Связи: