démonter 🎲

Faire descendre quelqu'un de cheval ou d'une autre monture ; désarçonner.

Формы слова (51)
démonter lemma
démontant participe présent
démonté participe passé (masculin singulier)
démontée participe passé (féminin singulier)
démontés participe passé (masculin pluriel)
démontées participe passé (féminin pluriel)
démonte indicatif présent, 1re personne du singulier
démonte indicatif présent, 3e personne du singulier
démontes indicatif présent, 2e personne du singulier
démontons indicatif présent, 1re personne du pluriel
démontez indicatif présent, 2e personne du pluriel
démontent indicatif présent, 3e personne du pluriel
démontais indicatif imparfait, 1re personne du singulier
démontais indicatif imparfait, 2e personne du singulier
démontait indicatif imparfait, 3e personne du singulier
démontions indicatif imparfait, 1re personne du pluriel
démontiez indicatif imparfait, 2e personne du pluriel
démontaient indicatif imparfait, 3e personne du pluriel
démontai indicatif passé simple, 1re personne du singulier
démontas indicatif passé simple, 2e personne du singulier
démonta indicatif passé simple, 3e personne du singulier
démontâmes indicatif passé simple, 1re personne du pluriel
démontâtes indicatif passé simple, 2e personne du pluriel
démontèrent indicatif passé simple, 3e personne du pluriel
démonterai indicatif futur simple, 1re personne du singulier
démonteras indicatif futur simple, 2e personne du singulier
démontera indicatif futur simple, 3e personne du singulier
démonterons indicatif futur simple, 1re personne du pluriel
démonterez indicatif futur simple, 2e personne du pluriel
démonteront indicatif futur simple, 3e personne du pluriel
démonterais conditionnel présent, 1re personne du singulier
démonterais conditionnel présent, 2e personne du singulier
démonterait conditionnel présent, 3e personne du singulier
démonterions conditionnel présent, 1re personne du pluriel
démonteriez conditionnel présent, 2e personne du pluriel
démonteraient conditionnel présent, 3e personne du pluriel
démonte subjonctif présent, 1re personne du singulier
démonte subjonctif présent, 3e personne du singulier
démontes subjonctif présent, 2e personne du singulier
démontions subjonctif présent, 1re personne du pluriel
démontiez subjonctif présent, 2e personne du pluriel
démontent subjonctif présent, 3e personne du pluriel
démontasse subjonctif imparfait, 1re personne du singulier
démontasses subjonctif imparfait, 2e personne du singulier
démontât subjonctif imparfait, 3e personne du singulier
démontassions subjonctif imparfait, 1re personne du pluriel
démontassiez subjonctif imparfait, 2e personne du pluriel
démontassent subjonctif imparfait, 3e personne du pluriel
démonte impératif présent, 2e personne du singulier
démontons impératif présent, 1re personne du pluriel
démontez impératif présent, 2e personne du pluriel
Переводы на другие языки
de
absteigen
Eine Person von einem Reittier oder Fahrzeug heruntersteigen lassen.
Формы (25)
absteigen lemma/infinitive
abzusteigen infinitive with zu
steige ab present 1st person singular
steigst ab present 2nd person singular
steigt ab present 3rd person singular
steigen ab present 1st/3rd person plural
steigt ab present 2nd person plural
steige ab present 1st person singular subjunctive I
steigest ab present 2nd person singular subjunctive I
steige ab present 3rd person singular subjunctive I
steigen ab present 1st/3rd person plural subjunctive I
steiget ab present 2nd person plural subjunctive I
stieg ab past 1st/3rd person singular
stiegst ab past 2nd person singular
stiegen ab past 1st/3rd person plural
stiegt ab past 2nd person plural
stiege ab past 1st/3rd person singular subjunctive II
stiegest ab past 2nd person singular subjunctive II
stiegen ab past 1st/3rd person plural subjunctive II
stieget ab past 2nd person plural subjunctive II
abgestiegen past participle
absteigend present participle
steig ab imperative 2nd person singular
steigt ab imperative 2nd person plural
steigen Sie ab imperative polite
English
to dismount
To cause someone to get off a horse or other mount; to unhorse.
«The commander ordered to dismount the cavalry before the attack.»
Формы (5)
dismount lemma/infinitive
dismounts 3rd person singular present
dismounted past tense
dismounted past participle
dismounting present participle/gerund
Español
desmontar
Hacer que alguien baje de un caballo u otra cabalgadura; desarzonar.
«El comandante ordenó desmontar a la caballería antes del ataque.»
Формы (52)
desmontar lemma
desmonto indicativo presente 1s
desmontas indicativo presente 2s
desmontás indicativo presente 2s/vos
desmonta indicativo presente 3s
desmontamos indicativo presente 1p
desmontáis indicativo presente 2p
desmontan indicativo presente 3p
desmonté indicativo pretérito perfecto simple 1s
desmontaste indicativo pretérito perfecto simple 2s
desmontó indicativo pretérito perfecto simple 3s
desmontamos indicativo pretérito perfecto simple 1p
desmontasteis indicativo pretérito perfecto simple 2p
desmontaron indicativo pretérito perfecto simple 3p
desmontaré indicativo futuro 1s
desmontarás indicativo futuro 2s
desmontará indicativo futuro 3s
desmontaremos indicativo futuro 1p
desmontaréis indicativo futuro 2p
desmontarán indicativo futuro 3p
habré desmontado indicativo futuro perfecto 1s
habrás desmontado indicativo futuro perfecto 2s
habrá desmontado indicativo futuro perfecto 3s
habremos desmontado indicativo futuro perfecto 1p
habréis desmontado indicativo futuro perfecto 2p
habrán desmontado indicativo futuro perfecto 3p
desmonte subjuntivo presente 1s
desmontes subjuntivo presente 2s
desmonte subjuntivo presente 3s
desmontemos subjuntivo presente 1p
desmontéis subjuntivo presente 2p
desmonten subjuntivo presente 3p
desmontare subjuntivo futuro 1s
desmontares subjuntivo futuro 2s
desmontare subjuntivo futuro 3s
desmontáremos subjuntivo futuro 1p
desmontareis subjuntivo futuro 2p
desmontaren subjuntivo futuro 3p
hubiere desmontado subjuntivo futuro perfecto 1s
hubieres desmontado subjuntivo futuro perfecto 2s
hubiere desmontado subjuntivo futuro perfecto 3s
hubiéremos desmontado subjuntivo futuro perfecto 1p
hubiereis desmontado subjuntivo futuro perfecto 2p
hubieren desmontado subjuntivo futuro perfecto 3p
desmonta imperativo 2s
desmontá imperativo 2s/vos
desmonte imperativo 3s
desmontemos imperativo 1p
desmontad imperativo 2p
desmonten imperativo 3p
desmontando gerundio
habiendo desmontado gerundio compuesto
hi
उतारना
किसी को सवारी से उतारना या पैदल चलाने के लिए मजबूर करना।
Формы (89)
उतारना lemma
उतारना infinitive
उतारने infinitive-oblique
उतारना masculine-singular-direct
उतारने masculine-plural-direct
उतारने masculine-singular-oblique
उतारने masculine-plural-oblique
उतारने masculine-vocative
उतारनी feminine-singular-direct
उतारनीं feminine-plural-direct
उतारनी feminine-singular-oblique
उतारनीं feminine-plural-oblique
उतारनी feminine-vocative
उतारनीं feminine-plural-vocative
उतारता present-participle-masculine-singular
उतारते present-participle-masculine-plural
उतारती present-participle-feminine-singular
उतारतीं present-participle-feminine-plural
उतारा perfective-participle-masculine-singular
उतारे perfective-participle-masculine-plural
उतारी perfective-participle-feminine-singular
उतारीं perfective-participle-feminine-plural
उतार conjunctive-participle
उतारकर conjunctive-participle-ko
उतारके conjunctive-participle-ke
उतारना infinitive-oblique-na
उतारने infinitive-oblique-ne
उतारूँ subjunctive-1-singular
उतारे subjunctive-1-plural
उतारे subjunctive-2-singular
उतारो subjunctive-2-plural
उतारे subjunctive-3-singular
उतारें subjunctive-3-plural
उतारता हूँ present-1-singular-masculine
उतारती हूँ present-1-singular-feminine
उतारते हैं present-1-plural-masculine
उतारती हैं present-1-plural-feminine
उतारता है present-2-singular-masculine
उतारती है present-2-singular-feminine
उतारते हो present-2-plural-masculine
उतारती हो present-2-plural-feminine
उतारता है present-3-singular-masculine
उतारती है present-3-singular-feminine
उतारते हैं present-3-plural-masculine
उतारती हैं present-3-plural-feminine
उतारता था past-habitual-1-singular-masculine
उतारती थी past-habitual-1-singular-feminine
उतारते थे past-habitual-1-plural-masculine
उतारती थीं past-habitual-1-plural-feminine
उतारता था past-habitual-2-singular-masculine
उतारती थी past-habitual-2-singular-feminine
उतारते थे past-habitual-2-plural-masculine
उतारती थीं past-habitual-2-plural-feminine
उतारता था past-habitual-3-singular-masculine
उतारती थी past-habitual-3-singular-feminine
उतारते थे past-habitual-3-plural-masculine
उतारती थीं past-habitual-3-plural-feminine
उतारा past-perfective-1-singular-masculine
उतारी past-perfective-1-singular-feminine
उतारे past-perfective-1-plural-masculine
उतारीं past-perfective-1-plural-feminine
उतारा past-perfective-2-singular-masculine
उतारी past-perfective-2-singular-feminine
उतारे past-perfective-2-plural-masculine
उतारीं past-perfective-2-plural-feminine
उतारा past-perfective-3-singular-masculine
उतारी past-perfective-3-singular-feminine
उतारे past-perfective-3-plural-masculine
उतारीं past-perfective-3-plural-feminine
उतारूँगा future-1-singular-masculine
उतारूँगी future-1-singular-feminine
उतारेंगे future-1-plural-masculine
उतारेंगी future-1-plural-feminine
उतारेगा future-2-singular-masculine
उतारेगी future-2-singular-feminine
उतारोगे future-2-plural-masculine
उतारोगी future-2-plural-feminine
उतारेगा future-3-singular-masculine
उतारेगी future-3-singular-feminine
उतारेंगे future-3-plural-masculine
उतारेंगी future-3-plural-feminine
उतार imperative-2-singular
उतारो imperative-2-plural
उतारिए imperative-2-formal
उतारिएगा imperative-2-formal-emphatic
उतारता present-participle-adjectival-masculine-singular
उतारती present-participle-adjectival-feminine-singular
उतारना infinitive-nominal-masculine-singular
उतारने infinitive-nominal-masculine-plural
pt
desmontar
Fazer alguém descer do cavalo ou de um veículo.
Формы (74)
desmontar infinitivo pessoal 1ª pessoa singular
desmontares infinitivo pessoal 2ª pessoa singular
desmontar infinitivo pessoal 3ª pessoa singular
desmontarmos infinitivo pessoal 1ª pessoa plural
desmontardes infinitivo pessoal 2ª pessoa plural
desmontarem infinitivo pessoal 3ª pessoa plural
desmontado particípio passado masculino singular
desmontada particípio passado feminino singular
desmontados particípio passado masculino plural
desmontadas particípio passado feminino plural
desmonto presente do indicativo 1ª pessoa singular
desmontas presente do indicativo 2ª pessoa singular
desmonta presente do indicativo 3ª pessoa singular
desmontamos presente do indicativo 1ª pessoa plural
desmontais presente do indicativo 2ª pessoa plural
desmontam presente do indicativo 3ª pessoa plural
desmontava pretérito imperfeito do indicativo 1ª pessoa singular
desmontavas pretérito imperfeito do indicativo 2ª pessoa singular
desmontava pretérito imperfeito do indicativo 3ª pessoa singular
desmontávamos pretérito imperfeito do indicativo 1ª pessoa plural
desmontáveis pretérito imperfeito do indicativo 2ª pessoa plural
desmontavam pretérito imperfeito do indicativo 3ª pessoa plural
desmontei pretérito perfeito do indicativo 1ª pessoa singular
desmontaste pretérito perfeito do indicativo 2ª pessoa singular
desmontou pretérito perfeito do indicativo 3ª pessoa singular
desmontamos pretérito perfeito do indicativo 1ª pessoa plural
desmontastes pretérito perfeito do indicativo 2ª pessoa plural
desmontaram pretérito perfeito do indicativo 3ª pessoa plural
desmontara pretérito mais-que-perfeito do indicativo 1ª pessoa singular
desmontaras pretérito mais-que-perfeito do indicativo 2ª pessoa singular
desmontara pretérito mais-que-perfeito do indicativo 3ª pessoa singular
desmontáramos pretérito mais-que-perfeito do indicativo 1ª pessoa plural
desmontáreis pretérito mais-que-perfeito do indicativo 2ª pessoa plural
desmontaram pretérito mais-que-perfeito do indicativo 3ª pessoa plural
desmontarei futuro do presente do indicativo 1ª pessoa singular
desmontarás futuro do presente do indicativo 2ª pessoa singular
desmontará futuro do presente do indicativo 3ª pessoa singular
desmontaremos futuro do presente do indicativo 1ª pessoa plural
desmontareis futuro do presente do indicativo 2ª pessoa plural
desmontarão futuro do presente do indicativo 3ª pessoa plural
desmontaria futuro do pretérito do indicativo 1ª pessoa singular
desmontarias futuro do pretérito do indicativo 2ª pessoa singular
desmontaria futuro do pretérito do indicativo 3ª pessoa singular
desmontaríamos futuro do pretérito do indicativo 1ª pessoa plural
desmontaríeis futuro do pretérito do indicativo 2ª pessoa plural
desmontariam futuro do pretérito do indicativo 3ª pessoa plural
desmonte presente do subjuntivo 1ª pessoa singular
desmontes presente do subjuntivo 2ª pessoa singular
desmonte presente do subjuntivo 3ª pessoa singular
desmontemos presente do subjuntivo 1ª pessoa plural
desmonteis presente do subjuntivo 2ª pessoa plural
desmontem presente do subjuntivo 3ª pessoa plural
desmontasse pretérito imperfeito do subjuntivo 1ª pessoa singular
desmontasses pretérito imperfeito do subjuntivo 2ª pessoa singular
desmontasse pretérito imperfeito do subjuntivo 3ª pessoa singular
desmontássemos pretérito imperfeito do subjuntivo 1ª pessoa plural
desmontásseis pretérito imperfeito do subjuntivo 2ª pessoa plural
desmontassem pretérito imperfeito do subjuntivo 3ª pessoa plural
desmontar futuro do subjuntivo 1ª pessoa singular
desmontares futuro do subjuntivo 2ª pessoa singular
desmontar futuro do subjuntivo 3ª pessoa singular
desmontarmos futuro do subjuntivo 1ª pessoa plural
desmontardes futuro do subjuntivo 2ª pessoa plural
desmontarem futuro do subjuntivo 3ª pessoa plural
desmonta imperativo afirmativo 2ª pessoa singular
desmonte imperativo afirmativo 3ª pessoa singular
desmontemos imperativo afirmativo 1ª pessoa plural
desmontai imperativo afirmativo 2ª pessoa plural
desmontem imperativo afirmativo 3ª pessoa plural
desmontes imperativo negativo 2ª pessoa singular
desmonte imperativo negativo 3ª pessoa singular
desmontemos imperativo negativo 1ª pessoa plural
desmonteis imperativo negativo 2ª pessoa plural
desmontem imperativo negativo 3ª pessoa plural
tr
attan indirmek
Bir askeri veya atlıyı atından indirerek yaya hale getirmek anlamına gelen kavram.
Формы (80)
attan indirmek lemma
attan indiriyorum present continuous, 1st person singular
attan indiriyorsun present continuous, 2nd person singular
attan indiriyor present continuous, 3rd person singular
attan indiriyoruz present continuous, 1st person plural
attan indiriyorsunuz present continuous, 2nd person plural
attan indiriyorlar present continuous, 3rd person plural
attan indiririm simple present/aorist, 1st person singular
attan indirirsin simple present/aorist, 2nd person singular
attan indirir simple present/aorist, 3rd person singular
attan indiririz simple present/aorist, 1st person plural
attan indirirsiniz simple present/aorist, 2nd person plural
attan indirirler simple present/aorist, 3rd person plural
attan indirdim past definite, 1st person singular
attan indirdin past definite, 2nd person singular
attan indirdi past definite, 3rd person singular
attan indirdik past definite, 1st person plural
attan indirdiniz past definite, 2nd person plural
attan indirdiler past definite, 3rd person plural
attan indirmişim past inferential, 1st person singular
attan indirmişsin past inferential, 2nd person singular
attan indirmiş past inferential, 3rd person singular
attan indirmişiz past inferential, 1st person plural
attan indirmişsiniz past inferential, 2nd person plural
attan indirmişler past inferential, 3rd person plural
attan indireceğim future, 1st person singular
attan indireceksin future, 2nd person singular
attan indirecek future, 3rd person singular
attan indireceğiz future, 1st person plural
attan indireceksiniz future, 2nd person plural
attan indirecekler future, 3rd person plural
attan indiriyordum past continuous, 1st person singular
attan indiriyordun past continuous, 2nd person singular
attan indiriyordu past continuous, 3rd person singular
attan indiriyorduk past continuous, 1st person plural
attan indiriyordunuz past continuous, 2nd person plural
attan indiriyorlardı past continuous, 3rd person plural
attan indirirmişim aorist inferential, 1st person singular
attan indirirmişsin aorist inferential, 2nd person singular
attan indirirmiş aorist inferential, 3rd person singular
attan indirirmişiz aorist inferential, 1st person plural
attan indirirmişsiniz aorist inferential, 2nd person plural
attan indirirlermiş aorist inferential, 3rd person plural
attan indirecektim future past, 1st person singular
attan indirecektin future past, 2nd person singular
attan indirecekti future past, 3rd person singular
attan indirecektik future past, 1st person plural
attan indirecektiniz future past, 2nd person plural
attan indireceklerdi future past, 3rd person plural
attan indir imperative, 2nd person singular
attan indirin imperative, 2nd person plural/formal
attan indirsin imperative, 3rd person singular
attan indiriniz imperative, 2nd person plural formal
attan indirsinler imperative, 3rd person plural
attan indireyim optative, 1st person singular
attan indiresin optative, 2nd person singular
attan indire optative, 3rd person singular
attan indirelim optative, 1st person plural
attan indiresiniz optative, 2nd person plural
attan indireler optative, 3rd person plural
attan indirsem conditional, 1st person singular
attan indirsen conditional, 2nd person singular
attan indirse conditional, 3rd person singular
attan indirsek conditional, 1st person plural
attan indirseniz conditional, 2nd person plural
attan indirseler conditional, 3rd person plural
attan indirmeliyim necessitative, 1st person singular
attan indirmelisin necessitative, 2nd person singular
attan indirmeli necessitative, 3rd person singular
attan indirmeliyiz necessitative, 1st person plural
attan indirmelisiniz necessitative, 2nd person plural
attan indirmeliler necessitative, 3rd person plural
attan indirilmek passive lemma
attan indirttirmek causative lemma
attan indirmekteyim present progressive (formal), 1st person singular
attan indirmektesin present progressive (formal), 2nd person singular
attan indirmekte present progressive (formal), 3rd person singular
attan indirmekteyiz present progressive (formal), 1st person plural
attan indirmektesiniz present progressive (formal), 2nd person plural
attan indirmekteler present progressive (formal), 3rd person plural
Войдите, чтобы добавить личную заметку и отметить слово как «Учу» / «Изучено».
Чат словохаба — общий для всех языков
Пишите на своём языке — другие увидят перевод на свой. Сообщения проходят модерацию.
démonter — это слово, вокруг которого собрано всё, что с ним связано на сайте. Здесь вы можете найти товары, услуги, медиа (видео, аудио, текст), а также упоминания в комментариях и статьях. Если вы хотите создать что-то своё — выберите подходящий тип ниже. Ваш контент появится в разделе «Что есть» на этой же странице.
Что есть на сайте

Пока нет связанных полок. Скоро появятся.

Связи
Что можно создать на слово «démonter»
Справочник-перевод
🌐 Español — desmontar

Hacer que alguien baje de un caballo u otra cabalgadura; desarzonar.

Примеры:
  • — El comandante ordenó desmontar a la caballería antes del ataque.
    = Le commandant ordonna à la cavalerie de mettre pied à terre avant l'attaque.
  • — Fue desmontado por un golpe repentino.
    = Il fut désarçonné par un coup soudain.
  • — Desmontaron a los jinetes y continuaron a pie.
    = Ils firent descendre les cavaliers et continuèrent à pied.
🌐 Français — démonter

Faire descendre quelqu'un de cheval ou d'une autre monture ; désarçonner.

Примеры:
  • — Le commandant ordonna de démonter la cavalerie avant l'attaque.
  • — Il fut démonté par un coup soudain.
  • — Ils démontèrent les cavaliers et continuèrent à pied.
🌐 English — to dismount

To cause someone to get off a horse or other mount; to unhorse.

Примеры:
  • — The commander ordered to dismount the cavalry before the attack.
    = Le commandant ordonna de faire descendre la cavalerie avant l'attaque.
  • — He was dismounted by a sudden blow.
    = Il fut désarçonné par un coup soudain.
  • — They dismounted the riders and continued on foot.
    = Ils firent descendre les cavaliers et continuèrent à pied.
🌐 中文 — 使下马

使某人从马或其他坐骑上下来;使下马。

Примеры:
  • — 指挥官命令骑兵下马进攻。
    = Le commandant ordonna aux cavaliers de descendre de cheval et d'attaquer.
  • — 他被突然一击打下马。
    = Il fut désarçonné par un coup soudain.
  • — 他们让骑手们下马,然后步行继续。
    = Ils firent descendre les cavaliers de cheval, puis continuer à pied.
🌐 العربية — أنزل عن الفرس

جعل شخص ما ينزل عن الحصان أو أي مركوب آخر؛ إسقاط الفارس.

Примеры:
  • — أمر القائد بإنزال الفرسان قبل الهجوم.
    = Le commandant ordonna aux chevaliers de descendre de cheval avant l'attaque.
  • — أنزل عن فرسه بضربة مفاجئة.
    = Il descendit de son cheval à cause d'un coup soudain.
  • — أنزلوا الفرسان وواصلوا سيراً على الأقدام.
    = Descendez de cheval, chevaliers, et poursuivez à pied.
🌐 pt — desmontar

Fazer alguém descer do cavalo ou de um veículo.

🌐 hi — उतारना

किसी को सवारी से उतारना या पैदल चलाने के लिए मजबूर करना।

🌐 de — absteigen

Eine Person von einem Reittier oder Fahrzeug heruntersteigen lassen.

🌐 tr — attan indirmek

Bir askeri veya atlıyı atından indirerek yaya hale getirmek anlamına gelen kavram.

Пути

🔗 Связанные понятия: